Pansinin ang Iyong Galit: Ito ay Isang Landas sa Awareness

Pansinin ang Iyong Galit: Ito ay Isang Landas sa Awareness

Kapag nahuli tayo sa galit, lagi nating pinutol ang ating sarili mula sa mas malaking larawan at mula sa isang kahulugan ng ating pangunahing koneksyon. Kung nakikita natin ang aming galit na emosyonal na mga reaksyon, magiging maliwanag na sila ay nag-alis sa atin at pinipigilan ang ating buhay. Nakita namin kung paano sila ay mga pag-iwas sa buhay, kung paano nila kami pinaghihiwalay at pinanatili kaming sarado.

Gayunpaman, sa kabila ng katotohanang sinasaktan natin ang ating sarili at ang iba sa ating galit, hinahawakan natin ang paghihigpit sa damdamin na ito sa isang nakakalugod na lakas ng loob. Kahit na patuloy nating pinahihirapan ang ating enerhiya sa pamamagitan ng galit na emosyonal na mga reaksyon, kahit na pinipikit natin ang ating buhay sa isang maliit na pag-iisip, patuloy nating ginagamot ang mga galit na pag-iisip at pag-uugali na may katigasan na nagpapahiwatig ng pag-iisip.

Ano ba talaga ang Galit?

Ano ba talaga ang galit? Kapag ang buhay ay hindi ang paraan na gusto natin ito, tumugon tayo. Kung mayroon tayong mga inaasahan, inaasahang matutugunan nila ang mga ito. Kung mayroon kaming mga kinakailangan, hinihiling namin ang mga ito na matugunan. Kung mayroon tayong malalakas na hangarin, hindi tayo masisiyahan maliban kung ito ay natupad. Kahit na ang buhay ay walang kinikilingan, na walang bias sa pag-angkop sa ating mga larawan kung paano ito dapat, patuloy tayong naniniwala na ang buhay ay dapat pumunta sa paraang gusto natin. At kapag hindi, ang resulta ay madalas na galit, sa isang anyo o iba pa.

Hindi lang ako nakikipag-usap tungkol sa mga malaking pagsabog ng galit. Kahit na sa mellow days, tumagas kami ng enerhiya sa pamamagitan ng galit, sa mga banayad na paraan, mula umaga hanggang gabi. Maaari tayong magalit sa anyo ng kawalan ng pasensya kung kailangan nating maghintay sa trapiko sa isang pulang ilaw. Maaari tayong maging galit sa anyo ng pagkamayamutin kung ang ating telebisyon ay hihinto sa pagtatrabaho. Maaari tayong maging galit sa anyo ng sariling katuwiran kung ang isang tao ay dumating sa huli. Maaari tayong maging galit sa anyo ng kabiguan kung mawawala ang koponan. Maaari tayong maging galit sa anyo ng pagkagalit kung sa palagay natin ay hindi tayo pinapansin o hindi pinahahalagahan.

Karamihan sa mga oras na hindi namin makita kung paano namin tumagas ang layo ng enerhiya sa pamamagitan ng galit, kung paano namin paliitin ang aming buhay, o kung paano namin ipagpatuloy ang aming paghihirap sa pamamagitan ng aming attachment sa buhay ng pagpunta sa isang partikular na paraan. Karamihan sa mga oras na namin sundin lamang ang isa sa dalawang mga katangian ng paraan na kami ay itinuro upang harapin ang galit kapag ito arises.

