Ayurveda ay isang pandiwa

Aristotle; Ang dapat gawin.
Voltaire: Ang dapat gawin ay.
Frank Sinatra: Doobedoobedoobedoo.

Si Nathaniel Hawthorne ay isang beses nagsulat, "Ang kaligayahan ay isang butterfly na, kapag hinabol, ay palaging lampas lamang ng iyong hawakang mahigpit, ngunit kung saan, kung ikaw ay umupo nang tahimik, ay maaaring bumaba sa iyo."

Magagandang salita.

Ngunit kung ang isang Ayurvedic healer ay kapalit ng "kalusugan" para sa "kaligayahan" dito, natitiyak ko na gusto niyang ilagay ito tulad nito: "Ang Kalusugan ay HINDI isang paruparo na darating at tahimik sa iyong balikat. Ngunit bigyan ito ng mahusay na paghabol, at magkakaroon ka ng ito sa iyong hawakang mahigpit. "

Ito, sa akin, ang kabuuan at sangkap ng Ayurveda. Nakikita nito ang mahusay na kalusugan hindi bilang isang mahirap hulihin lifelong pakikipagsapalaran, ngunit bilang isang tungkulin mayroon ka sa iyong sarili sa bawat buhay sandali.

Si Vaidya Sharma, isang Ayurvedic na doktor, ay nagbigay sa akin ng isang di-pangkaraniwang reseta. Tingnan natin ito sa ilan sa mga salitang naka-bold:

Magbigay ang iyong sarili ay isang mainit na sesame-oil massage bago ang iyong pang-araw-araw na paliguan.

inumin isang tasa ng mainit-init na tubig tuwing kalahating oras.


Kunin ang Pinakabagong Mula sa InnerSelf


gumawa mapagbigay na paggamit ng mga coarsely pounded coriander buto sa pagluluto.

Kumain isang kutsarang puno ng rosas-petal sa tanghali.

Pagsasanay dalawampung minuto ng tahimik na pagmuni-muni tuwing umaga at gabi.

Kita n'yo? Ang bawat isa sa mga salitang naka-highlight ay isang pandiwa.

Iyon ang dahilan kung bakit, kahit na ang Ayurveda ay nakalista sa diksyunaryo bilang isang pangngalan, tinatawag ko itong isang pandiwa. At iyan ang dahilan kung bakit sasabihin sa iyo ng aklat na ito hindi lamang kung ano ang maaaring gawin ng Ayurveda para sa iyo, ngunit kung paano mo magagawa ang Ayurveda.

Kaya ano ang eksaktong ginagawa ng pagsasanay ng Ayurveda na gawin mo? Gawin ang iyong dharma (relihiyosong tungkulin), ipagpatuloy ang artha (kayamanan at seguridad), humingi ng kama (kasiyahan), at nagsusumikap para sa moksha (pagtugis ng pagpapalaya mula sa mga paghihirap sa mundo) - ang apat na pagsisikap sa kaligayahan tulad ng inilarawan sa pilosopiya ng Hindu? O i-reset ang iyong kamalayan upang uminom mula sa bukal ng walang hanggang kabataan? O pag-isipan ang mas malalim na katotohanan ng buhay habang nakatayo sa iyong ulo?

Maligaya, ang sagot ay "Wala sa itaas."

Ang "paggawa" Ayurveda ay hindi nangangailangan ng mapanakop kumplikadong Sanskrit tuntunin, memorizing mantras, mastering katawan contortions, o struggling sa relihiyon paniniwala. Hindi nangangailangan ng anuman maliban na iyong ipinagkatiwala ang iyong oras at lakas sa iyong sariling kataas-taasang kapakanan. Higit pa, hinihiling mo na gawin mo ito bilang isang nakakarelaks na paraan hangga't gusto mo, hakbang sa hakbang ng sanggol - isang simple, magiliw, at - oo - masaya na paraan upang maging 100 porsyento malusog!

