Paghahanap ng Tunay na Kalayaan sa pamamagitan ng Pagtawid sa Tulay ng Pagpapatawad

Paghahanap ng Tunay na Kalayaan sa pamamagitan ng Pagtawid sa Tulay ng Pagpapatawad

Habang nagsisimula kang humingi ng panloob na pananampalataya at nagtitiwala sa iyong sarili at sa iyong mga kakayahan, kailangan mo munang tawirin ang isang maliit na tulay. Tinatawag namin itong "tulay ng kapatawaran". Sa puntong ito sa iyong paglalakbay ay ginagawa mo ang emosyonal na desisyon na umunlad.

Ikaw ay dumating ngayon sa pamamagitan ng paggawa ng intelektwal na desisyon upang sumulong, ngunit ngayon ay dapat mong gawin ang emosyonal na desisyon. Ngayon dapat kang sumulong sa tulay na ito ng kapatawaran upang hindi dalhin ang nakaraan sa hinaharap.

Pagpapataw ng Exercise: Ang Bridge of Forgiveness

Ilagay ang iyong kamay sa iyong puso, huminga nang malalim at magrelaks. Tingnan ang iyong sarili na nakatayo sa paanan ng isang tulay. Tumayo ka nang tahimik. Kumuha ng isang maikling sandali upang tumingin pabalik. Tingnan ang nakalipas na iniwan mo. Tingnan ang mga lumang pagkabigo at sinaunang kalungkutan bilang malabo na mga anino sa malayo. Gawin mo ito upang maaari mong palayain ang mga ito. Ang paraan ng pagpapaalam sa kanila ay ang pagpapatawad.

Kumuha ng isa pang malalim na paghinga. Kalmado ang iyong sarili. Kahit na ito ay isang maliit na tulay maaari itong maging isang mahirap isa upang i-cross.

Habang nagsisimula ka sa tulay magsisimula ka na tumawag sa lahat ng mga nakaraan at sa mga kasalukuyang nasa iyong buhay na nasaktan ka. Payagan sa iyong kamalayan ang mga mukha ng mga taong nagdulot sa iyo ng sakit. Ang ilang mga tao ay lalabas bigla sa harap mo, ang mga tao na halos nakalimutan mo, at ang mga taong naaalala mo sa lahat ng maayos. Sa bawat mukha, bawat pangalan at bawat memorya ng sakit, magsimulang magpatawad.

Alalahanin ang mga kaklase at mga kaibigan sa pagkabata na tumawa sa iyo at patawarin sila. Alalahanin kapag ang iyong mga magulang ay kumilos nang hindi kanais-nais, o hindi sensitibo at pinatawad sila. Alalahanin ang mga tagapag-empleyo na maaaring hindi makatarungan o naging sanhi ng stress mo. Patawarin sila. Ngayon ang oras upang patawarin ang mga namatay at iniwan ka lamang.

Pahintulutang isipin ang lahat ng iyong minamahal ngunit tinanggihan ka, hindi dahil sa kung sino ka, ngunit dahil hindi nila makita, hindi maaaring tanggapin, sapagkat natakot sila. Magsimula ngayon upang patawarin sila. Isipin mo ang mga mahilig sa iyong buhay, kahit na bahagi ka ng iyong buhay para lamang sa isang maikling sandali. Alalahanin ang sakit, ang mga paghihirap, ang mga hindi pagkakaunawaan, at ang kanilang huling pag-alis. Tandaan kung paano ito nadama at magsimulang patawarin.


Kunin ang Pinakabagong Mula sa InnerSelf


Ngayon ang oras upang patawarin mo ang lahat ng mga kinapopootan mo, na hinamak at tinutuya ka, yaong mga nag-isip na sila ang iyong kaaway. Patawarin ang lahat ng mga kaaway.

Hayaan ang kanilang mga mukha dumating sa isip. Hayaan ang mga pangyayari ng nakaraan na maalala kahit paano masakit, gaano man kalaki ang iyong malilimutan. Pahintulutan ang mga imahe at damdamin na lumabas upang mapalaya mo sila ng kapatawaran.

