Pinipilit Mo Ba ang Iyong Sarili? Nakarating ka ba sa Iyong Sariling Daan?

Pinipilit Mo Ba ang Iyong Sarili? Nakarating ka ba sa Iyong Sariling Daan?
Imahe sa pamamagitan ng Pexels

Maaari mong sabihin na ang hindi pagpilit ay ang pangalawang prinsipyo ng Tao - ang kusang-loob o sariling-gawain (tzu-jan) ang una. Sa wikang Intsik ang pangalawang prinsipyo ay tinatawag na wu wei, at nangangahulugan ito ng literal na "hindi ginagawa," ngunit mas mahusay na isalin upang bigyan ito ng diwa ng "hindi pagpilit" o "hindi pagsarado." Sa pagtukoy sa Tao ito ay ang pakiramdam na ang aktibidad ng kalikasan ay hindi nakahahadlang sa sarili. Nagtutulungan ang lahat ng ito bilang isang pagkakaisa at hindi, sa dahilang ito, ay nahiwalay sa sarili upang gumawa ng isang bagay sa sarili nito.

Ang Wu wei (hindi ginagawa) ay inilalapat din sa aktibidad ng tao, at tumutukoy sa isang tao na hindi nakakakuha sa kanyang sariling paraan. Ang isa ay hindi nakatayo sa sariling ilaw habang nagtatrabaho, at sa gayon ang paraan ng wu wei (ito ay parang isang pun ngunit hindi ito) ay ang paraan ng hindi-bara o hindi interference. Ito ang pangunahing praktikal na prinsipyong Taoist ng buhay.

Pagpipilit sa Iyong Sarili: Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang ibig kong sabihin sa pamamagitan ng pagpapatupad ng iyong sarili ay isang bagay na katulad nito: Kapag ang mga bata sa paaralan ay dapat na magbayad ng pansin sa guro, ang kanilang mga pag-iisip ay magpapaubaya sa buong lugar, at ang guro ay madaling magalit at sasabihin, "Magbayad ng pansin." At itatabi ng mga bata ang kanilang mga binti sa paligid ng mga binti ng upuan, at titigan nila ang guro at subukan upang tumingin ng matalas na intelihente. Ngunit kung ano ang nangyari ay napakahusay na ipinakita sa isang cartoon na nakita ko noong isang araw: Ang isang maliit na batang lalaki ay nakatayo at tumitingin sa kanyang guro at sinasabing, "Ikinalulungkot ko, hindi ko narinig ang sinasabi mo dahil nakikinig ako nang napakahirap . "

Sa ibang salita, kapag sinisikap nating maging mapagmahal, o maging mabait, o maging taos-puso, talagang iniisip natin ang pagsisikap na gawin ito sa katulad na paraan na sinusubukan ng bata na pakinggan, masikip ang kanyang mga kalamnan at nagsisikap na magmukhang matalino naisip niya ang tungkol sa pagbibigay pansin. Ngunit hindi siya nag-iisip tungkol sa kung ano ang sinasabi ng guro, at samakatuwid hindi siya ay talagang nakikinig. Ito ay isang perpektong halimbawa ng kung ano ang ibig sabihin sa pamamagitan ng pag-block sa iyong sarili o pagkuha sa iyong sariling liwanag.

Upang mag-alok ng isa pang paglalarawan ng mga ito, ipagpalagay na ikaw ay pagputol ng kahoy. Kung ikaw ay lumalabag sa paraan na lumaki ang puno, iyon ay upang sabihin laban sa butil ng kahoy, ang kahoy ay napakahirap na maputol. Kung pupunta ka sa butil, gayunpaman, madali itong hatiin. O muli, sa paglalagari kahoy, ang ilang mga tao ay nasa isang mahusay na magmadali upang makakuha ng sa sawing at subukan nila at kapangyarihan sa pamamagitan ng piraso. Ngunit ano ang mangyayari? Kapag binuksan mo ang board sa ibabaw mo makita ang likod na gilid ng kahoy ay puno ng mga splinters, at nakita mo na ikaw ay masyadong pagod. Anumang bihasang karpintero ay sasabihin sa iyo, "Hayaan ang saw na gawin ang trabaho, hayaan ang mga ngipin gawin ang pagputol." At makikita mo na sa pamamagitan ng pagpunta sa ito masyadong madali, at lamang na nagpapahintulot sa talim sa dumausdos balik, ang kahoy ay madaling hiwa.

Tulad ng sinasabi ng ating sariling kasabihan, "Madali ito." At ang ibig sabihin ng wu wei ay madaling gawin ito. Hanapin ang mga butil ng mga bagay, ang paraan ng mga bagay. Ang paglipat ayon dito at sa trabaho ay sa gayon ginawa simple.