Kung Paano Namin Tinuruan Upang Harapin ang Ating Galit

Una, kung sinasabi sa amin ng aming conditioning na hindi ito OK na maging galit, mapapahiya namin ang aming mga damdamin. Kahit na alam natin na ang paraan na ito ay hindi mabuti para sa ating pisikal o emosyonal na kalusugan, kung malakas ang conditioning, malamang pa rin tayong magawa ang ating galit. Kapansin-pansin patuloy naming ginagawa ito kahit sa espirituwal na kasanayan. Hindi pangkaraniwan para sa mga meditator na unskillfully suppress ang kanilang galit sa isang pagtatangka upang matupad ang ilang mga perpektong larawan ng kung paano sila ay dapat na maging. Ngunit kung gumagamit kami ng meditative bypass o iba pang mga paglilibang gaya ng pagkain o telebisyon, ang pagtulak ng aming galit sa kamalayan ay hindi nagpapalaya sa amin mula rito. Patuloy itong lumalabag sa amin, nagpapagod sa loob bilang walang sakit na sakit. Kung bumisita ito sa amin bilang sakit, depression, pasibong pagsalakay, o isang pagsabog ng galit, dahan-dahan ito ay babangon.

Ang pangalawang, mas karaniwan, paraan ng pagharap sa galit ay upang ipahayag ito. Ipinahayag namin ito nang panloob sa pamamagitan ng paghuhukay o paglubog; ipinapahayag namin ito sa labas sa pamamagitan ng pagsisi. Ang punto ay na ang ating pananalita ay palaging nangangahulugan ng paniniwala sa ating reaksyon, sa lahat ng kahihinatnang pagbibigay-katwiran sa sarili. Mayroon kaming malakas na pagpapasiya upang maging tama at mananaig, kahit na sa aming sariling pag-iisip.

Pinipigilan man natin o ipahayag ang ating galit, sa alinmang kaso ay hindi natin linawin ito, at hindi rin natin ito nararanasan. Kahit na kami ay nahuli sa pagpapahayag ng galit, bihira kami na nakakaugnay sa lakas nito. Nawala na kami sa pagkasingki ng paniniwala sa aming mga iniisip at sa pagsisisi na hindi namin naranasan ang galit. Sa katunayan, ang isa sa mga tungkulin ng galit ay tila ito ay nagbibigay-daan sa amin upang maiwasan ang nakaharap sa kung ano talaga ang nangyayari. Ano ang pag-iwas namin? Maaari nating iwasan ang mas masakit na damdamin ng nasaktan o kalungkutan. Maaari naming iwasan ang nakaharap sa mga pangunahing takot na halos palaging pinapailalim ang aming galit. Ito ay mas madali upang maging galit - lalo na kapag ang juices ay umaagos - kaysa ito ay nakakaranas ng nasaktan o kalungkutan o takot. Hindi kataka-takang ginugugol natin ang labis na panahon na nagpapasaya sa ating galit! Ngunit kahit na sa tingin namin ang kapangyarihan at juiciness ng pagiging galit, ng pagiging tama, pa rin namin shutting buhay at pagsasara ng aming mga puso.

Galit: Mahalin ito? Mapoot ito? Tanggapin mo?

Kinakailangang kilalanin na madalas nating minamahal ang ating galit, kahit na ito ay naghihirap sa ating buhay. Madalas nating pagkakamali ang pakiramdam ng kapangyarihan na kasama ang ating galit bilang isang paanuman na tunay at nagpapatunay sa sarili. Ito ang tinatawag na kaakuhan sa gawain nito na nagpapanatili sa sariling pag-iisip na panaginip.


Kunin ang Pinakabagong Mula sa InnerSelf


Ang isa sa mga pangunahing problema sa pagtratrabaho sa galit ay kadalasang lumitaw ito nang biglaan o tama sa gitna ng kalat at kumplikadong mga kalagayan na hindi nakakatulong sa nakatuon na pansin sa emosyon mismo. Marahil ang pinakamahusay na maaari naming gawin ay upang panoorin lamang ang ating sarili sa pamamagitan ng aming mga pamilyar na galit na tugon. O marahil naranasan namin ang parehong lumang sakit na sapat upang malaman ng hindi bababa sa upang mapanatili ang aming bibig shut, upang pigilin ang sarili mula sa nagiging sanhi ng karagdagang pinsala. Ito mismo ay maaaring maging isang malaking hakbang pasulong.

