Paano Nabasa ng African American Folklore Ang Memoryang Pangkultura At Kasaysayan Ng Mga Alipin

Paano Nabasa ng African American Folklore Ang Memoryang Pangkultura At Kasaysayan Ng Mga Alipin
IVANCHINA ANNA / Shutterstock

Sa buong mundo, ang mga kuwento ng komunidad, mga kaugalian at paniniwala ay naipasa mula sa henerasyon hanggang sa henerasyon. Ang folkore na ito ay ginagamit ng mga matatanda upang turuan ang pamilya at mga kaibigan tungkol sa kanilang pangkasalukuyang kultura. At para sa mga Aprikanong Amerikano, ang larong alamat ay may mahalagang bahagi sa dokumentasyon ng kasaysayan.

Ang taon 1619 minarkahan ang simula ng kasaysayan ng Aprikanong Amerikano, sa pagdating ng unang barkong alipin sa Jamestown, Virginia. Ipinagbabawal ng pang-aalipin ang mga Amerikanong Amerikano hindi lamang sa pisikal na kadena. Pinigilan sila sa pagkakaroon ng anumang uri ng kaalaman, kabilang ang pag-aaral na basahin o isulat sa panahon ng kanilang pagkaalipin. Ang kamangmangan ay isang paraan upang panatilihing kontrolin bilang ito ay naniniwala na ang intelektwal na pagbibigay-sigla ay magbibigay ng mga ideya ng mga Amerikanong Amerikano ng kalayaan at kalayaan.

Ang mga epekto ng pang-aalipin sa kultura ng Aprika ay napakalaki. Ang mga alipin ay dapat talikuran ang kanilang tunay na kalikasan upang maging mga tagapaglingkod sa Anglo Amerikano. At gayon pa man, kahit na sila ay ipinagbabawal na gawin ang anumang bagay na nauugnay sa kanilang kultura at pamana ng Aprika, itinatago ito ng mga katutubong Aprikano at ang kanilang mga wika buhay sa Amerika.

Ang isang mahalagang paraan ng paggawa nito ay sa pamamagitan ng katutubong tales, na ginagamit ng mga alipin sa Aprika bilang isang paraan ng pagtatala ng kanilang mga karanasan. Ang mga kuwentong ito ay sinulat muli sa lihim, na may mga elemento na inangkop sa kanilang enslaved na sitwasyon, pagdaragdag sa mga elemento ng kalayaan at pag-asa. Sa kuwento ng isang alipin mula sa Guinea, naitala sa Ang Annotated African American Folktales, tinatanong niya ang kanyang puting panginoon na ilibing siya kapag namatay siya, upang makabalik siya sa kanyang sariling bansa na sa palagay niya ay direkta sa kabilang panig ng mundo:

Naalala ng ilan sa mga lumang tao sa Union County na narinig nila ang kanilang mga ama at grandfather na nagsasabi sa kuwento tungkol kay Sambo na nagnanais na bumalik sa Guinea. Ang mga mangangaso at hounds ay natakot sa mga kahoy ni Sambo sa loob ng higit sa isang daang taon ... Sa palagay ko ang mga lamat na ginamit upang madama ang pag-aalipusta ni Sambo. Ngunit ngayon, dahil ang mga hounds ay tumatakbo nang mabilis at libre, sa palagay ko sa wakas ay bumalik si Sambo sa Guinea.

Ang pag-angkop sa mga tradisyonal na tradisyon ng kanilang mga ninuno ay nakatulong sa mga alipin na ninakaw mula sa Kanlurang Aprika at sinulat ang kanilang mga karanasan sa Amerika. At kalaunan nakatulong ito sa ibang mga henerasyon, lalo na sa 19th century, upang malaman kung ano ang nangyari sa mga ninuno na naging alipin.

Alamat at talaangkanan

Ang alamat ay hindi lamang nakatulong sa mga Aprikanang Amerikano na magrekord at matatandaan ang malakihang mga pangyayari, o mag-uugnay sa moral tulad ng iba pang mga katutubong talento - nakatulong ito sa indibidwal na genealogy ng pamilya.

Ang pagkakaroon ng isang aspeto ng talaangkanan sa alamat ay gumagawa ng kasaysayan ng Aprikanong Amerikano na hindi lamang masusubaybayan kundi mas madaling mapuntahan. Ang mga kuwento ay may kaugnayan sa mga tiyak na tao, sa kanilang mga karanasan at sa mga lugar kung saan sila nakatira. Ang mga ito ay hindi kinakailangang mythical tales, ngunit ang mga kuwento ay tungkol sa mga totoong tao at kung ano ang nangyari sa kanila. Ipinakikita at sinusubaybayan nila ang labanan para sa kalayaan at kalayaan.

