Ang kalungkutan bilang isang pagmumuni-muni ay umaakay sa Kapayapaan at Kalmado

Kalungkutan bilang isang pagmumuni-muni

Ang kalungkutan ay maaaring maging isang napaka-enriching na karanasan. Kailangan mong magtrabaho dito. Madali na makatakas mula sa iyong kalungkutan - at ang lahat ng mga relasyon ay karaniwan ay nakakarera; isa lamang ang napupunta sa pag-iwas sa mga ito. At ito ay laging naroon sa ilalim ... patuloy ang kasalukuyang. Kahit na sa relasyon ito erupts maraming beses. Kung gayon ang isang tao ay nagtatakda na itapon ang responsibilidad sa kabilang banda, ngunit hindi ito ang tunay na bagay. Ito ang iyong kalungkutan, ang iyong sariling kalungkutan. Hindi ka pa napagkasunduan, kaya muli at muli itong sasabog.

Maaari kang makatakas sa trabaho. Maaari kang makatakas sa ilang trabaho, sa relasyon at lipunan, ito at iyon, sa paglalakbay, ngunit hindi ito pupunta, dahil ito ay bahagi ng iyong pagkatao.

Pagpasok at Pag-enjoy sa Kalungkutan

Ang bawat tao ay ipinanganak na nag-iisa - sa mundo, ngunit nag-iisa; ay dumaan sa mga magulang, ngunit nag-iisa. At ang bawat tao ay namatay nang nag-iisa, muli ay gumagalaw mula sa mundo lamang. At sa pagitan ng dalawang malungkot na ito ay nagpapatuloy kami sa panlilinlang at panlilinlang sa ating sarili.

Magandang magkaroon ng lakas ng loob at pumasok sa kalungkutan na ito. Gayunpaman mahirap at mahirap ito ay maaaring tumingin sa simula, ito ay nagbabayad tremendously. Sa sandaling ikaw ay tumira sa ito, sa sandaling simulan mo ang tinatangkilik nito, sa sandaling hindi mo ito nararamdaman bilang kalungkutan ngunit bilang katahimikan, sa sandaling naiintindihan mo na walang paraan upang makatakas, ikaw ay nagpapahinga.

Walang magagawa tungkol dito, kaya bakit hindi ito nasisiyahan? Bakit hindi pumunta sa ito malalim at magkaroon ng isang lasa ng ito, tingnan kung ano ito? Bakit hindi natatakot? Kung ito ay pupunta doon at ito ay isang katotohanan - existential, hindi aksidenteng - pagkatapos ay kung bakit hindi dumating sa mga tuntunin sa mga ito? Bakit hindi lumipat dito at makita kung ano ito?

Sa tuwing Nalulungkot Ka ...

Kalungkutan bilang isang pagmumuni-muniSa tuwing ikaw ay malungkot, umupo nang tahimik at payagan ang kalungkutan na dumating; huwag mong subukan na makatakas mula rito. Gawin ang iyong sarili bilang malungkot hangga't maaari. Huwag iwasan ito - iyon ang isang bagay na dapat tandaan. Sumigaw, umiyak ... ang buong lasa nito. Sumigaw sa kamatayan ... bumagsak sa lupa ... gumulong - at hayaan itong lumabas mismo. Huwag pilitin ito upang pumunta; ito ay pupunta, dahil walang maaaring manatili sa isang permanenteng mood.

Kapag ito ay napupunta sa iyo ay unburdened, absolutely unburdened, bilang kung ang buong grabitasyon ay nawala at maaari kang lumipad, walang timbang. Iyon ang sandali upang makapasok sa iyong sarili. Unang magdala ng kalungkutan. Ang karaniwang pagkahilig ay hindi upang pahintulutan ito, upang makahanap ng ilang mga paraan at paraan upang maaari kang tumingin sa ibang lugar - upang pumunta sa restaurant, sa swimming pool, makipagkita sa mga kaibigan, magbasa ng libro o pumunta sa isang pelikula, maglaro ng gitara - upang gumawa ng isang bagay, upang maaari kang maging nakatuon at maaari mong ilagay ang iyong pansin sa iba pang lugar.

Malapit sa Malungkot

Ito ay dapat tandaan - kapag ikaw ay malungkot, huwag mawalan ng pagkakataon. Isara ang mga pinto, umupo, at pakiramdam na malungkot sa iyo, na parang ang buong mundo ay isang impiyerno lamang. Pumunta sa malalim na ito ... lababo ito. Hayaan ang lahat ng malungkot na pag-iisip na tumagos sa iyo, ang bawat malungkot na damdamin upang pukawin ka. At umiyak at umiyak at sabihin ang mga bagay - sabihin nang malakas ang mga ito, walang dapat mag-alala.

Kaya unang mabuhay ang kalungkutan sa loob ng ilang araw, at sa sandali na ang momentum ng kalungkutan ay napupunta, ikaw ay makaramdam ng kalmado, mapayapa - bilang isang nararamdaman pagkatapos ng isang bagyo. Sa sandaling iyon umupo tahimik at tamasahin ang katahimikan na darating sa sarili nitong. Hindi mo dinala ito; nagdadala ka ng kalungkutan. Kapag ang kalungkutan ay napupunta, sa huli, ang katahimikan ay nag-aayos.

Makinig sa katahimikan na iyon. Isara ang iyong mga mata. Pakiramdam ito ... pakiramdam ang napaka texture nito ... ang halimuyak. At kung sa tingin mo ay masaya, kumanta, sumayaw.

Copyright © Osho International Foundation

Inirerekumendang Book:

Pag-ibig, Kalayaan, Alaeness: Ang Koan ng Relasyon
ni Osho.

Sa mundo ngayon, ang kalayaan ang ating pangunahing kalagayan, at hanggang sa matutunan natin na mamuhay sa kalayaang iyon, at natututunan na mabuhay sa ating sarili at sa ating sarili, tinatanggihan natin ang ating sarili ang posibilidad na makahanap ng pagmamahal at kaligayahan sa iba.

Mag-click dito para sa higit pang impormasyon o sa purchase ang aklat na ito.

Tungkol sa Author

pagninilay-nilay

Osho ay isa sa mga pinaka-nakakapukaw espirituwal na mga guro ng 20th siglo. Simula sa 1970s nakuha niya ang pansin ng mga kabataan mula sa West na nais na maranasan ang pagninilay at pagbabagong-anyo. Kahit na ang kanyang kamatayan sa 1990 [[koma]] ang impluwensya ng kanyang mga aral ay patuloy na nagpapalawak ng [[comma]] na umaabot sa mga naghahanap ng lahat ng edad sa halos bawat bansa ng mundo. Para sa karagdagang impormasyon [[comma]] bisitahin http://www.osho.org

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}