Paano Kung Hindi Ang Kamalayan Ano ang Nag-iimbak Ang Human Mind?

pagninilay 12 10

Alam ng bawat isa kung ano ang nararamdaman ng pagkakaroon ng kamalayan: ito ay malinaw na pakiramdam ng personal na kamalayan, na nagbibigay sa amin ng isang pakiramdam ng pagmamay-ari at kontrol sa mga saloobin, emosyon at karanasan na mayroon kami araw-araw.

Iniisip ng karamihan sa mga eksperto na ang kamalayan ay maaaring nahahati sa dalawang bahagi: ang karanasan ng kamalayan (o personal na kamalayan), at ang mga nilalaman ng kamalayan, na kinabibilangan ng mga bagay tulad ng mga kaisipan, paniniwala, sensasyon, pananaw, intensyon, alaala at emosyon.

Madali na isipin na ang mga nilalaman ng kamalayan ay napili, sinasadya o kinokontrol ng aming personal na kamalayan - pagkatapos ng lahat, ang mga kaisipan ay hindi umiiral hanggang hanggang sa iniisip namin ang mga ito. Ngunit sa isang bagong papel na pananaliksik sa Mga Hangganan ng Psychology, pinagtatalunan namin na ito ay isang pagkakamali.

Iminumungkahi namin na ang aming personal na kamalayan ay hindi lumikha, maging sanhi o pumili ng aming mga paniniwala, damdamin o paniniwala. Sa halip, ang mga nilalaman ng kamalayan ay nabuo "sa likod ng mga eksena" sa pamamagitan ng mabilis, mabisa, di-nakakamalay na mga sistema sa ating talino. Ang lahat ng ito ay nangyayari nang walang anumang pagkagambala mula sa aming personal na kamalayan, na nakaupo nang pasibo sa upuan ng pasahero habang nagaganap ang mga prosesong ito.

Sa madaling salita, hindi natin sinasadya na piliin ang ating mga saloobin o damdamin - nalalaman natin ang mga ito.

Hindi lamang isang mungkahi

Kung ito ay kakatwa ng kakaiba, isaalang-alang kung paano walang kahirap-hirap na mabawi natin ang kamalayan tuwing umaga pagkatapos na mawala ito nang gabing iyon; kung paano ang mga kaisipan at damdamin - malugod o kung hindi man - dumating na nabuo sa ating isipan; kung paano ang mga kulay at mga hugis na nakikita natin ay itinayo sa mga makabuluhang bagay o di malilimutang mga mukha nang walang anumang pagsisikap o input mula sa ating isip na may kamalayan.

Isaalang-alang na ang lahat ng mga neuropsychological na proseso na responsable para sa paglipat ng iyong katawan o paggamit ng mga salita upang bumuo ng mga pangungusap na maganap nang hindi kinasasangkutan ng iyong personal na kamalayan. Naniniwala kami na ang mga proseso na responsable para sa pagbuo ng mga nilalaman ng kamalayan ay pareho din.

Ang aming pag-iisip ay naimpluwensiyahan ng pananaliksik sa neuropsychological at neuropsychiatric disorder, pati na rin ang mas kamakailan pag-aaral ng neuroscience gamit ang hipnosis. Ang mga pag-aaral gamit ang hipnosis ay nagpapakita na ang kalagayan, pag-iisip at paniniwala ng isang tao ay maaaring mabago sa pamamagitan ng mungkahi.

Sa ganitong mga pag-aaral, ang mga kalahok ay dumaan sa isang pamamaraan sa pagtatalo ng hipnosis, upang matulungan silang pumasok sa isang pangkaisipang pokus at hinihigop na estado. Pagkatapos, ang mga mungkahi ay ginawa upang baguhin ang kanilang mga pananaw at mga karanasan.

Halimbawa, sa isang pag-aaral, ang mga mananaliksik ay naitala ang aktibidad ng utak ng mga kalahok kapag sila ay itinaas ang kanilang braso nang sadya, kapag ito ay itinaas ng isang kalo, at kapag ito ay inilipat sa pagtugon sa isang nakapagpapalagay na mungkahi na ito ay inaangat ng isang kalo.

Ang mga katulad na lugar ng utak ay aktibo sa panahon ng hindi sinasadya at ang iminungkahing "alien" na kilusan, habang ang aktibidad ng utak para sa intentional na pagkilos ay iba. Kaya, ang hypnotic suggestion ay makikita bilang isang paraan ng pakikipag-usap sa isang ideya o paniniwala na, kapag tinanggap, may kapangyarihan na baguhin ang pananaw o pag-uugali ng isang tao.