Napagtanto mo na itinago mo ang mga alaala na ito at ang kanilang nalalabing sakit sa loob mo. Nagawa mo na sa kanila. Maaaring naisip mo na nakalimutan mo, na ibinagsak mo ang mga ito at ibinaling ang iyong likod laban sa kanila, gayunpaman, napagtanto na ang bawat karanasan ay gaganapin sa iyong memorya at nagpapatuloy pa rin kung paano ka naglalakad sa mundo. Hindi mo pa inilabas ang sakit sa pamamagitan ng pagpapatawad. Hindi mo tiningnan ang bawat karanasan sa karunungan at pagmamahal at lakas.

Ang kaakuhan ay gumagamit ng mga alaala na ito upang matandaan kung ano ang masakit at upang panatilihin kang nababantayan laban sa sakit sa hinaharap. Ito ay nagpapanatili sa iyo mula sa paglipat ng pasulong. Maliban kung patawarin mo at bitawan ang sakit, laging ito ay magiging bahagi mo tulad ng isang mabigat na kadena sa pag-drag sa likod mo, clanking malakas at pagbagal iyong ebolusyon. Bitawan ang kadena na nagbibigkis sa iyo.

Naglalakad sa Buong Bridge ...

Habang naglalakad ka sa tulay na ito at nakatagpo ng mga mukha ng sakit at kalungkutan maaari mong madama muli ang galit, ang sakit ng pagtanggi at kalungkutan. Kahit na ang memorya ng pisikal na sakit ay maaaring nadama muli at maging sanhi sa iyo upang urong sa takot. Pagmasdan ang mga lumang damdamin na nakatayo sa iyong paraan ng tunay na mapagpatawad. Gamitin ang iyong panloob na lakas upang tumawid sa tulay na ito, pagpapatawad sa mga taong tatayo sa iyong daan, determinadong lumampas sa sakit ng nakaraan.

Sa ilang mga alaala maaari mong makita ang malinaw at may libangan ang mga hindi pagkakaunawaan na naganap sa matagal na ang nakalipas. Sa iba pang mga alaala ang mga imahe ay maaaring mukhang lubos na solid, medyo tunay na muli mong maranasan ang sakit. Sa ganoong sitwasyon maaari mong pakiramdam ang malaking pag-aatubili upang magpatawad. Maaari mong pakiramdam lamang galit patungo sa taong nagdulot sa iyo ng ganitong pinsala. Kung gayon ay kailangan mong kunin ang tauhan ng tiyaga at lumakad nang tuluyang dumaan sa nagkasala sa simpleng mga salita, "Pinatatawad kita."

At sa mga relasyon na lalo na malapit sa iyo, sa mga karanasan kung saan ang sakit ay masyadong malalim at ang sakit ng puso ay labis na nagwawasak, ang lakas ay kinakailangan. Kapag nilabanan mo ang pagkakaroon ng pagtingin muli sa karanasan at natatakot ka sa kirot at pagdurusa ng bukas na sugat gumamit ng tabak upang iwaksi ang takot, upang sirain ang kahinaan, at alisin ang kadiliman ng memorya. Gamitin ang tabak upang iwaksi ang mga tanikala ng memorya na nagpapadilim sa iyong buhay at gamitin ang kapangyarihan ng kapatawaran upang wakasan ang iyong paghihirap.

Oo, may mga taong gusto mong mahalin, ang mga sinasabi mo ay hindi mapapatawad sapagkat ang sakit ay masyadong malalim, ang pinsala ay napakahusay. Simulan upang maunawaan na ang iyong galit at poot, ang iyong takot at sakit ay nagpapanatili sa iyo sa kalagayan at sa mga taong nasasangkot. Sa pamamagitan ng pagpapanatili sa ganitong mga damdamin ay itinatabi mo ang mga taong iyon sa iyong buhay, na nakakonekta sa kanila sa isang emosyonal na antas. Kahit na ang mga nasaktan sa iyo ay maaaring matagal na, kahit na patay, mananatiling nakaugnay sa kanila sa pamamagitan ng iyong mga damdamin. Nasa iyo pa rin sila. Pinahihirapan ka pa rin nila. Sa pagpapatawad, pinatawad mo sila.