Kailangan nating maunawaan na hindi masama ang pakiramdam ng galit; Ang galit ay lamang ang aming nakaaantig na tugon sa buhay kapag hindi ito tumutugma sa aming mga larawan. Gumagawa lamang kami ng mas masahol pa sa pamamagitan ng pagdagdag sa galit na paghatol sa sarili at pagkapoot sa sarili, na parehong nauugnay sa higit pang mga larawan kung paano tayo, o ang buhay, ay dapat. Sa halip, maaari tayong magdala ng maibiging-kabaitan - ang diwa nito ay hindi tumutukoy sa ating pagsasagawa, na nagpapagaan ng kasidhian at kahalagahan sa sariling drama.

Upang magsanay sa galit, kailangan nating maging handa na makipagtulungan dito, hindi bilang kaaway, hindi bilang ang dating pasanin ng "aking paghihirap," kundi bilang mga bagay lamang ng ating buhay na nakakondisyon. Kapag nakita natin ito nang malinaw, nakikita rin natin na ang hindi pagbisita sa ating galit sa iba ay isang malaking hakbang sa pag-aaral upang linawin ito. Ang pag-aaral upang mapanatili ang aming bibig kapag hindi namin maibulalas ay walang maliit na gawain. Ito ay hindi upang sugpuin, ngunit upang ilagay ang aming mga potensyal na mapanganib na pag-uugali hold para sa oras.

Revisiting Our Anger

Pansinin ang Iyong Galit: Ito ay Isang Landas sa AwarenessPagkatapos, bilang oras ay nagbibigay-daan, maaari naming muling bisitahin ang kung ano ang aktwal na nangyari. Kapag sumunod tayo sa pagninilay, maaari nating muling likhain ang napakasama sa ating isipan. Gagawin natin ang lahat ng ito kung tayo ay nagtataka at nagpakabanal sa sarili, ngunit pinag-uusapan ko na gawin ito bilang kasanayan, sinadya at may kamalayan. Kapag sinadya nating muling likhain ang isang mapataob, natatandaan natin kung ano talaga ang nangyari - kung saan tayo, kung ano ang sinabi, kung ano ang nadama natin. Kung mahirap i-access ang parehong emosyonal na suntok, maaari naming palaguin ang mga pangyayari sa simpleng upang makipagkonek muli sa orihinal na mga damdamin. Ang punto ay upang maranasan ang galit (o anumang damdamin) sa loob ng kapaligiran ng kasanayan. Kahit na hindi natin maitatag muli ang eksaktong emosyonal na reaksyon, maaari pa rin tayong magtrabaho kasama ito sa paraang hindi posible sa kaguluhan at bilis ng orihinal na episode.

Isang kapaki-pakinabang na tool na natutunan ko mula kay Joko [Charlotte Joko Beck, may-akda ng Araw-araw na Zen, Ordinary Mind at ang mas maaga Walang Espesyal na: Living Zen] ay ang pagbagsak ng muling paglikha ng emosyonal na karanasan sa tatlong bahagi: ang layunin na sitwasyon, ang damdamin mismo, at ang diskarte sa pag-uugali na sumunod sa emosyonal na reaksyon. Tumutulong ito upang madala ang kalinawan sa proseso.