Sa mga konkreto na termino, upang "gawin" Ayurveda ay upang gumawa ng malusog na mga pagpipilian sa araw-araw na buhay. Ang mga pagpipiliang ito ay maaaring maging kasing simple ng pagpili ng sariwang prutas sa isang donut, pagpili ng isang health magazine sa isang horror novel, na pumipihit sa halip na manood ng late-night film. Ipinapangako ko ito kung ano talaga ang tungkol sa Ayurveda, kahit na marahil ay narinig o nabasa mo nang naiiba bago makuha ang aklat na ito.

Dahil ang Ayurveda ay tungkol sa pamumuhay, sumusunod na ang pinakamahalagang elemento sa pagsunod sa mga prinsipyo nito ay ... ikaw! Mula sa sandaling ito pasulong, isipin ang mga manggagamot bilang mga gabay lamang sa iyong paglalakbay patungo sa perpektong kalusugan. Lutasin mong unti-unting alisin ang iyong sarili mula sa iyong pagtitiwala sa kanila. Magalak sa mahihirap na kaalaman na maaari kang umalis nang mag-isa. Igalang ang iyong sariling potensyal na pagalingin at maging buo, ang paggalang sa sarili ay ang kakanyahan ng Ayurveda.

Ang Ayurvedic ruta sa mahusay na kalusugan ay nagsasangkot ng dalawang simpleng hakbang:

1. Mas kaunti ang ginagawa;

2. Ang pagiging mas.

Bago ka umalis patungo sa iyong patutunguhan, itago ang isang bagay sa isip: ito ay magiging isang paglalakbay na may pagkakaiba.

Dito, isang hakbang ang hindi sumusunod sa iba; dalawa ka nang sabay-sabay.

mas mababa ang paggawa, pagiging mas marami

Larawan ito: Lumabas ka lang mula sa isang pulong sa boss, at sa susunod na dalawang oras nag-aalala ka tungkol sa tudling sa kanyang kilay, ang grimace sa sulok ng kanyang mga labi, ang tono ng kanyang tinig. Determinado na manalo sa kanyang ngiti sa pagtatapos ng araw, isusulat mo ang iyong sarili sa isang dagat ng mga file. Sa paggawa nito, binabalewala mo ang iyong tuyong lalamunan, ang iyong hininga ng hininga, ang iyong mga mata na nagagalit, ang iyong pilit na leeg, ang iyong tumitibok na pulso, ang iyong balat, at ang iyong mga ugat. Mamaya, sa bahay, ang asawa, mga bata, at mga aso na naghihintay para sa iyo na bigyan sila ng oras, atensyon, at hapunan.

Sa lahat ng oras, sa lahat ng posibleng paraan, ang iba pang mga tao ay nagpapasya sa landas ng aming mga aksyon. Kami ay nakikinig sa kanila nang napakahirap, na nagsisikap upang mapangalagaan sila, upang hindi na namin makikinig sa ating sarili. Sa "paggawa" sa lahat ng oras, nalilimutan nating maging "maging."

Ironically, sa paglipas ng panahon, mas "ginagawa namin," mas mababa namin makamit. Ang lahat ng pagsisikap na ito ay tumatagal sa kanilang pisikal, mental, at emosyonal na kalusugan. Tinatalakay ito sa amin mula sa aming mga mas malalim na pangangailangan, umaalis sa amin na walang laman at mapurol. Sa kanayunan sa India mayroon kaming isang kasabihan: "Kung patuloy kang gumuhit dito, kahit na ang pinakamalalim na balon ay matuyo isang araw." Iyon lamang kung ano ang mangyayari; natuyo kami.

Ngayon isipin ang ibang, mas maligayang sitwasyon. Nagtatrabaho ka nang determinadong manalo ng iyong sariling ngiti sa pagtatapos ng araw. Iyon ay, naaalala mong mag-log off sa iyong computer, kumuha ng maikling lakad, uminom ng isang basong tubig, at moisturize ang iyong balat tuwing tatlumpung minuto. Sa halip na "daklot" ang isang walang malasakit na tanghalian, nagdadala ka ng sariwang prutas, yogurt, at isang buong sandwich na sandwich mula sa bahay. Hindi ka tumatanggap ng mga kape ng kape, tumatagal ka ng ehersisyo.