Alamin ang iyong mga damdamin

Kapag tinawid mo ang tulay at harapin ang mga taong nasaktan ay alam mo ang iyong sariling damdamin sa kanila. Kung tanungin mo ang iyong sarili kung bakit patawarin mo sila; bakit patawarin mo ang mga namatay at iniwan ka lamang; bakit patawarin mo ang mga tinanggihan mo; bakit patawarin mo ang mga malupit? Sabihin lang sa iyong sarili, "Hindi nila alam kung ano ang kanilang ginagawa."

Kung ang sinuman sa kanila ay tunay na kilala ay may isa pang paraan ng pagiging sa mundo ay hindi sila kumilos ayon sa takot at desperasyon ng kanilang mga egos. Kung alam nila kung hindi, hindi nila pinapayagan ang kanilang sariling takot at galit at poot na bulag sila. Paano sila kumilos mula sa pag-ibig at kabutihan nang hindi nila alam ang gayong kapangyarihan? Hindi nila alam kung may ibang paraan. Ang kanilang mga pagkilos patungo sa iyo ay ayon sa kanilang limitadong pag-unawa.

Oo, may mga nasa mundo kaya nawala sa kadiliman, kaya pinasiyahan ng kanilang sariling pagkamakasarili, napakaraming bahagi ng iyong tinatawag na kasamaan, na ang kanilang mga pagkilos ay tila malupit na hindi gaanong imahinasyon. Patawarin ang mga ito upang hindi ka matakot sa kanila. Patawarin ang mga nawalan ng kanilang kaluluwa. Hindi nila alam kung ano ang ginagawa nila.

Ang pagpapatawad ay hindi maaaring pagalingin ang lahat ng sakit para sa ilang mga tao. Ito ay para sa kanilang pakinabang na ang ilang mga sakit ay nananatili sa panahon ng kanilang paglalakbay sa lupa. Maaaring mahirap maunawaan kung paano ang isang masakit na karanasan ay maaaring maging isang pagpapala. Maraming buhay ang binago ng isang solong, traumatiko na kaganapan na pinilit ang kanilang mga kaluluwa na kumuha ng bagong direksyon sa buhay. Marami ang nagbabasa nito dahil ang kalungkutan at pagkalito ay humantong sa kanila na humingi ng mga sagot, upang maghanap ng mga bagong pag-unawa at humingi ng kagalingan para sa sakit sa kanilang buhay. Bagaman hindi maaaring alisin ng kapatawaran ang lahat ng sakit, aalisin nito ang takot.

Tulad ng takot ay inilabas sa bawat hakbang sa kahabaan ng tulay ng pagpapatawad ay makakakuha ka ng lakas at marahil ilang pag-unawa kung bakit ang ilang mga pangyayari ay naganap sa iyong buhay. Kahit na hindi mo lubos na nauunawaan, kahit na nahihirapan kang pakiramdam ang tunay na pagpapatawad, gayunpaman, patuloy na lumakad, patuloy na sabihin sa lahat ng iyong nakikita, "pinatatawad kita. Magpunta sa kapayapaan." Pagkatapos ng lahat, hindi mo malalaman ang tunay na pagpapatawad maliban kung mayroon kang isang tao na magpatawad. At, kapag sinimulan mong patawarin ang iba, maaari mong simulan ang pagpapatawad sa iyong sarili.

Halfway Sa Kabila ng Bridge ...

Halfway sa tulay hihinto para sa isang sandali at tumingin sa loob, tumayo mag-isa at humingi sa loob ng iyong sarili ang lungkot, ang kahihiyan, at ang pagkakasala ng iyong sariling mga nakaraang mga pagkakamali. Gamit ang kapangyarihan ng kapatawaran maaari mong gawin ito sa kaliwanagan at tapang. Dapat mong tingnan ang iyong sariling nakaraan at magsimulang patawarin ang iyong sarili.

