Paggalugad ng Pangkaraniwang Yaman Para Manatiling At Pagandahin ang Ating Kalidad ng Buhay

Paggalugad ng Pangkaraniwang Yaman Para Manatiling At Pagandahin ang Ating Kalidad ng Buhay

Ang mga tao ay hindi na makapag-iwan ng sociokultural, pati na rin ang pang-ekonomiya, mga desisyon sa ilang mga controllers, habang ang kanilang mga sarili na nakatuon sa isang hanay ng mga personal na problema mula sa paghahanap para sa kanlungan sa isang magandang bakasyon lugar. Anuman ang aming pamantayan ng pamumuhay o ang aming mga nakagawiang asosasyon, kailangan namin ngayon na aminin na ang bawat isa sa atin ay dapat na nababahala sa kabuuang kalagayan ng ating lipunan. Ang aming pangunahing pangangailangan para sa pagtatrabaho sa ganitong paraan ay ang pag-unlad ng isang bagong hanay ng mga haka-haka na mga tool.

Epektibong paggawa ng desisyon

Gusto ko sa puntong ito na pag-isiping mabuti ang sentral na isyu na nakikita ko bilang humuhubog sa ating kinabukasan. Ito ay kung maaari naming, sa katunayan, lumikha ng radikal na mga pagbabago sa paraan ng aming mga desisyon upang malaman namin kung paano magtulungan sa mga tunay na kritikal na mga tanong sa ating panahon. Mahalaga na lumipat kami sa kabila ng kasalukuyang debate sa patakaran at dumalo sa tunay na katangian ng aming mga hamon. Maaari lamang namin gawin ito kapag nakita namin ang karaniwang lupa.

Kapag nagkamali ang mga bagay, ang pinakamadaling tugon ay ang masisi ang iba dahil sa mga problema habang lumalabas sila. Nagtalo kami na kung ang iba pang indibidwal o grupo ay magkakaiba, magkakaroon ng maayos ang lahat. Sa isang homogenous na lipunan, ang ilang mga tao ay inilaan ng isang malaking bahagi ng kasalanan dahil sa kanilang hindi sikat na mga personalidad. Sa isang etniko, racikano, o lipunan na magkakasama sa relihiyon, may isang ugali na sisihin ang mga hindi katulad ng ating sarili. Nagbubuo tayo ng mga tuntunin ng mapanirang para sa mga grupo maliban sa ating sarili, at naniniwala na may ilang mga nakakaabala na negatibong pag-uugali sa mga grupo na naiiba sa ating sarili sa pamamagitan ng kulay, lahi, o kredo.

Ang mga pagsisikap upang dalhin ang sistematiko pagbabago ay pinaka-epektibo kapag lumipat sila nang higit sa nakikita ang isang tao o pangkatin bilang sanhi ng problema. Ito ay madalas na ang sistema mismo, dahil ito ay kasalukuyang itinayo o itinatampok, na kung saan ay dysfunctional. Kinikilala ng modernong saykayatriko kasanayan ang hindi pangkaraniwang bagay na ito. Sa nakaraan, ang isang tao ay karaniwang makikita bilang "ang problema" at ang mga pagsisikap ay ginawa upang baguhin ang kanilang pag-uugali. Ngayon ay pinaniniwalaan na ang mga paghihirap ay maaaring masubaybayan sa mga relasyon sa pagitan ng mga miyembro ng pamilya o mga kaibigan, at maliban kung ang trabaho ay ginagawa upang itama ang mga interpersonal dysfunctions, isang bagong hanay ng mga kahirapan ay lalabas kahit na ang mga umiiral na ay nalutas. Ang diskarte ng pagtatasa ng system na ito ay hindi perpekto, ngunit ito ay kumakatawan sa isang pag-unlad na higit sa pagpapagamot ng mga pasyente bilang ang tanging pinagmumulan ng kanilang sariling mga problema.