Ang isang araw lamang ng pakikitungo sa iyong sarili ay sigurado na mag-set off ng isang tanikala ng masaya na mga kaganapan. Bumalik ka sa iyong desk humuhuni matapos ang iyong maikling break, at biglang ang solusyon sa isang niggling maliit na problema pops sa iyong ulo. Kahit na walang nagaganap na dramatiko, nakikita mo ang iyong sarili na maganda sa iyong mga katrabaho. Sa halip na ang karaniwang pagbagsak ng post-tanghalian, sa tingin mo ay isang post-lunch sipa. Bumalik sa bahay, gusto mong gumawa ng isang mahusay na hapunan sa halip ng warming pagkain kahapon.

Sa paggamot nang maayos para sa isang araw, nakamit mo ang parehong paggawa ng mas mababa at pagiging higit pa. Sa literal na kahulugan, ikaw pa rin ang "gumawa" ng mga bagay; hindi ka umupo idle. Ngunit kung ano ang iyong ginawa ay gloriously naiiba mula sa kung ano ang iyong ginagawa para sa kaya mahaba. Hayaan mo ang iyong sarili mabagal sa halip ng pagmamaneho ng iyong sarili mahirap. Hindi mo ginamit ang maling paggamit ng iyong katawan at hindi mo pinipilit ang iyong isip. Sinimulan mo ang proseso ng pagpapagaling.

Nabuhay ka si Ayurveda ngayon.

pagiging mas, kumagat sa pamamagitan ng nakapagpapalusog kagat

Nakakagulat, hindi ba, na ang isang sistema ng pagpapagaling na napakatanda ay dapat tila lubos na kumonsense at user-friendly? Ito ay, ito ay! Higit pa rito, ang pag-ibig ng Ayurvedic ng pagkakasundo ay umaabot din sa kung paano ka sumusulong. Laging sasabihin sa inyo ng vaidya na ang pagsisikap na labis na baguhin ang mga lumang gawi mismo ay isang kaaway ng pagkakaisa; Lumilikha ng stress, at ang stress ay ang kaaway ng kalusugan. Hayaan akong sabihin sa iyo ang isang kawili-wiling Indian katutubong kuwento na ay magdadala sa bahay sa puntong ito tunay mabuti.

Bago tumayo sa lupa sa kanyang mga bukid, isang babaeng nayon ang tumawag sa kanyang anak na babae: "Pakinggang mabuti, bata, babalik ako sa hapon, upang makalabas ka at makipaglaro sa iyong mga kaibigan hanggang sa panahong iyon Ngunit bago ka umalis, Gusto ko kayong magwawalis at maglinis ng sahig, gumawa ng kama, maghanda ng tinapay, magluto ng lentil, linisin ang mga pinggan, gatas ng mga baka, at kumuha ng tubig mula sa balon. "

Nalulula sa agos na ito ng mga tagubilin, maaaring dalhin ng maliit na batang babae ang kanyang sarili upang gumawa ng walang anuman kundi umupo at umiyak. Nang maglaon, lumabas ang kanyang ama mula sa kanyang panalangin sa umaga. Nang marinig niya ang dahilan ng luha ng kanyang anak na babae, sinabi niya, "Nais kong makatutulong sa iyo sa iyong mga gawaing bahay, maliit pa. Ngunit kailangan kong linisin ang pigsty at i-chop ang isang timbangan ng kahoy. 'Gawing madali ang iyong trabaho. Dito: kunin ang walis na ito at magsimula sa pamamagitan ng pag-aayos ng sahig. "

Ang batang babae ay nagtatrabaho. Nang lumaon niya ang sahig, ibinigay sa kanya ng kanyang ama ang magpahid. Matapos siyang maglinis, sinabi niya sa kanya na pumunta sa mga kama. At iba pa, sunud-sunod, hanggang sa ang lahat ng kanyang trabaho ay tapos na bago ang tanghalian.