Hindi mo maiiwasan ang tulay na ito hanggang sa natutunan mong patawarin ang iyong sarili sa parehong pagmamahal at karunungan at lakas na ibinigay mo sa iba. Dapat mong itawag sa isip kung ano ang dapat isaalang-alang hindi kasalanan o mga depekto, ngunit simpleng mga pagkakamali sa paghatol.

Alalahanin ang mga oras na ginawa mo nang hindi kanais-nais, at patawarin mo ang iyong sarili. Napagtanto na dahil sa kamangmangan at sakit, nasaktan mo ang ibang tao. Ikaw din, ay bulag sa mga nangangailangan ng iyong pagmamahal. Patawarin ang sarili. Tinanggihan mo rin ang mga taong maaaring humingi ng iyong pag-unawa at habag. Patawarin ang iyong sarili dahil limitado ka sa sarili.

Dapat mong tanggapin ang pananagutan para sa iyong mga pagkilos sa mundo. Dapat mong tanggapin ang mga kahihinatnan. Ang tunay na pagpapatawad ay upang kilalanin ang mga kamalian ng nakaraan, kilalanin kung ano ang ginawa ng kamangmangan, at sumulong sa isa pang direksyon. Ang mga pagkakamali ay bahagi ng pag-aaral. Hindi na kailangang ulitin kung ano ang natutuhan mo. Upang patawarin ang iyong sarili ay upang pagtagumpayan ang mga snares ng nakaraan kaya hindi paulit-ulit ang mga pagkakamali. Ang pagpapatawad ay nagpapagaling sa nakaraan upang ang kabulagan, ang takot, ang mga pagkagalit ng kaakuhan ay walang hawak sa iyo.

Ang pagpapatawad ay isang kapangyarihan. Ito ay isang puwersa na naglilinis, nagpapagaling, at nagbabago. Ang pagkamakaako ay naniniwala ka na ang patawad ay mahina. Binibigyang-kahulugan nito ang pagpapatawad na nangangahulugan ng pagkukunwari ng pagkilos, pagtanggap sa sakit, at pagkalimutan kung ano ang nangyari. Patawarin at kalimutan ang dalawang magkaibang salita. Hindi mo malilimutan ang karanasan. Iyon ay magiging hangal. Ang karanasan, bagaman masakit, ay naging mas maalam sa iyo.

Kung nais mong linisin ang iyong sarili ng kapaitan at poot, mas madali kang makita ang karunungan na nakuha mo. Ang kaakuhan, gayunpaman, ay hahawak sa galit, poot, kalungkutan, at kalungkutan bilang isang kalasag upang protektahan ka mula sa higit na sakit. Ang pagkamakaako ay nakikita ang sarili bilang pagprotekta sa iyo, ngunit ito ay nagpapanatili lamang sa iyo limitado at entrapped sa loob ng kadiliman ng kamangmangan. Ang lahat ng nangyari sa iyong buhay ay ginawa para sa isang dahilan, bagaman hindi mo maaaring palaging maunawaan kung bakit.

Ilalabas ang Iyong Sarili mula sa Prison of the Past

Ang pagpapatawad ay ang susi na nagbubukas sa bilangguan ng nakaraan. Huwag magtagal sinusubukan na maunawaan kung bakit dapat mong iwan ang mga limitasyon na magbigkis sa iyo. Gamitin ang kapangyarihan sa loob mo, gamitin ang lakas ng iyong espiritu upang i-unlock ang pinto at magpatawad. Ito ang paraan ng espiritu, ang puwersa ng iyong Totoong Personalidad na maaaring palitan ang poot sa pagmamahal, palitan ang kahinaan para sa lakas, at dalhin ang liwanag ng karunungan upang mapagtagumpayan ang pagkabulag ng kamangmangan. Ginagawa ito nang may pagpapatawad.

Kung nais mong patawarin ang lahat ng mga nasaktan sa iyo pagkatapos ay ginawa mo ang emosyonal na desisyon na magbabago. Hayaan ang nakaraan na manatili sa nakaraan. Pag-aralang mabuti ang mga taong iyon. Tiyakin na wala silang kapangyarihan sa iyo. Unawain na ang mga karanasang iyon ay mga sinaunang mga alaala at hindi mangyayari muli maliban sa iyong isipan, kung papayagan mo ito. Sa pamamagitan lamang ng kapangyarihan ng pagpapatawad na iniwan mo sa likod ng sakit at kalungkutan.