Ang pagbabago sa pag-uugali ng isang indibidwal, o kahit na isang klase ng mga indibidwal, ay hindi magbabago sa paraan ng isang buong sistema ay gumagana. Ang paghihirap sa pagsisikap na baguhin ang mga pamantayan ng tagumpay ng mga sistema ay, siyempre, na laging may ilang mga tao na nakikinabang mula sa mga kasalukuyang pattern at nasusuklam na abandunahin sila.

Pagpapagaling sa sarili

Ang ideya ng pagpapagaling sa sarili, sa halip na ipataw na pagbabago, ay nasa gitna ng paglipat mula sa pang-industriya na panahon hanggang sa mahabaging panahon. Ipinapalagay nito na ang lahat ng mga malusog na organismo ay may kapasidad na mabawi kung ang pag-abuso ay tumigil. Ito ay exemplified sa pamamagitan ng ang tunay na sentro ng pag-aaway sa pagitan ng mga medikal na pamamaraan na kung saan ay pakialam at agresibo, at mga estratehiya sa kalusugan na ipinapalagay na ang mga tao ay kailangan upang hikayatin ang mga natural na sistema ng parehong upang pagalingin ang kanilang mga sarili at upang panatilihing malusog ang kanilang sarili. Tulad ng lahat ng dichotomies, parehong extremes ay mali. May mga pagkakataon na mahalaga ito upang mamagitan; may mga iba pa kung pinakamainam na mag-iwan ng mga indibidwal, pamilya, komunidad, at mga organisasyon upang pagalingin ang kanilang sarili. Ngayon, ang tanging katiyakan ay ang balanse ay masyadong malayo sa agresibong interbensyon.

Sa kasamaang palad, ang proseso ng pagpapagaling sa sarili ay nagtataas ng mga mahihirap na hamon. Kapag ang isang deal agresibo sa mga sintomas, ang kalusugan ay maaaring mapabuti sa maikling run, ngunit lumala sa mahaba. Kung matutugunan natin ang mga pinagbabatayan, magkakaroon ng hindi kanais-nais na mga kahihinatnan bago maganap ang pagpapabuti. Ang mga paghihirap ng pakikitungo sa pagkagumon ay isang halimbawa ng katotohanang ito, na hindi nalalapat lamang sa personal, kundi pati na rin sa antas ng sistema. Ang mga desisyon-gumagawa na nakakaharap sa mga tunay na hamon sa ngayon ay nangangailangan ng oras bago pa man masuri ang mga resulta ng kanilang mga pagkukusa. Sa super-kritikal na mundo ngayon, ang luho na ito ay bihira na magagamit. Kaya hindi nakakagulat samakatuwid, na ang karamihan sa mga pinuno ay nakikitungo sa walang halaga.

Maaari lamang naming gawin ang matigas na mga pagpili kung nasasangkot namin ang pinakamahusay na pamumuno na maaari naming mahanap, na pagkatapos ay sama-sama upang paganahin ang bagong pag-iisip upang maganap. Inilalarawan ko na may matinding brevity ang ilang mga potensyal na may-katuturang mga pangkat mula kung saan ang nasabing pamumuno ay maaaring lumabas. Ang aking mga paglalarawan ay madaling mahadlangan. Ako ay naglalayon lamang upang ipaalala sa amin ng ilang mga kapansin-pansin na mga katotohanan; Hindi ko sinusubukan na ilarawan ang buong potensyal ng bawat grupo, ni ako ay naglalayong ilista ang bawat may kaugnayan. Umaasa ako na mapapakinggan mo ang "musika" sa likod ng aking pag-iisip kaysa sa mga indibidwal na mga salita.


Kunin ang Pinakabagong Mula sa InnerSelf


Wala sa mga sumusunod na grupo ang may kaalaman o karunungan upang malutas ang mga krisis na kinakaharap ng mga lipunan sa pamamagitan ng kanilang sarili. Sa katunayan, kung sila ay nasa tanging pagsasakdal ng ating kapalaran, ang bawat isa sa kanila ay malamang na lalalain ang mga problema. Gayunpaman, magkasama sila ay maaaring makahanap ng isang paraan pasulong.