Ang pag-uugnay ng talaangkanan at alamat ay nagbibigay ng tuluy-tuloy na kasaysayan ng pagpapatuloy, at nagdaragdag ng isang elemento ng personal na pagkamausisa sa nakaraang kasaysayan. Ang mga numero ng family history sa maraming mga tale ng katutubong gumagawa ng bawat kuwento ay kakaiba, dahil ang sariling pamana ay magkakaugnay sa pagsasabi nito. Ito ay nagdaragdag sa kultural na memorya, din, at pinahuhusay ang mga halaga ng pamilya na ang mga inapo ay maaaring magbalik-loob at magparangalan sa mga karanasan ng kanilang mga ninuno. Kunin ang katas mula sa isang Ang pag-uulat ng The Cat-Witch, Halimbawa:

Nangyari ito sa panahon ng pang-aalipin, sa North Carolina. Narinig ko na ang aking lola ay nagsasabi na higit pa sa sapat. Ang lola ko ay lutuin at bahay-babae para sa pamilyang ito ng mga may-ari ng alipin - dapat silang mga Bissits, 'dahil siya ay isang Bissit.

Sa mas bagong mga dekada, ang mga nobela at pagrerepaso ng aklat ng kasaysayan ng pamilya na ito ay naging bagong paraan ng pagpapanatiling buháy ng mga Amerikanong Amerikano. Sa katunayan, ang alamat ay naging inspirasyon sa likod ng ilan sa mga pinakamahalagang gawa sa Aprikanong Amerikano. Sa Roots, ang gawa ni Alex Haley ng makasaysayang family fiction, ang ama ng pangunahing karakter, si Omoro Kinte, ay nagsimula ng isang ritwal ng pagbibinyag na naipadala sa buong henerasyon. Ang bagong panganak na sanggol ay pinananatiling patungo sa kalangitan na kalangitan at pagkatapos ay ibinigay ang pangalan nito. Ang sanggol ay sinabihan na "tingnan ang tanging bagay na mas malaki kaysa sa iyong sarili". Ang ritwal na pagbibigay ng pangalan na ito ay isang mala-tula na sandali at naging iconiko sa iba't ibang paraan. Ito ay kahit na isinangguni sa Disney Ang Lion Hari kapag Ang Rifiki ay umaangat sa Simba sa kalangitan.

Tulad ng Mga Roots, ang Jubilee ng Margaret Walker (1966) ay pinayaman sa mga folkloric elemento. Parehong mga nobelang binigyang diin ang kahalagahan ng iba't ibang mga pananalita at mga tradisyon. Naaalala ng pangunahing kalaban ng Jubilee na "kapag kumanta siya, ititigil ng mga bata ang kanilang paglalaro at lumapit upang makinig, sapagkat minamahal nila ang lahat ng kanyang mga awit - ang lumang mga alipin ng kanta na si Aunt Sally ay ginamit upang kumanta, at ang malambot, lilting ballads ng digmaan, masyadong ". Ang pagkanta folksongs ay isang tradisyon na nagsisilbing entertainment o bilang isang paraan upang magkaroon ng ritmo sa panahon ng kanilang trabaho sa mga patlang. Pagkatapos ng lahat, ang tradisyon ay kung ano ang pinananatiling malusog na buhay. Ang kanilang kulturang Aprikano ay hindi lamang nagbigay sa kanila ng lakas upang labanan para sa isa pang araw ngunit nagbigay rin ito ng aliw.

Para sa sinuman sa atin, ang nakaraan ay mahalaga sa pagtukoy sa ating pagkakakilanlan at kasaysayan, ngunit kung wala ang pagpapasiya at pagtitiyaga ng unang mga Amerikanong Amerikano, malamang na ang karamihan ng kanilang kuwento ay nawala hanggang sa oras. Dahil sa kanilang paulit-ulit na sakripisyo, ang mga African American ay maaari pa ring tumingin sa kanilang mga ninuno para sa patnubay ngayon.Ang pag-uusap

Tungkol sa Ang May-akda

Jennifer Dos Reis Dos Santos, PhD Kandidato, Aberystwyth University

Ang artikulong ito ay muling nai-publish mula sa Ang pag-uusap sa ilalim ng lisensya ng Creative Commons. Basahin ang ang orihinal na artikulo.

Mga Kaugnay Books

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = African American Folklore; maxresults = 3}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}