Ang dami ng sakit na nararamdaman mo sa bahaging ito ng iyong paglalakbay, ang matinding damdamin ng pagkagalit at paghihiganti na nanggagaling sa pagtawid mo sa tulay na ito, ay direktang ugnayan sa dami ng paglaban na napapatawad mo. Kung ikaw ay nag-aalangan, dahan-dahan mo silang tatawid ng tulay at dagdagan ang oras na ginugol ang pag-asa sa poot, nasaktan at pagkabigo. Maaari mong i-cross ang tulay na ito na may sigurado at matatag na mga hakbang kung pinapayagan mo ang iyong sarili na madama ang lakas ng kapatawaran.

Kapag naabot mo ang bahagi ng tulay kung saan ka magsimula sa pagpapatawad sa iyong sarili maaari kang matakpan ng damdamin ng kahihiyan at pagkakasala. Huwag pahintulutan ang mga damdamin na huminto sa iyo. Maaari mo ring pakiramdam ang kabaligtaran at pakikibaka para sa pagbibigay-katwiran sa pamamagitan ng pagmamahal sa sarili. Huwag pahintulutan ang naturang pagtatanggol sa sarili na bulag ka.

Pakiramdam ang kahihiyan, pakiramdam ang pagkakasala, pakiramdam ang pagmamahal sa sarili, kung kailangan mo, pagkatapos ay ipaalam sa gayong mga damdamin at hanapin ang damdamin ng kapatawaran.

Huwag Maging Takot na Tumingin

Huwag kang matakot na tumingin sa karunungan, lakas, at mabait na kabaitan kung paano mo nabuhay ang iyong buhay. Ang mga pagkakamali na ginawa mo ay dahil lamang sa hindi mo alam ang anumang mas mahusay. Kung alam mo kung hindi, gusto mo nang kumilos. Wala kang karanasan na magturo sa iyo na may ibang paraan ng pagiging sa mundo.

Ang mundo na pumasok ka, ang mga tao sa iyong buhay, ang mga karanasan mo ay lahat sa loob ng mga limitasyon ng ego. Ganyan ka naman. Hindi na ito kinakailangan. Hayaan ang karanasang ito ng kapatawaran ay ang una sa maraming mga karanasan upang ituro sa iyo na ang isang bagong paraan ay maaaring umiiral. Maaari mong pakiramdam nang higit pa kaysa sa nadama sa nakaraan. Maaari kang maging higit sa kung ano ang naisip mo ang iyong sarili. Ang karunungan ay sa iyo. Ang lakas ay nasa loob mo. Naghihintay ang pag-ibig. Ilagay ang kalasag ng proteksyon sa sarili at itaas ang bandila ng pagpapatawad.

Ang pagtawid sa tulay na ito ay isang labanan. Maaaring mahirap para sa ilang mga mambabasa. Para sa iba, ito ay magiging madali. Ang ilang mga maaaring isipin na sila ay naka-cross ang tulay lamang upang mahanap ang kanilang fooled kanilang sarili. Ang kanilang paglalakbay ay dadalhin sila pabalik sa tulay upang muli silang magkaroon ng pagkakataong magpatawad. Maaaring kailangan mong i-cross ang tulay na ito maraming beses, sa bawat oras na pagpapalakas ng iyong determinasyon na labanan ang kamangmangan sa pagpapatawad.

Tanging malalaman mo kung nakuha mo ang buong lakas ng pagpapatawad. Ang kapangyarihan ng kapatawaran ay hindi isang kapangyarihan ng pag-iisip. Ang pagpapatawad ay isang kapangyarihan at enerhiya na nagmumula sa puso. Malalaman mo ito sa pamamagitan ng pakiramdam ito. Nadarama mo ang lakas nito habang pinapagaling nito ang iyong damdamin. Huwag mag-atubiling buksan ang iyong puso at patawarin ang nakaraan, patawarin ang iyong sarili at lumipat sa isang bagong direksyon.