Ang personal na salaysay

Ang lahat ng ito ay maaaring iwanan ang isa na nag-iisip kung saan ang aming mga saloobin, emosyon at perceptions talaga nanggaling. Nagtataya kami na ang mga nilalaman ng kamalayan ay isang subset ng mga karanasan, damdamin, mga saloobin at mga paniniwala na nabuo ng mga di-nakakamalay na proseso sa loob ng aming talino.

Ang subset na ito ay tumatagal ng form ng isang personal na salaysay, na kung saan ay patuloy na ina-update. Ang personal na salaysay ay umiiral sa kahilera ng aming personal na kamalayan, ngunit ang huli ay walang impluwensya sa dating.

Ang personal na salaysay ay mahalaga dahil nagbibigay ito ng impormasyong maiimbak sa iyong autobiographical na memorya (ang kuwentong sinasabi mo sa iyong sarili, tungkol sa iyong sarili), at nagbibigay sa mga tao ng paraan ng pakikipag-usap sa mga bagay na nakikita natin at nakaranas sa iba.

Ito ay nagbibigay-daan sa amin upang makabuo ng mga diskarte ng kaligtasan ng buhay; halimbawa, sa pamamagitan ng pag-aaral upang mahulaan ang pag-uugali ng ibang tao. Ang mga kasanayan sa interpersonal na tulad nito ay nakatuon sa pagpapaunlad ng mga istruktura ng lipunan at kultura, na nagtataguyod ng kaligtasan ng uri ng tao para sa millennia.

Kaya, pinagtatalunan namin na ito ay ang kakayahang makipag-usap sa mga nilalaman ng personal na salaysay - at hindi personal na kamalayan - na nagbibigay sa mga tao ng kanilang natatanging ebolusyonaryong kalamangan.

Ano ang punto?

Kung ang karanasan ng kamalayan ay hindi nagbibigay ng anumang partikular na kalamangan, hindi malinaw kung ano ang layunin nito. Subalit bilang isang pasibong saliw sa di-nakakamalay na mga proseso, hindi namin iniisip na ang phenomena ng personal na kamalayan ay may isang layunin, sa halos parehong paraan na ang mga rainbows ay hindi. Ang mga rainbows ay nagreresulta lamang mula sa pagmuni-muni, repraksyon at pagpapakalat ng sikat ng araw sa pamamagitan ng mga droplet ng tubig - wala sa alinman ang naglilingkod sa anumang partikular na layunin.

Ang aming mga konklusyon ay nagtatanong din tungkol sa mga kuru-kuro ng malayang kalooban at personal na pananagutan. Kung ang aming personal na kamalayan ay hindi makokontrol sa mga nilalaman ng personal na salaysay na nagpapakita ng aming mga saloobin, damdamin, emosyon, aksyon at desisyon, marahil ay hindi kami dapat managot sa kanila.

Bilang tugon sa mga ito, pinagtatalunan namin na ang malayang kalooban at personal na pananagutan ay mga kuru-kuro na itinayo ng lipunan. Dahil dito, sila ay binuo sa paraan na nakikita natin at nauunawaan ang ating sarili bilang indibidwal, at bilang isang uri ng hayop. Dahil dito, ang mga ito ay kinakatawan sa loob ng di-nakakamalay na mga proseso na lumikha ng aming mga personal na narrative, at sa paraan ng aming ipinapahayag ang mga salaysay sa iba.

Ang pag-uusapDahil lamang sa kamalayan na inilagay sa upuan ng pasahero, ay hindi nangangahulugan na kailangan nating mag-alis ng mahahalagang pangyayari sa araw-araw tulad ng malayang kalooban at personal na pananagutan. Sa katunayan, ang mga ito ay naka-embed sa mga gawain ng aming mga di-nakakamalay na mga sistema ng utak. Mayroon silang isang malakas na layunin sa lipunan at magkaroon ng malalim na epekto sa paraan na nauunawaan natin ang ating sarili.

Tungkol sa Ang May-akda

David A Oakley, Emeritus Propesor ng Psychology, UCL at si Peter Halligan, Hon Propesor ng Neuropsychology, Cardiff University

Ang artikulong ito ay orihinal na na-publish sa Ang pag-uusap. Basahin ang ang orihinal na artikulo.

Mga Kaugnay na Libro:

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = consciousness; maxresults = 3}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}