"Doon, napakahirap ba iyon?" tanong ng ama, ang kanyang mga mata ay kumikislap. Ang batang babae ay nagising sa kanyang ulo at lumabas upang makipaglaro sa kanyang mga kaibigan.

Ang moral ng kuwento: Pag-atake ang iyong layunin ng mahusay na kalusugan sa mga kagat na kasing-laki, at makarating ka doon nang wala sa paglakad ng iyong kaginhawaan zone. Huwag pumatay ang iyong sarili upang mabuhay ng mas mahusay!

gumising ang doktor sa loob mo

Mabagal, ang iyong bagong ugali ng paggawa ng mas mababa at pagiging mas ay magbubunga ng isang mahusay na side pakinabang: maaari mong marinig ang iyong sarili ng mas mahusay. (Ang magandang bagay tungkol sa Ayurveda ay ang paggamot nito ay palaging nagbibigay ng mga benepisyo sa gilid, hindi mga epekto.)

Ibig kong ilarawan ang paniwala na ito na "naririnig ang iyong sarili nang mas mabuti" sa pamamagitan ng pag-uulat ng isang kagiliw-giliw na pangyayari. Nagmamaneho kami mula sa Colorado hanggang California sa bakasyon ng pamilya, at ako ay pagsusulit sa aking anak sa heograpiya ng daigdig. Mahina ang pag-play ng FM radio station sa background. Biglang lumipat ang aking asawa sa radyo at sinabing, "Shhh! Makakarinig ako ng tunog sa kotse."

"Anong tunog?" Tinanong ko, pagkatapos ng straining upang marinig ito. Ang lahat ng naririnig ko ay ang tuluy-tuloy na huni ng makina.

"May isang" clink "na tunog sa isang lugar - at ito ay dumating tungkol sa bawat tatlumpung segundo," siya insisted. Ako ay nakinig muli - at hindi nakuha ang anumang clinking. "Maraming ado tungkol sa wala." Nagulat ako. Ngunit sa pamamagitan ng oras na ito, ang aking asawa ay kumukuha na.

Pagkalipas ng ilang minuto, siya ay may daliri sa problema. "Tingnan mo? Ang mga bearings sa gulong na ito ay napupunta," itinuro niya nang matagumpay. "Kailangan naming mapalitan ang mga ito sa lalong madaling panahon na naabot namin ang susunod na malaking bayan."

Tingnan kung ano ang nakukuha ko sa? Maaaring mahuli ng asawa ko ang malabong "kalansing" dahil alam niya ang normal na mga tunog ng kanyang kotse. Katulad nito, maaari mong mahuli ang mga off-key na signal ng iyong katawan kapag natututo kang maging tune sa mga ito. Bilang resulta, kung kailangan ng isang tune-up, hindi mo na kailangang maghintay para sa isang doktor upang masuri kung saan nanggagaling ang hindi nauugnay na tala.

Sa pagsasalita ng mga doktor, isa pang okasyon ang dumating sa isip. Sa ilalim ng atake mula sa isang partikular na masamang trangkaso habang nag-uulat sa telebisyon para sa pangkalahatang halalan sa Indya, sumuko ako sa hinihimok para sa mabilis na kaluwagan at pumunta sa pinakamalapit na doktor na maaari kong makita. Hiniling niya sa akin na ilarawan ang aking mga sintomas, at sinabi ko, "Ang aking ilong ay ganap na naharang. Ang aking mga kilay at pisngi ay nasaktan. Sa palagay ko mayroon akong maxillofacial sinusitis."

