Galit: Friend o Foe?

Galit: Friend o Foe?

Paano natin maudyukan ang ating sarili na magtagumpay sa galit? Maaari tayong magsimula sa pamamagitan ng pagsasaalang-alang ng kalikasan ng galit upang makita kung ito ay kinakailangan, kapaki-pakinabang, o kaaya-aya ng isip. Sa madaling salita, ang galit ba ay nagpapabuti sa kalidad ng ating buhay sa anumang paraan? Kung nalaman natin kung ano ang pakiramdam ng ating isip at katawan kapag tayo ay galit, wala tayong mga ilusyon tungkol sa galit na isang magandang karanasan. Ang irritation, annoyance, at galit ay mga miserable states. Hindi lamang ang pag-iisip ay nabalisa upang hindi tayo makapagpahinga, ngunit ang katawan ay apektado rin sa isang negatibong paraan. Alam na ang isang predisposisyon sa galit at pangangati ay nakakatulong sa maraming mga problema sa kalusugan, tulad ng mataas na presyon ng dugo, mga sakit sa pagtunaw, at mga sakit na may kaugnayan sa stress.

Pinapayagan ang katotohanan na ang galit ay isang malungkot na estado ng pag-iisip at na ito ay pumipinsala sa ating kalusugan, mayroon ba itong redeeming value? Marahil sa tingin mo na ang galit ay maaaring mag-udyok sa mga tao na "gawin kung ano ang kailangang gawin." Sa katunayan, ang galit ay maaaring maging isang malakas at masigasig na motivator, ngunit madalas na nakompromiso ang aming pagganap dahil pinahina nito ang aming dahilan, katalinuhan, pagiging maingat, at pag-iingat. Anuman ang gagawin natin kapag tayo ay galit, sa ibang salita, maaaring magkulang sa ating tunay na potensyal.

Halimbawa, kung nakikibahagi ka sa anumang uri ng negosasyon, sabihin ang isang talakayan sa iyong boss sa isang pagtaas na iyong hiniling, ang pinakamasamang bagay na maaari mong gawin ay maging galit. Ang galit ay maaaring gumawa ka "mawalan ng iyong cool" at simulan ang blurting ang lahat ng mga uri ng mga bagay na walang kapararakan. Maaari mo ring iinsulto ang iyong boss at malagay sa panganib ang iyong trabaho. Anuman ang mangyayari, malamang na hindi mo makuha ang pagtaas na hinahanap mo. Habang ang galit ay maaaring isang mabisang motivator para sa hindi makatwiran, hangal, at mapanirang pagkilos, hindi ito kapaki-pakinabang para sa pagpapabuti ng kalidad ng ating buhay.

Ang matuwid na pagkagalit patungo sa kawalan ng katarungan

Maaaring magtaltalan ang ibang tao na ang "matuwid na galit" o galit bilang tugon sa ilang kawalan ng katarungan sa mundo ay isang positibong kalidad. Maaari tayong magkaroon ng mabubuting dahilan upang bigyang-katwiran ang ating galit, at maaaring tama tayo. Ngunit ang galit ay hindi isang nakakatulong na tugon na humahantong sa kapaki-pakinabang na pagkilos.

Sa maraming bahagi ng rural na Asya, ang mga tao ay gumagamit pa rin ng mga karit ng toro upang maghatid ng mga kalakal at gumawa. Habang nakatayo sa gilid ng kalsada, isang lalaki ang nakakita ng isang mangangalakal na nakaupo sa isang ganap na kargado na karwahe na inilabas ng isang pingkian na baka. Ang mangangalakal ay dapat na nagmadali at hindi naiinip sa tulin ng baka, sapagkat pinukpok niya ang mahinang hayop na may isang latigo. Nang makita ang pagkilos ng kalupitan, ang lalaking nasa gilid ng daan ay napagtagumpayan ng mga damdamin ng pagkagalit. Tumakas siya sa kariton, hinawakan ang pumilipit sa kamay ng mangangalakal, at sinimulan niyang talunin siya!