Relihiyoso at Espirituwal na Pag-iisip

Ang mga grupong ito ay nagpapaalala sa atin na ang buhay ay hindi dapat suriin lamang sa antas ng materyal. Iginigiit nila na dapat nating sundin ang ilang mga pamantayan, kung ang mga lipunan ay makamit ang anumang disenteng kalidad ng buhay. Ang isang maikling listahan ng ilang mga kinakailangang virtues ay binubuo ng katapatan, responsibilidad, kababaang-loob, pag-ibig, at isang paggalang sa misteryo. Ang mga grupong ito ay naglalayong pilitin sa amin upang tumingin higit sa mga katiyakan ng agham ng siyamnapung siglo at ang materyal na mundo na kung saan kami ay puro sa ikadalawampu; gusto nila sa amin upang tumingin sa isang mundo na walang katiyakan. Ang isa sa mga nakakagulat na aspeto ng ating panahon ay ang tagpo ng pangmatagalang karunungan na namamalagi sa likod ng lahat ng relihiyon at ang mga bagong agham ng kaguluhan at kumplikado.

May patuloy na kontrobersya kung ang mga halaga ay dapat na angkop sa atin noong nakaraan, o magbigay ng kompas na nagbibigay-daan sa atin na matuklasan ang mga pag-uugali na angkop para sa hinaharap. Ang mga pundamentalista, sa partikular, ay may posibilidad na ipalagay na ang mga hamon sa mga nakaraang mga pamantayan ay hindi naaangkop. Ngunit kung sinusubukan ng mga grupong relihiyoso na mapanatili ang mga lumang pamantayan pagkatapos na magbago ang mga kondisyon, mas mahirap ang pag-unlad ng mga bagong positibong direksyon. Kadalasan, ang kanilang kakayahang kumilos ay ang trahedya na resulta ng pagbawas ng kanilang sariling pangako sa mga halaga, pati na rin ng mas malaking lipunan.

Pamamahala ng Negosyo

Ang Pamamahala ay nagsimula sa pagbuo ng pag-unawa sa pangangailangan para sa mga bagong paraan ng pag-oorganisa ng trabaho. Maraming mga kumpanya ang nakilala na ito ay mahalaga para sa lahat na magkaroon ng access sa mga kaugnay na impormasyon. Nagbibigay sila ng katibayan na ang pagtitiwala sa mga tao ay isang epektibong tool sa pamamahala na ngayon ay kailangang maipapatupad sa gobyerno at academia.

Sa kasamaang palad, ang pamamahala ay hindi pa nakukuha sa pangangailangan na muling suriin ang pinakamataas na orthodoxies. Ang mga kumpanya ay lalong nakatuon sa pag-maximize ng mga kita, kahit na nangangahulugan ito na binabawasan ang lakas ng paggawa. Ang ideya na ang mga manggagawa ay dapat na magaling kapag ang mga kumpanya ay umuunlad na lalong inabandona, tulad ng ideya na ang agwat sa pagitan ng sahod ng mga manggagawa at mga suweldo ng pamamahala ay dapat itago sa isang makatuwirang maramihang.

Mga Unyon ng Trabaho

Ang mga unyon ng manggagawa ay isa sa mga pangunahing pwersa na nakipaglaban sa katarungang panlipunan. Sa buong ekonomiya sa pagtatrabaho ng mga taon ng 40 pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang kanilang mga pagsisikap, na isinama sa progresibong batas, ay nagtitiyak na ang lumalaking kayamanan ay malawak na ibinahagi. Sa kasamaang palad, ang mga unyon ng manggagawa ay hindi ganap na nahaharap sa mga dramatikong pagbabago sa mga kondisyon, na tinitiyak na maaari lamang silang maging epektibo kung baguhin nila ang kanilang mga diskarte sa panimula.

Ang mga unyon ay naglalayon pa rin na dagdagan ang sahod kapag ang kanilang mga layunin ay maaaring mas mahusay na nakamit sa pamamagitan ng pagkilala sa pangangailangan ng isang pagbawas sa mga oras ng pagtatrabaho at isang pagbabago sa paraan ng ikot ng buhay ay nakabalangkas. Ang mga ito ay madalas na umaasa sa mga welga, na kung saan ay nagiging hindi popular sa pangkalahatang publiko dahil sa kanilang sapilitang kalikasan, sa halip na sa mga programang pang-edukasyon.