Hindi maaaring itago ng doktor ang kanyang labis na pagtataka. Pagkatapos ay hinila niya ang kanyang sarili at sinabi, "Huwag kang magsalita tulad ng isang aklat." Ginawa niya ang parehong diagnosis sa matulis na mga termino, at nagsulat ng isang reseta para sa ilang mga malakas na antibiotics (na hinarangan ang aking ilong kahit na mas lubusan, ngunit iyon ay isa pang kuwento).

Sa una ay sinaktan ako bilang kakaiba na ang doktor ay gumanti nang negatibo sa aking diyagnosis sa sarili. Ito ay parang nakita niyang walang katotohanan na dapat malaman ng isang layperson ang salitang "maxillofacial sinusitis." Ngunit sa pag-iisip, nabatid ko na ang saloobin ng doktor ay hindi misteryo. Ang mga doktor ay nakakondisyon upang makita ang karamihan ng kanilang mga pasyente bilang mga taong walang klab na desperadong naghahanap ng mga remedyo. At sila ay nabibigyang-katwiran sa palagay na iyon, sapagkat iyon ay eksakto kung ano ang nangyayari sa karamihan ng mga kaso; hindi namin maintindihan ang aming mga sakit dahil hindi namin subukan.

Subukan - at malalaman mo. Ayon sa mga prinsipyo ng Ayurvedic, ganito ang layunin ng kalikasan.

Para sa amin na pinalaki upang magtiwala sa sinuman ngunit ang doktor, ang parmasyutiko, at ang mga gamot - at sumasaklaw sa karamihan sa atin, sa palagay ko - ang bagong ideya na ito na kumonsulta sa ating sarili ay maaaring tila hindi makatotohanan at hindi nakakakilala sa simula. Samakatuwid, iminumungkahi ko na suriin natin ang sistema ng paniniwala na ito ng Ayurvedic mula sa root upward.

ang kahalagahan ng pagkilos

Naniniwala ang mga heurvedic healer na hindi ka isang mortal na pakete ng buto, kalamnan, at dugo, ngunit isang bahagi ng uniberso mismo. Ang mga ito ay kumbinsido na maaari kang maging rhythmic bilang ang mga panahon, bilang malakas na bilang ng anumang bituin, bilang ageless ng oras - dahil naniniwala sila na ikaw ay binubuo ng parehong dynamic na mga elemento na bumuo ng mga cosmos. Iyon ang dahilan kung bakit sila ay gumagalang at nagtitiwala sa iyo nang malalim.

Libu-libong taon na ang nakararaan, nang ang Ayurveda ay nasa mga taon ng pagbuo nito, ang mga pantas nito ay walang microscopes, scalpels, o medikal na mga teksto. Ang lupa ay ang kanilang laboratoryo, at ang kahanga-hangang uniberso ang kanilang paksa. Habang ngayon halos imposible para sa amin na mag-isip ng biology ng tao nang hindi gumagamit ng mga termino tulad ng "mga organo," "mga tisyu," at "mga gene," wala pa rito wala sa bokabularyo na ito ang umiiral. Samakatuwid, ang mga pantas ay dahan-dahan na gumawa ng kanilang sariling mga koneksyon at nabanggit ang kanilang sariling mga natuklasan - gamit ang walang iba pang mga sanggunian kaysa sa buhay bilang nakita nila ito.

Nagtataka ako kung kailan at kung paanong lumitaw ang ideya na ang mga tao ay isa sa kanilang uniberso, ngunit lumabas ito. Sa panahon ng mga mahabang siglo, ang mga pantas ay gumawa ng kamangha-manghang pagmamasid na ang apoy na sinunog sa mga bulkan ay sinunog rin sa loob ng tiyan ng tao; ang lupa na nakapagbigay ng buhay ay isang elemento ng human physiology; at ang walang hangganang puwang sa paligid ay isang mahalagang bahagi ng katawan at isip ng tao.