Halimbawa, sinasaway ka ng iyong asawa o katrabaho, at bago mo ito alam, ikaw ay nasa isang mapagalitang palitan. Sa ibang pagkakataon, kapag ginawa mo ang karanasang ito, tatanungin mo muna ang iyong sarili, "Ano ang tunay na sitwasyon? Ano ang aktwal na nangyari?" Kadalasan ang lahat ng nangyari ay ang mga salita ay sinasalita, o higit pa talaga, mga tunog na konektado sa tympanic membrane sa iyong tainga. Ang mga salita mismo ay walang emosyonal na pagkarga. Pinagsanib mo ang emosyonal na reaksyon sa mga layunin na pangyayari. Kapag nakita mo ito, maaari mong tingnan ang pangalawang bahagi: ang emosyonal na reaksyon mismo. Anu-ano ang nararamdaman mo ng damdamin o emosyon? Maging tumpak at tapat hangga't maaari sa pagkilala sa iyong damdamin; madalas hindi namin alam kung ano sila. Pagkatapos ay lumipat sa ikatlong sangkap, ang diskarte sa pag-uugali. Ano ang iyong diskarte - upang sumunod, sa pag-atake, upang mag-withdraw? Kahit na ang estratehiya ay hindi katulad ng reaksyon, sila ay madalas na konektado sa parehong predictable pattern.

Kapag nahuli tayo sa estratehiya sa pag-uugali, wala tayong pag-asa na linawin ang ating galit. Ito ay totoo lalo na kung ang aming istratehiya ay nangangahulugan ng paninisi at pagbibigay-katwiran sa sarili, na may kasamang pang-unawa ng kapangyarihan sa pagiging tama. Kung maaari naming pigilin ang sarili mula sa paninisi, maaari naming tumuon sa unang reaksyon mismo. Una naming itanong, "Ano ang pinaniniwalaan na mga kaisipan?" Minsan ang mga pinaniniwalaan na mga pag-iisip ay tama sa ibabaw; iba pang mga oras na maaaring hindi sila mapupuntahan. Sa alinmang paraan, ang susunod at pinaka-mahalaga na hakbang ay upang makapasok sa pisikal na karanasan ng damdamin. Ang tunay na naninirahan sa aming galit ay may posibilidad na dalhin kami sa mga pangunahing takot na kadalasang nagtutulak sa aming mga reaksiyon sa ibabaw. Ang paulit-ulit na pagsasanay sa ganitong paraan ay magpapalawak ng kamalayan sa paligid ng aming mga galit na reaksiyon. Habang itinuturing namin ang mga ito nang mas kaunti bilang "ako", hindi na namin malamang na mahuli sa kanila.

Galit: Hindi Nakasalubong ng Buhay ang Ating Maliliit na Larawan

Kapag nakikita natin nang malinaw kung gaano ang galit na lumalabas dahil ang buhay ay hindi angkop sa ating mga maliliit na larawan, ang pagbaba ng galit ay hindi mahirap. Ano ang mahirap ay nais nating maging galit. Makikita natin kung paano ang aming galit ay nagmula sa aming mga larawan na hindi pa natutupad at mula sa aming nais na bigyang-katwiran ang galit. Maaari din nating makita na kapag lumitaw ang galit, hindi natin kailangang ipahayag ito, ni kailangan nating bigyang-katwiran ito sa pamamagitan ng pagtatanggol sa pinaniniwalaan na mga kaisipan.

Minsan maaaring magkaroon tayo ng pag-iisip na dapat nating galit na makisali sa buhay. Maaari naming isipin na ang ilang mga sitwasyon ay nangangailangan ng pagkilos at na maliban kung tayo ay galit, hindi tayo kumilos. Kapag nakita natin kung ano ang sa tingin natin ay malinaw na isang kawalan ng katarungan, hindi ba ang ating galit ang katalista para sa ating mga aksyon upang malunasan ang sitwasyon? Kung hindi tayo nagagalit, ano ang mag-udyok sa atin na lumikha ng positibong pagbabago?