Pamahalaan

Ang mga nagtatrabaho sa gobyerno ay naglalayong maglingkod sa mga mamamayan. Sa kasamaang palad, ang mga sistema kung saan sila nagtatrabaho, at ang batas na dapat nilang ipatupad, ay hindi nakakatugon sa mga pangangailangan ng ating mga panahon. Napakahirap gumawa ng pakikipagtulungan sa paggawa ng desisyon sa parlyamentaryo o mga kaayusan ng kongreso. Ang isang kamakailang ulat ng balita sa England ay nagpakita na ang mga anak ng mga pulitiko ay hindi na nakita ang karera na ito bilang isang positibong hamon at pagpili ng iba pang direksyon.

Bilang karagdagan, ang mga pamahalaan sa ngayon ay gumagamit pa rin ng pamimilit upang maapektuhan ang mga pattern ng pag-uugali, kaysa sa paghikayat sa indibidwal na pananagutan. Ang mga pamahalaan ay gumugugol din ng napakaraming oras sa pagharap sa mga kaso ng problema, sa halip na tulungan ang mga nagtatrabaho upang mapanatiling matagumpay ang mga komunidad.

Mga Aktibista sa Katarungan

Ang mga taong nagsisikap upang mapanatili ang panlipunang pagkakaisa sa pamamagitan ng pagtatrabaho patungo sa katarungang panlipunan ay laging may isang labanan na labanan dahil ang mga reporma tulad ng pagpawi ng labor ng bata, o ang paglikha ng walong oras na araw ng trabaho, ay laging nakipaglaban sa mga dahilan na sila ay mapipinsala sa naitatag na kaayusan. Ngayon, ang pangkat na ito ay tila mas kinubkob kaysa dati.

Ang pangunahing dahilan sa pagkawala ng enerhiya sa mga social justice circles ay ang maraming tao na may ganitong orientation ay ayaw na kilalanin ang pangangailangan na abandunahin ang mga taktika at estratehiya at mga estratehiya ng ikaanimnapung taon na hindi pinatunayan. Ang pangangailangan para sa mga panukala upang matiyak ang panlipunan pagkakaisa ay sa katotohanan mas kagyat kaysa sa dati; ang mga diskarte na magiging epektibo ay hindi pa naimbento. Ang mga botohan ay nagpapakita na ang mga tao ay naniniwala pa rin sa katarungang panlipunan, ngunit hindi na sila naniniwala sa paraan na kami ay naglalayong makamit ito.

Ang Artistic Community

Ang komunidad ng sining ay palaging nasa isang estado ng pag-igting sa mainstream, na nagtataglay ng isang mirror sa aming mga foibles at pagpapagana sa amin upang makita kung ano ang nangangailangan ng pagbabago sa pamamagitan ng naglalarawan alternatibong mga pangitain ng katotohanan at sa hinaharap. Madalas na mas madaling makita ang isang alternatibong pangitain ng katotohanan sa pamamagitan ng mga sining kaysa sa pamamagitan ng intelektwal na argumento. Sa kasamaang palad, ito ay ang ligtas at ang nasubok na kadalasang nakakakuha ng pampubliko at pribadong suporta. Ang mapaghamong at pang-eksperimento ay may mas mahirap na paghahanap ng mga mapagkukunan. Bilang isang resulta, maraming mga artist ang pinagsama-sama upang suportahan ang mga kaugalian ng namamatay na pang-industriya na panahon.

Movement ng Kababaihan

Ang lumalaking hamon sa mga porma ng organisasyon ng lalaki ay isa sa mga pinaka-malugod na pag-unlad ng huling quarter century. Ito ay humahantong sa isang tahimik na rebolusyon habang lumilikha ang mga bagong estilo ng pamamahala at relasyon. Walang alinlangan na ang mga halaga na inilahad sa mga kababaihan sa mga industriyalisadong bansa ay mas may kaugnayan sa isang bagong pangitain ng mga relasyon sa lipunan kaysa sa mga itinuturing sa mga tao.