Maaaring iniisip mo na ang halimbawa sa itaas ay malayo sa kasalukuyang karanasan, ngunit isaalang-alang ang kamakailang kuwento ng isang ama na kinuha ang kanyang sampung-taong-gulang na anak na lalaki upang maglaro ng hockey. Tulad ng maraming iba pang mga sports, hockey ay maaaring maging masyadong agresibo, at tila na ang mga bata laro ay walang exception.

Habang nanonood mula sa mga nakatayo, ang ama ay naging lalong galit sa pamamagitan ng dami ng pisikal na pakikipag-ugnayan at labanan na pinahihintulutan ng mga matatanda na sinusubaybayan ang laro. Ang kanyang matuwid na pagkagalit ay nakatuon sa isa sa mga kalalakihan sa yelo, na nangyari na ang magulang ng isa pang manlalaro. Nagagalit ang ama kaya inatake niya ang lalaki habang papalayo siya sa rink, at pagkatapos, pagkatapos na iniutos ng isang paliparan ng rink, ibinalik na papatayin ang lalaki sa lupa sa tabi ng isang soda machine. Ang ulo ng lalaki ay pumasok sa kongkretong sahig, na pinatay siya agad.

Habang inilalarawan ang kagulat na kuwento na ito, ang galit ay hindi isang nakakatulong na tugon sa anumang sitwasyon. Ito ay isang kapighatian na hindi nakikinabang sa taong nagagalit, ni ang mga taong nakikipag-ugnayan sa taong iyon. Kahit na mas masahol pa, ang galit ay may nakakahawa; madali itong kumalat mula sa isang tao patungo sa isa pa. Samakatuwid, kapag sinasabi natin, "May karapatan ako na maging galit!" sinasabi namin na may bisa, "Mayroon akong karapatang magdusa ito ng kahabag-habag at mapanirang kalagayan ng isip!" Tunay na ginagawa namin, ngunit bakit gusto naming gamitin ang ganoong karapatan? Hindi namin kailangan ang galit na gumawa ng isang responsable at makabuluhang kontribusyon sa buhay. Bilang mga tao ay maaari nating maudyukan ng mas mahusay na katangian, tulad ng dahilan, pag-unawa, pakikiramay, o tungkulin. Ang galit ay hindi isang mabuting kaibigan o isang kapaki-pakinabang na kasama, kaya bakit hindi mapupuksa ito?

NAGBABAGO ANG MIND

Kung ang naunang pag-uusap ay kumbinsido sa iyo na ang galit ay isang estado ng pag-iisip na maaari mong gawin nang walang, ang Meditative Path ay nag-aalok ng iba't ibang mga diskarte na maaaring makatulong sa iyo na mabawasan ang kapangyarihan ng galit sa iyong buhay. Ang mga pamamaraan na ito ay tumutulong upang palayain ang isipan mula sa galit sa pamamagitan ng pagbabago sa paraan ng iyong iniisip tungkol sa mga karanasan, o sa paraan ng iyong pagtingin sa mundo.

Pagtigil sa Ikot ng Negatibong Pag-iisip

Posible para sa atin na pigilan ang isip mula sa paglubog sa isang ikot ng negatibong pag-iisip kapag tayo ay nahaharap sa isang hindi kasiya-siyang pisikal na pandama. Maaari nating ilapat ang parehong paraan upang harapin ang galit na maaaring lumabas kapag nakikipag-ugnayan tayo sa isang tao, karanasan, o sitwasyon na hindi kasiya-siya sa atin.

Gamit ang kamalayan na binuo namin sa pagmumuni-muni, maaari naming "mahuli ang aming sarili" mabilis kapag ang mga damdamin at mga saloobin ng pangangati lumabas. Sa unang pag-sign ng isang galit na tugon, ihinto namin ang negatibong pag-iisip sa pamamagitan ng pagpapahinahon sa ating sarili na ang galit ay hindi kailanman malulutas ng anumang bagay at na ito ay palaging tumutulong sa paghihirap. Kapag ginagamit namin ang aming mga kapangyarihan ng kamalayan at konsentrasyon sa ganitong paraan, hindi namin pinipigilan ang aming galit; sa halip, gumagawa kami ng isang nakakamalay na pagpipilian tungkol sa kung paano namin nais na tumugon sa isang sitwasyon at ang mental na kalagayan na nais naming likhain.