Ang Kasanayan ng Buhay na walang kahirap-hirap

Sa isang libro, ang pilosopong Chuang-tse ay nagsasabi sa isang kahanga-hangang kuwento tungkol sa isang magpapatay na nakapagpatuloy sa parehong chopper sa loob ng dalawampung taon dahil lagi siyang maingat upang pahintulutan ang talim na mahulog sa interstices sa pagitan ng mga buto. At kaya sa ganitong paraan hindi na siya nagsuot nito.


Kunin ang Pinakabagong Mula sa InnerSelf


Muli nating nakikita na ang taong natututo ng uri ng aktibidad na kung saan ay, sasabihin natin, ayon sa Tao, ay sinabi na nagtataglay ng kabutihan. Ang kakaibang kahulugan ng Intsik na ito ay tinatawag na Te, ngunit hindi ito kabutihan sa ating pangkaraniwang pakiramdam na mabuti. Ang Te ay katulad ng ating kabutihan ng salita kapag ito ay higit na ginagamit sa kahulugan ng nakapagpapagaling na mga katangian ng isang halaman. Kapag ginagamit namin ang salita ng kabutihan sa ganitong paraan ito ay talagang nagtutukoy ng isang pambihirang uri ng kasanayan sa pamumuhay. At sa kanyang aklat na Lao-tzu sinabi na ang higit na mataas na uri ng kabanalan ay hindi nalalaman ang sarili nito bilang kabutihan, at sa gayon ay tunay na kabutihan. Ngunit ang mas mababang uri ng kabutihan ay lubhang nababahala na maging mabait na nawawalan ng kabutihan ang kabuuan nito.

Madalas nating dumarating ang uri ng mabait na tao na may kalayawan na may kamalayan, na mayroon, maaari mong sabihin, napakaraming kabutihan. Ang mga ito ay ang mga uri ng mga tao na isang panghabang-buhay hamon sa lahat ng kanilang mga kaibigan, at kapag ikaw ay nasa kanilang presensya sa tingin mo ang mga ito ay kaya mahusay na hindi mo alam lubos kung ano ang sinasabi. At sa gayon ay palagi kang, tulad ng ito, nakaupo sa gilid ng iyong upuan at pakiramdam medyo hindi komportable sa kanilang presensya. Sa isang Taoist paraan ng pagsasalita, ang ganitong uri ng tao stinks ng kabutihan, at hindi talaga magkaroon ng anumang kabutihan sa lahat.

Ang tunay na mabait na tao ay hindi mapanganib. Ito ay hindi na sila ay apektado katamtaman; sa halip ang mga ito ay kung ano ang mga ito ay medyo natural. Sinasabi ng Lao-tzu na ang pinakadakilang katalinuhan ay nagmumukha na kahangalan, ang pinakadakilang kabutihang-loob ay mukhang isang maingay, at ang pinakadakilang liwanag ay lumilitaw na parang mapurol. At siyempre ito ay isang uri ng makabalighuan paraan ng sinasabi na ang tunay na kabutihan, Te, ay ang buhay ng buhay ng tao sa tulad ng isang paraan na hindi upang makakuha ng sa kanyang sariling paraan.

Ito ang bagay na hinahangaan natin at labis na inggit sa mga bata. Sinasabi namin na sila ay walang muwang, na sila ay hindi sinasadya, na sila ay walang kabuluhan, at na sila ay walang pag-iisip. Kapag nakikita mo ang isang maliit na sayawan na hindi pa natutunan na sumayaw sa harap ng isang tagapakinig, maaari mong makita ang pagsasayaw ng bata sa pamamagitan ng sarili nito, at mayroong isang uri ng pagkakumpleto at tunay na integridad sa kanilang paggalaw.

Pag-regaining Ating Likas

Kapag nakita ng bata na ang mga magulang o mga guro ay nanonood, at natututo na maaari nilang aprubahan o hindi naaprubahan, ang bata ay nagsimulang manood ng sarili habang nagsayaw. Ang sabay-sabay ang pagsasayaw ay nagiging matigas, at pagkatapos ay naging masiglang, o mas masahol pa, artipisyal, at ang espiritu ng sayaw ng bata ay nawala. Ngunit kung ang bata ang mangyayari sa pag-aaral ng sayaw, ito ay lamang pagkatapos ng mga taon at taon na, bilang isang magaling na artist, muling binabalik ng mananayaw ang naivete at ang pagiging natural ng kanilang orihinal na sayaw. Ngunit kapag ang pagiging natural ay nabawi na ito ay hindi lamang ang simple, maaari naming sabihin embrayono, naturalness ng bata, ganap na uncultivated at untutored. Sa halip ito ay isang bagong uri ng naturalness na tumatagal sa sarili nito at nagdadala sa sarili nito taon at taon ng pamamaraan, kaalaman, at karanasan.