Sa kasamaang palad, ang karamihan ng kilusan ng kababaihan ay pinagsama-sama ng mga naniniwala na ang pangunahing layunin nito ay upang magbigay ng mga kababaihan na may makatarungang bahagi ng mga kalamangan sa industriya sa panahon. Sa mga kaso na kung saan ang kilusan ay nagpatibay ng layuning ito, ito ay tumigil na maging transformative, at naging bahagi ng isang pakikibaka para sa kumpara sa kalamangan, sa halip na isang katalista para sa pangunahing pagbabago.

Ecologists

Ang pangunahing hamon sa pinakamataas na estratehiya sa pag-unlad ay nagmula sa ekolohikal na kilusan, na ngayon ay sinusuportahan ng mataas na porsyento ng mga mamamayan sa buong mundo. Ngunit ang pag-aaway sa pagitan ng pang-ekonomiyang pag-unlad at mga ekolohikal na prinsipyo ay nangangahulugan na ang hamon ng mga ecologist ay mabibigo maliban kung malalim ang mga pagbabago sa mga socioeconomic system. Ang mga trabaho ay kinakailangang mag-prayoridad sa balanse ng ekolohiya hanggang ang mga alternatibong istrukturang pang-ekonomiya ay ilalagay sa lugar.

Maraming mga environmentalists at ecologists ang tinanggap ang ideya na posible para sa maximum na mga estratehiyang paglago upang magpatuloy. Mula sa aking pananaw, ang konsesyon na ito ay hindi ginagastos ang kanilang trabaho, para sa isang pangunahing isyu ng ating panahon ay lubos na maunawaan na ang pinakamataas na estratehiya sa paglago ng ekonomiya ay hindi na mababago.

Mga technologist

Tulad ng pagtaas ng kaalaman, natuklasan namin na ang materyal na produksyon ay posible na gumamit ng mas kaunting mga materyales at lumilikha ng mas kaunting basura. Pinahihintulutan tayo ng masayang pag-unawa na gumawa ng higit pa nang mas mababa, at sa gayon ay pinatataas ang epektibong kapasidad ng pagdadala ng lupa. Marami sa mga nag-aalala tungkol sa mga isyu sa pagdadala ng kapasidad ay nagpapawalang halaga kung magkano ang magagawa ng teknolohiya. Sa kasamaang palad, maraming mga technologist ang tila naniniwala na walang mga limitasyon sa pagtaas sa teknolohiyang kahusayan. Kaya't mahirap itong talakayin kung anong mahahabang antas ng produksyon at populasyon ay magagawa para sa hinaharap.

Gusto kong bigyan ng diin, sa wakas, na ang mga istrukturang panlipunan ay nasa ilalim ng pagtaas ng stress ngayon dahil sa mabilis na mga rate ng teknolohikal na pagbabago. Panahon na namin nakilala ang mga panganib na maaaring magresulta mula sa isang pagkasira sa mga sistema ng kultura. Kailangan nating gumuhit ng parallel sa pagitan ng pinsalang societal at ang mga panganib na lumilitaw dahil ang mga ekolohikal na sistema ay labis na naabot at nagbabantang bumagsak. Ang mga sistema ng panlipunan ay maaari ring mabibigo para sa parehong dahilan.

Ito ang katotohanang ito na magpapalakas ng negosyo na lalong nauugnay sa suporta ng mga societal na istruktura. Ang pagtingin sa Chicago School of Economics, na ang negosyo ng negosyo ay negosyo, ay hindi nananatiling ibinigay na mga katotohanan sa ngayon. Ang negosyo ay nangangailangan ng ilang mga basic predictable system at mga istruktura kung ito ay magagawang gumana sa lahat. Sa mga kasalukuyang kalagayan, malinaw na isang panganib na ang mga preconditions para sa matagumpay na operasyon ay maaaring pupuksain bilang pagtanggi sa panlipunan pagkakaisa. Ang mga panganib sa unahan ay nakikita sa Russia at maraming mga umuunlad na bansa, kung saan ang mga negosyante ay dapat na bantayan laban sa kidnap at pagpatay. Gayunpaman, ang mas nakababahalang kalakaran ay maaaring lumitaw mula sa lumalaking galit na ngayon ay umuunlad laban sa sektor ng korporasyon.