Sa The Other Side of the Bridge ...

Sa kabilang panig ng tulay ipinasok mo ang lupain kung saan mo matatagpuan ang totoong kahulugan ng pagkahabag. Ang konsepto ng pakikiramay ay napakahirap na maunawaan. Ang kaakuhan ay binabawasan ang kahabagan sa awa. Ang ganap na pagsasakatuparan ng pakikiramay ay limitado sa pakiramdam ng pagkalulungkot sa isang tao, na nalulungkot para sa ating sarili. Ang mga hatol ng ego ay nagtatakda ng pag-unawa at kalungkutan ay nadama para sa anumang karanasan na tinutukoy nito bilang masama, iyon ay, nakakapinsala sa ego. Tinitingnan nito ang mga karanasan na may awa sa halip na totoong habag at espirituwal na pag-unawa.

Ang pagkamahabagin ay isang hiyas. Ang awa ay isang bato. Unawain ang pagkakaiba. Sa nakaraan na ginamit mo ang batong awa sa iyong sarili at laban sa iba. Oo, mas nagiging sanhi ng mas pinsala kaysa sa mabuti kapag ginamit mo ang bato na iyon. Nasaktan mo ang iba. Nasaktan mo ang iyong sarili sa tuwing ginagamit ang awa. Sa tuwing gumamit ka ng awa ang limitadong hatol ng ego ay pinalakas.

Ang kasihan ay lumalaki mula sa pakiramdam ng kawalan ng kakayahan sa sarili sa isang sitwasyon. Sinusubukan mo ang mga luha na parang magbabago nito. Sinusubukan mo ang pagkahagis ng pera sa problema, na parang magbabago ito. Maaari mong gastusin ang mahusay na haba ng oras gamit ang pag-iisip upang pag-aralan ang sanhi ng problema, na parang magbabago ito. Gayunpaman, mayroong paghihirap. Gayunpaman, may kahirapan. Ang lupa sa karunungan nito ay nag-aayos ng sarili at tinatawagan mo ang nagreresultang mga baha, lindol, at bagyo ng hangin na isang nakamamatay na trahedya. Nakadarama ka kahabagan para sa mga nagdurusa, tulad ng pakiramdam mo na kahabagan para sa iyong sarili sa ilalim ng parehong kalagayan.

Ang awa ay isang silbi na inilalagay mo sa paligid ng iyong leeg habang naghihintay ka ng mga pangyayari na sumama at kick ang upuan mula sa ilalim ng iyong mga paa. Ang kahabagan ay pagpapakamatay. Pinipinsala mo ang iyong sarili sa pag-iisip at damdamin sa pamamagitan ng pakiramdam ng paumanhin para sa iyong sarili. Pagmasdan na pinahihintulutan ka ng nakakaawa sa iyo. Ito rin ay isang hawla para sa mga taong nalulungkot ka, habang pinalakas mo at ipinapaliwanag mo sa kanila ang iyong sariling mga takot at kalungkutan. Kapag nakulong ka sa awa nakalimutan mo ang iyong panloob na lakas. Nawalan ka ng tiwala at pananampalataya. Ikaw ay bingi at bulag sa lakas ng Diyos na magagamit mo.

Kung sa iyong puso ay nararamdaman mo ang pangangailangan na magpakalma sa pagdurusa na nakikita mo sa mundo pagkatapos ay bumangon ka at gawin ito, ngunit hindi kaawaan. Napagtanto na walang awa ang pagbabago. Lumabas na may lakas, karunungan, at tunay na habag, at magkakaroon ka ng epekto sa mundo. Malungkot na pinsala, nagpapalakas ng habag.

Kakailanganin mo ang iyong lakas upang makatakas sa bitag ng awa. Kailangan ang lakas upang mapataas mo ang iyong mga paa at magpatuloy sa buhay. Kung ikaw ay handa na mag-alis ng awa ng pagkamakaako ay sa lalong madaling panahon mong matuklasan ang tunay na habag. Samakatuwid, ilagay ang bato at kunin ang hiyas. Humingi ng higit na pag-unawa sa kung ano ang nag-aalok ng ego.