Madalas sabihin ng mga guro ng Buddhist na ang pagpupuno sa mga saloobin ng galit ay tulad ng pagkuha ng mga red-hot coals upang itapon sa isang tao. Sino ang susunugin muna? Sapagkat ayaw naming sunugin ang aming mga daliri, hinihinto namin ang aming sarili mula sa pagkuha ng mga baga. Katulad nito, upang maiwasan ang isang mental na kalagayan ng paghihirap, ititigil natin ang pag-iisip mula sa pag-iisip ng pag-iisip at galit. Isinama natin ang ating sarili at itatag ang kamalayan upang bantayan laban sa gayong mga tendensiya.

Ang diskarte na ito ay maaaring maging lubos na epektibo kung ang aming kamalayan ay matalim at maaari naming mahuli ang mga negatibong reaksyon sa umpisa nito, bago ito magtipon ng momentum. Gayunpaman, sa sandaling ang aming reaksyon ay naging isang malakas na damdamin, napakahirap na itigil ang proseso, sapagkat ang galit ay nagpapahina sa nakapangangatwiran at mapanimdim na mga katangian ng pag-iisip. Ang isang galit na pag-iisip ay lubhang nabalisa at walang kaunting pagkakataon na maitatag ang malinaw na kamalayan na kailangan upang ibalik ang kapayapaan at balanse.

Galit: Friend o Foe?Maaari naming isipin ang galit, sa pagsasaalang-alang na ito, bilang isang apoy sa isang lugar na may gubat at negatibong mga saloobin tulad ng brush at iba pang gasolina na nagpapakain sa sunog. Bagama't maliit ang apoy, madaling mapapatay ito sa pamamagitan ng pagtanggi sa gasolina. Gayunpaman, sa sandaling ang isang sunog ng brush ay natupok ang sapat na gasolina upang lumaki sa sunog ng kagubatan, napakahirap na alisin. Sa ganitong mga kaso, ang mga bombero ay madalas na dapat magretiro at magtatag ng isang perimetro ng mga firebreaks upang maglaman ng apoy hangga't hindi ito nasusunog.

Katulad nito, kapag ang galit ay nakabuo na ng isang malakas na damdamin, napakahirap para sa amin na ihinto ang negatibong ikot ng isip. Maaaring kailanganin nating pag-urong o alisin ang ating sarili mula sa sitwasyon hanggang sa ang panloob na apoy ng mga negatibong damdamin at mga pag-iisip ay nasusunog. Pagkatapos ay maaari naming muling maitaguyod ang kamalayan at masuri ang karanasan na may malinaw na pag-iisip.

Pinalitan ang mga Negatibong Saloobin

Ang isang pagkakaiba-iba sa diskarte sa itaas ay nagsasangkot ng paggamit ng kamalayan upang matakpan ang mga negatibong pag-iisip at palitan ito ng nakapagpapatibay na mga kaisipan na makatutulong sa pagkalat ng mga damdamin ng pangangati at pagkayamot. Sa madaling salita, sa halip na patuloy na bigyang-katwiran at palakasin ang aming negatibong reaksyon sa isang sitwasyon, ginagawa namin ang pagsisikap na ipaalaala ang mga kaisipan na nagtamo ng mas positibong tugon.

Maaari naming patunayan sa ating sarili na ang diskarteng ito ay epektibo sa pagsasaalang-alang sa sumusunod na kuwento:

Ang isang lalaki ay naghihintay sa istasyon para sa kanyang karaniwang hindi umaasa na 7 na tren sa lungsod. Ngunit ngayong umaga, huli ang tren. Habang naghihintay siya, lalong lumala ang lalaki. Sa oras na dumating ang tren makalipas ang apatnapung minuto, siya ay fuming. Siya ay maaaring bahagyang pigilan ang kanyang sarili mula sa venting kanyang galit sa konduktor. Gayunpaman, bago makapagsalita ang lalaki, nakarinig siya ng isang tao na nagsasabi na nagkaroon ng isang aksidente sa dating istasyon kung saan napatay ang isang batang babae. Ang damdamin ng pakikiramay at kalungkutan na naramdaman ng lalaki sa balita na ito ay naging sanhi agad ang kanyang galit.