Mula sa isang praktikal na punto ng pagtingin, ang galit ay hindi kailanman nabibigyang-katwiran, gaano man kahirap ang pakiramdam natin. Hindi ito nangangahulugan na hindi tayo dapat kumilos kapag nangangailangan ang pagkilos ng sitwasyon. Nangangahulugan ito na maaari nating kumilos nang walang negatibong aspeto ng ating galit. Hangga't pinapalamig natin ang negatibiti sa pamamagitan ng paniniwala sa ating mga iniisip, pinipigilan natin ang ating sarili na kumilos nang may kaliwanagan. Hangga't kami ay pinatatakbo ng malakas na negatibong enerhiya ng galit, sinasara namin ang aming mga puso nang mahigpit na isinara. Sa karamihan ng mga kaso kami ay higit pa sa pangunahin sa mahigpit na pagkakahawak ng takot, kung saan ginagawa namin ang buhay - maging sa pagkukunwari ng isang tao, isang grupo, o isang institusyon - ang kaaway. Pinagtitibay tayo nito sa makitid na kahulugan ng "sarili." Kapag pinatutunayan namin ang aming galit sa ganitong paraan, nawalan kami ng paningin ng mas malaking larawan, ng aming pangunahing koneksyon.

Path to Awakening: Makita ang Aming Galit

Kaya't pansinin ang iyong galit kapag ito ay lumitaw. Alamin ito bilang iyong landas sa paggising. Tingnan kung paano ito lumabas sa iyong mga larawan na hindi pa natanggap. Pansinin kung nakapagpapasaya ka o ipahayag ito. Kung ipahayag mo ito, pansinin ang iyong lasa: ipinahayag mo ba ito sa loob sa pamamagitan ng stewing, o inilalagay mo ito doon, kahit na sa mga banayad na paraan? Tingnan kung maaari mong tukuyin ang iyong pinaniniwalaan na mga kaisipan. Pagkatapos ay dalhin ang iyong sarili pabalik sa naninirahan sa pisikal na karanasan ng galit mismo.

Maging bukas para makaranas ng iyong mga pangunahing takot. Tandaan, maaari mo lamang gawin ito kapag pinili mong pigilin ang pagsisisi. Gusto mo bang itago ang iyong puso sa galit? Pakiramdam ang kirot ng patuloy na mamuhay sa ganoong paraan at hayaan ang kabiguan na tumagos sa iyong puso.

Reprinted na may pahintulot ng publisher,
Mga Publikasyon ng Shambhala. © 2002. http://www.shambhala.com

Artikulo Source

Ang pagiging Zen: Pagdadala ng Meditasyon sa Buhay
sa pamamagitan ng Ezra Bayda.

Ang pagiging Zen ni Ezra Bayda.Maaari naming gamitin ang anumang mga regalo sa buhay, Ezra Bayda nagtuturo, upang palakasin ang aming espirituwal na kasanayan-kabilang ang kaguluhan ng pang-araw-araw na buhay. Ang kailangan natin ay ang pagpayag na makasama lamang sa ating mga karanasan-kung sila ay masakit o kasiya-siya-binubuksan ang ating sarili sa katotohanan ng ating buhay nang hindi sinusubukan na ayusin o baguhin ang anuman. Ngunit ang paggawa nito ay nangangailangan na harapin natin ang ating mga pinakamahalagang mga takot at pagpapalagay upang unti-unting mawalan ng mga paghuhugas at pagdurusa na kanilang nilikha. Pagkatapos ay maaari naming awaken sa maibiging-kabaitan na nasa puso ng aming pagkatao.

Info / Order book na ito paperback o bilhin ang Papagsiklabin edisyon.

Tungkol sa Author

Erza Bayda

Ang EZRA BAYDA ay isang guro ng Zen na kaanib sa Ordinary Mind Zen School, na nakatanggap ng pormal na paghahatid ng dharma sa 1998 mula sa nagtataguyod na guro ng paaralan, si Charlotte Joko Beck. Ang isang mag-aaral ng pagmumuni-muni para sa higit sa tatlumpung taon, siya ay nabubuhay, sumulat, at nagtuturo sa San Diego Zen Center sa San Diego, California.

Mga Aklat ng May-akda na ito

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = Ezra Bayda; maxresults = 3}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}