Pinapaalalahanan ka namin laban sa mga limitasyon ng awa upang hindi mo dalhin ito nang higit pa. Iniwan mo ito sa likod. Habang tinawid mo ang tulay ng pagpapatawad, tiningnan mo ang mga karanasan ng iyong buhay. Kapag nakarating ka sa kabilang panig ay nagsisimula kang tumingin sa mga pangyayari na nakakaapekto sa mundo, nakakaapekto sa buhay ng mga nakapaligid sa iyo, at nagpapatugtog pa ng bahagi sa iyong sariling edukasyon. Matututuhan mong tumingin sa kahabagan.

Ang Pag-ibig ay Isang Magical Tool

Sa totoong pakikiramay ikaw ay gagabay sa mas malawak na pag-unawa at mas malawak na kamalayan sa kalikasan ng parehong pisikal at espirituwal na katotohanan. Ang kahabagan ay bubuhatin ka sa isang mas mataas na antas ng kamalayan. Ito ay magpapanatili sa iyo mula sa pag-asa sa limitadong hatol ng ego.

Ang kahabagan ay isang kahima-himala na kasangkapan. Ito ay para sa iyo, para sa iyong paglalakbay sa lupa, para sa evolution ng iyong kaluluwa. Malalaman mo na nagtataglay ka ng hiyas kapag naranasan mo itong nagtatrabaho sa iyong buhay. Hindi mo kailangang mag-isip tungkol dito, bagaman maaari mong paalalahanan ang iyong sarili sa simula upang alisin ang awa at matutunan ang mga bagay sa iba't ibang paraan, upang tumingin nang mas malalim kaysa sa kung ano ang maliwanag, upang makita ang higit sa limitadong mga hatol ng ego .

Ang pagkamahabagin ay pananaw. Ito ay isang bahagi ng iyong kamalayan ng tao na kailangang magising sa pamamagitan ng pagpapaunlad ng iyong espirituwal na kakayahan. Tanging kapag nagtataglay ka ng habag ay tunay mong mauunawaan ang mga kakayahan nito. Kahit na maaari mong labanan at paghahanap para sa mga ito, alam na ang habag ay malapit sa kamay. Malaman na ito ay sa iyo.

Upang mahanap ang hiyas na aming binabanggit, dapat mong iangat ang iyong sarili mula sa buhanginan ng poot, mula sa kadiliman ng galit, mula sa mga kadena ng sakit at takot. Dapat mong itapon ang pamatok ng awa. Gamit ang kapangyarihan ng pagpapatawad, na may kapangyarihan ng iyong puso at karunungan ng iyong kaluluwa, ang nakasisilaw na hiyas ay naaabot mo.

Artikulo Source

Ang Susunod na Hakbang sa Ebolusyon ni Vincent Cole.Ang Susunod na Hakbang sa Ebolusyon: Isang Personal na Gabay
ni Vincent Cole.

© 2000. Muling na-print na may pahintulot ng may-akda. Inilathala ng Writers Club Press, isang imprint ng iUniverse.com, Inc. http://www.iuniverse.com

Impormasyon sa / Order aklat na ito (bagong takip / bagong edisyon 2003).

Tungkol sa Author

Vincent Cole

Si Vincent Cole ay isang libu-libong monghe na nag-facilitate ng mga grupo ng pagdarasal at pagmumuni-muni, pati na rin ang Mga Babae Healing Circle para sa nakalipas na mga taon ng 15 sa buong Estados Unidos. Habang nasa isang personal na pagretiro sa disyerto sa labas ng Tucson, AZ, kinuha ni Kapatid na Vincent ang isang koleksyon ng mga naihatid na mensahe na ibinigay sa isang maliit na grupo ng panalangin maraming taon na ang nakalilipas, at na-edit ito sa aklat na "Ang Susunod na Hakbang sa Ebolusyon - isang personal na gabay (unang edisyon)."

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}