Maraming mga beses namin lumikha ng galit o pangangati tungkol sa ilang mga sitwasyon batay sa mga pagpapalagay at haka-haka dahil hindi namin alam ang lahat ng mga katotohanan. Sa halip na magpatuloy sa ganitong malungkot na huwaran, maaari nating subukan ang pag-iwas sa paghatol o pagbibigay sa mga tao ng benepisyo ng pag-aalinlangan hanggang sa maunawaan natin kung ano talaga ang nangyayari. Para mapaglabanan ang pag-uugali ng galit, maaari nating isipin ang isang paliwanag na makatutulong sa atin na tumugon sa mas pasyente at maayos na paraan.

Halimbawa, sabihin mo ay nagmamaneho upang magtrabaho at may isang taong nagbawas sa harap mo. Sa halip na maging galit o pagtatanim ng mga binhi para sa "galit ng daan" sa pamamagitan ng pagpapahiwatig ng mga negatibong pag-iisip tungkol sa mga walang konsiderasyon at mapanganib na mga drayber, bakit hindi bigyan ang driver na pinutol sa harap mo ang benepisyo ng pagdududa? Paano kung ang isang tao sa kotse na iyon ay dinala sa ospital? Paano kung huli na ang driver na kunin ang isang bata na naghihintay sa paaralan? Kapag ang pag-iisip ng mga posibilidad na arises sa isip, ang iyong pakiramdam ng annoyance awtomatikong disappears.

Ang dalawang pamamaraan para sa pagharap sa galit na aming tinalakay - pagtigil sa pag-ikot ng negatibong pag-iisip at pagpapalit ng negatibong mga saloobin sa mga positibo - ipagpalagay na mayroon tayong sapat na kamalayan upang mahuli ang mga negatibong saloobing maaga sa siklo, bago sila gumawa ng labis na enerhiya. Parehong mga mahalagang pamamaraan na nangangailangan ng tuluy-tuloy na pagbabantay, tulad ng isang allergy na nangangailangan ng preventative medicine upang mapanatili ang masakit na sintomas nito mula sa paglalagas. Ang iba pang mga diskarte sa galit ay nakatuon nang mas direkta sa ugat ng problema - ang paraan ng pagtingin natin sa ating sarili at sa mundo sa paligid natin.

Reprinted na may pahintulot ng publisher,
Quest Books. ©2001. www.questbooks.net


Ang artikulong ito ay excerpted mula sa libro:

Ang Meditative Path: Isang Magandang paraan sa Awareness, Concentration, at Serenity
ni John Cianciosi
.

Ang Meditative Path ni John Cianciosi.Direkta mula sa puso, ang praktikal at di-relihiyosong aklat na ito ay gabay sa mambabasa ng anumang pananampalataya upang mabawasan ang stress, magpataas ng kalusugan, at makamit ang panloob na kapayapaan. Ito ay malinaw na nagpapaliwanag sa proseso ng pagmumuni-muni at nag-aalok ng mga simpleng pagsasanay upang balansehin ang teorya at kasanayan. Kabilang sa bawat kabanata ang Q & A na mga seksyon batay sa karanasan ng karaniwang mambabasa at ginawa mula sa dalawampu't apat na taon ng pagtuturo ng may-akda, una bilang Buddhist monghe at ngayon ay nasa buhay na buhay. Sa lahat ng mga pangunahin sa pagmumuni-muni, ang isang ito ay nagpapakita ng pagpapagaan sa buhay sa mabilis na daanan.

Pindutin dito para sa higit pang impormasyon at mag-order ng aklat na ito sa Amazon.


Tungkol sa Author

galitSi John Cianciosi, isang estudyante ng late Venerable Ajahn Chah, ay inordenan na Buddhist monghe sa 1972 at nagsilbi bilang espirituwal na direktor ng mga monasteryo sa Thailand at Australia. Siya ngayon ay nagtuturo sa Kolehiyo ng DuPage malapit sa Chicago.

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}