Sa lahat ng ito makikita mo na mayroong tatlong yugto. May una kung ano ang maaari nating tawagin ang natural o ang isang bata na yugto ng buhay kung saan hindi pa lumitaw ang sariling kamalayan. Pagkatapos ay may isang panggitnang yugto, na maaaring tawagan natin ang isang mahirap na edad, kung saan natututo ang isang tao na maging mulat sa sarili. At sa wakas ang dalawa ay isinama sa muling natuklasan na kawalang-kasalanan ng isang liberadong tao.

Siyempre diyan ay isang napakalaking kalamangan sa ito, dahil ang isa ay dapat magtanong, kung ikaw ay tinatangkilik ang buhay na walang alam na ikaw ay tinatangkilik ito, ikaw ba talagang tinatangkilik ito? At narito, siyempre, ang kamalayan ay nag-aalok ng napakalaking kalamangan. Ngunit may kapansanan din, kahit na isang panganib, sa pag-unlad nito, dahil sa lumalago ang kamalayan, at habang sinisimulan nating malaman ang ating sarili at higit pa sa ating sarili, maaari tayong magsimulang muli, at maging sanhi ng labis na panghihimasok sa ating sarili. Ito ay kapag sinimulan nating makuha ang ating sariling liwanag.

Pagkuha sa Iyong Sariling Daan?

Alam mo kung paano ito kapag nakakuha ka ng iyong sariling ilaw o nakagagawa sa iyong sariling paraan - kapag napakahalaga na kailangan mong magmadali upang mahuli ang isang tren o eroplano, halimbawa, sa halip na ang iyong mga kalamnan ay nakakarelaks at handa nang tumakbo, ang iyong pagkabalisa tungkol sa hindi makarating doon sa oras agad na pinapagpalakasan mo at sinimulan mong madapa ang lahat.

Ito ay ang parehong uri ng bagay sa mga araw na iyon na ang lahat ay napupunta nang ganap na mali. Una sa lahat, kapag nagmamaneho ka sa opisina, ang lahat ng mga ilaw sa trapiko ay laban sa iyo. Siyempre nakakainis ito sa iyo, at dahil sa iyong pangangati ikaw ay nagiging mas panahunan at mas nakakagulat sa iyong paraan ng paghawak ng mga bagay, at ito ay humantong sa mga pagkakamali. Maaari itong humantong sa sobrang galit at mabilis na pagpunta sa pagtigil sa iyo ng pulisya, at iba pa at iba pa. Ito ay ang paraan ng pag-aaway laban sa buhay, tulad ng dati, na nakatali sa mga buhol.

At sa gayon, ang sikreto sa Taoismo ay upang makakuha ng sariling paraan, at upang matutunan na ang pagtulak sa ating sarili, sa halip na gawing mas epektibo tayo, ay talagang nakakasagabal sa lahat ng ating itinakdang gagawin.

Nai-print na may pahintulot mula sa aklat na Ano ang Tao?
Nai-publish ng New World Library.
© 2000. www.newworldlibrary.com

Artikulo Source

Ano ang Tao?
ni Alan Watts.

Ano ang Tao?Sa kanyang mga taon sa paglaon, si Alan Watts, na kilalang may-akda at respetadong awtoridad sa pag-iisip ni Zen at Eastern, ay nagbago ng pansin sa Taoismo. Sa aklat na ito, kumukuha siya ng sarili niyang pag-aaral at kasanayan upang bigyan ang mga mambabasa ng pangkalahatang ideya ng konsepto ng Tao at patnubay para maranasan ito mismo. Ano ang Tao? explores ang karunungan ng pag-unawa sa mga paraan ng mga bagay at pagpapaunlad ng buhay nang walang pagkagambala.

Impormasyon sa / Order aklat na ito.

Higit pang mga libro sa pamamagitan ng may-akdang ito.

Tungkol sa Author

Alan Watts

Si Alan Watts ay ipinanganak sa England sa 1915. Simula sa edad na labing-anim, nakilala niya ang isang reputasyon bilang isang nangunguna sa lahat na interpreter ng mga pilosopiya sa Silangan para sa Kanluran. Siya ay malawak na kinikilala para sa kanyang mga sulatin sa Zen at para sa Ang Aklat: Sa Tabu Laban sa Pag-alam Kung Sino Ka. Sa lahat, sumulat si Watts nang higit pa dalawampu't limang libro at naitala ang daan-daang lektura at seminar. Namatay siya sa 1973 sa kanyang tahanan sa hilagang California. Ang isang kumpletong listahan ng kanyang mga libro at mga teyp ay maaaring matagpuan sa www.alanwatts.com.

Video / Pagtatanghal kay Alan Watts: Huwag pilitin ang Anumang ** Wu Wei **

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}