Ang isang kaleydoskopyo ay nagbibigay ng isang kapaki-pakinabang na pagkakatulad na makakatulong sa atin na maunawaan ang pangangailangan para sa pagpapanatili ng mga nakapailalim na mga istraktura ng pagpapagaling sa sarili. Ang pagbibigay ng panloob na mekanismo ay nananatiling buo, sa bawat oras na ang kaleydoskopo ay naging isang bago at magandang pattern lumilitaw. Kung nasira ang mekanismo, ang lahat ng nananatili ay ilang piraso ng kulay na salamin. Hangga't ang mga lipunan ay malusog, ang positibong mga pattern ay maaaring inaasahan na lumabas pagkatapos ng mga pagbabago maganap. Kung ang mga lipunan ay mawawalan ng kanilang kakayahang umangkop, ang mga progresibong breakdown ay hindi maiiwasan.

Kinakailangan ng mga krisis ngayong araw na ang lahat ng mga grupo ay nakatuon sa pag-angkop ng mga lumang istraktura ng pagpapagaling sa sarili at paglikha ng mga bago. Ngayon ay nasa aming sariling interes na magtulungan upang mapanatili at mapahusay ang kalidad ng buhay. Ang pangunahing hamon na kinakaharap natin ay ang tuklasin ang mga kasanayan na kailangan nating mag-isip at kumilos nang sama-sama.

Reprinted na may pahintulot ng publisher,
New Society Publishers. Maaaring i-order ang aklat
mula sa publisher sa 800-567-6772,
o sa www.newsociety.com

Artikulo Source

Pagrereserba sa Tagumpay: Mga Bagong Komunidad sa Milenyo
ni Robert Theobald.

Pagrereserba sa Tagumpay: Mga Bagong Komunidad sa Milenyo ni Robert Theobald.Ang kilalang futurista na si Robert Theobald ay nag-uudyok na kailangan nating magpatibay ng mga bagong layunin para sa 21st century kung ang sangkatauhan ay patuloy na naninirahan sa planeta. Hinahamon ang kasalukuyang dogma ng pinakamataas na pag-unlad sa ekonomiya, globalisasyon at internasyonal na kumpetensya, ang Theobald ay nagpapanatili na ang aming buong paniwala ng "tagumpay" ay nangangailangan ng isang kumpletong pag-usad: na ang kinakailangang pamantayan ng tagumpay para sa susunod na yugto ng evolution ng lipunan ng tao ay ekolohikal na integridad at paggalang sa lahat ng kalikasan, epektibong partisipasyon na paggawa ng desisyon, at panlipunan pagkakaisa batay sa malalim na nagbago na mga konsepto ng hustisya.

Impormasyon sa / Order ang aklat na ito sa Amazon

Tungkol sa Author

Robert TheobaldSi Robert Theobald ay isang tagapagsalita, tagapayo at manunulat na nasa nangungunang gilid ng mga pangunahing isyu sa pagbabago sa kanyang apatnapung taong karera. Nagtrabaho siya sa negosyo at paggawa, edukasyon at kalusugan, gobyerno at mga lokal na komunidad. Malawakang nai-publish, siya ang may-akda ng mga 25 na mga libro na may kaugnayan sa pagbabago, ekonomiya, at mga kaugnay na isyu, kamakailang mga pamagat kabilang ang Pagbukas ng Siglo (1993) at Ang Rapids ng Pagbabago (1987). Isang mamamayan ng Britanya, siya ay kasalukuyang naninirahan sa New Orleans.

Higit pang mga aklat ng May-akda na ito

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = "theobald, robert"; maxresults = 3}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}