Mula sa pangunahing mga obserbasyon ay dumaloy ang isang serye ng mga konklusyon: Kung ang mga tao ay tunay na mga compact na porma ng uniberso mismo, ang lahat ng mga batas na namamahala sa sansinukob ay namamahala din sa kanila. Nangangahulugan ito na ang parehong hindi nakikitang likas na katalinuhan na kinokontrol ang ritmo ng mga panahon ay nag-uutos din ng panunaw ng tao, respirasyon, sirkulasyon, at pagpaparami. At ang katalinuhan na nagsabi sa isang binhi na magpadala ng isang higanteng punungkahoy ay nagturo din ng sirang buto upang pagalingin ang sarili nito.

Gayunpaman, sa kabila ng kataas-taasang katalinuhan na ito, ang sakit ay sinaktan. Ang mga kalalakihan at kababaihan ay nahulog na may karahasan na masama - o simpleng gulang lamang at namatay. Ang mga pantas ay hindi tumigil sa pagtatanong kung bakit. Pagkatapos ay binuksan nila ang isa pang mahalagang lihim: ang "katalinuhan" na taglay natin ay may "daloy" na maaaring magambala. Tinawag nila itong daloy ng prana, o mahalagang puwersa ng buhay.

Impurities, imbalances, immoderation - isa-isa ang mga kaaway ng daloy lumitaw. Ang kailangan ng mga matatanda ngayon ay upang mahanap ang kaibigan na maaaring ibalik ang daloy ng natural na katalinuhan, kaya ang pagkatalo ng sakit. Muli at muli, ang kanilang pansin ay nakuha sa isa at iisang tao lamang: ang naghirap mismo. Ito ang tao, ang mga healers ng Ayurvedic ay nagpasiya, na nag-host sa kapwa ng katalinuhan at pagkagambala ng daloy.

Oo! Alam ng mga maysakit na eksakto kung saan nalalatag ang kanilang kakulangan. Sila lamang ang makapagsasabi kung ano ang naging pakiramdam nila sa kanila.

Sino ang mas mahusay na kwalipikado kaysa sa paghihirap, ang mga healer ay nagpasiya, upang maging mga kaibigan na kanilang hinahanap?

Sa madaling salita, ang sagot sa bawat sakit at karamdaman ng tao ay nasa loob ng indibidwal na tao.

Nang unang ipinaliwanag ni Vaidya Divakar Sharma ang teorya na ito sa akin, ako ay may pag-aalinlangan. Pagkatapos ng lahat, Nagtalo ako, paano ako magiging isang mas mahusay na doktor sa aking sarili kaysa sa isang aktwal, medikal na degree na may hawak na doktor na nakakaalam ng katawan ng tao sa loob at labas? Malinaw na itinuro ni Vaidya na ang isang doktor ay nakakaalam ng mas mahusay na katawan ng tao, ngunit hindi niya malalaman ang aking katawan nang mas mahusay kaysa sa akin.

Na ginawa perpektong kahulugan. At, upang dalhin ang kabanatang ito ng buong lupon, nakaka-kumbinsido sa akin na ang Ayurveda, higit sa lahat, isang pandiwa.


Ang artikulong ito ay excerpted mula sa:

Mahalagang Ayurveda ni Shubhra KrishanMahalagang Ayurveda
ni Shubhra Krishan
.

Muling na-print na may pahintulot ng publisher, New World Library. © 2003. www.newworldlibrary.com

Impormasyon sa / Order aklat na ito.


Shubhra KrishanTungkol sa Author

Si Shubhra Krishan ay isang news correspondent para sa pinakamalaking network ng India at isang editor sa Cosmopolitan (India) bago lumipat sa Estados Unidos kasama ang kanyang pamilya. Ang kanyang mga artikulo ay lumitaw sa maraming mga pambansang magasin. Gumagana ang Shubhra sa departamento ng pagmemerkado ng Maharishi Ayurveda, isang kumpanya sa Colorado Springs na gumagawa at nagpapalabas ng mga ayurvedic na produkto, kabilang ang kanilang sikat na Raja's Cup (kapalit na kape).

Higit pang mga artikulo sa pamamagitan ng may-akdang ito.


enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}