Paano Napipinsala ng Neoliberalismo ang Iyong Pangkaisipang Kalusugan

Paano Napipinsala ng Neoliberalismo ang Iyong Pangkaisipang Kalusugan Lance Bellers / Shutterstock.com

Mayroong malawak na pang-unawa na ang sakit sa isip ay nasa pagtaas sa Kanluran, na magkakasabay na may matagal na pagtanggi sa kolektibong kapakanan. Ang ideya na may panlipunan at pang-ekonomiyang mga sanhi sa likod ng pinaghihinalaang pagtanggi ay lalong nakakumbinsi, sa gitna ng tinatawag na sombi ekonomiya at paggiling Pagkamahigpit, na sumunod sa pandaigdigang pag-crash sa pananalapi.

Sa partikular, may lumalaking pag-aalala na ang mga kondisyon at epekto ng neoliberalismo - ang enervating whirl ng walang humpay na pribatisasyon, pagsasanib ng hindi pagkakapantay-pantay, pag-withdraw ng pangunahing suporta at benepisyo ng estado, patuloy na pagtaas at mga walang kabuluhang pangangailangan sa trabaho, pekeng balita, kawalan ng trabaho at walang katiyakan - ay bahagyang sisihin. Marahil ang pinaka-pagod ay ang mga nagsasalakay pa malayong mga utos mula sa media, mga institusyon ng estado, mga patalastas, mga kaibigan o mga tagapag-empleyo upang mag-maximize ang sarili, magtiyaga, kunin ang iyong slice ng diminishing pie, "dahil ikaw ay karapat-dapat ito" - bagaman dapat mong patuloy na patunayan ito, araw-araw.

Sa aming trabaho at paglilibang kami ay hinihimok na magpasiya ng permanenteng sigasig sa gitna ng mga binababa na inaasahan. Neoliberal na pahayag pinagsusuot ang terminolohiya ng tagumpay, ipinagmamalaki ang ipinag-uutos tungkol sa personal na "kahusayan" at "pagtatalaga" bilang aktwal na mga posibilidad para sa tagumpay na lumubhang at ang gawain ay nagiging nakuha ng kahulugan. Sa institusyon ko, ang mga uniporme ng mga tagapaglilinis ay ipininta sa mga inskripsiyon na nagpapahayag na inihahatid nila ang kanilang gawain sa "passion, professionalism and pride" - na parang makatwirang humingi ng "passion" mula sa isang cleaner sa minimum na sahod na ang dami ng trabaho ay nadoble mula noong 2012.

'Libreng pagpipilian'

Isang kasamahan kamakailan ang nagpapaalam sa akin na ang mga kabataan sa Bermuda ay nagsususog para sa masamang asal sa pamamagitan ng pagsagot, "Gusto kong gumawa ng mabubuting pagpili". Bilang criminologists Steve Hall, Simon Winlow at Craig Ancrum ay ginalugad, ang "mga pagpipilian" ay nagiging buhay-o-kamatayan kapag ang isang masamang pagpipilian o dalawa ay maaaring i-on mo isang napakahirap na "loser". Sinabihan kami na ang mga balakid sa istruktura sa aspirasyon, tagumpay at kasiyahan ay matutunaw sa ekonomiya ng aming "pinili" na pantasya.

Ngunit ang kasinungalingan ng "malayang pagpili" ay nagkakaiba-iba at nag-depolitiko. Sa ganoong mundo, ang depresyon, pagkabalisa, pamiminsala (ang primitive na pagtatanggol ng kabataan sa sarili laban sa napakalaki na pag-atake) ay ganap na lohikal na mga tugon. Ito ay mapag- ang mga neoliberal na lipunan ay gumagawa ng kanilang mga mamamayan sa pisikal pati na rin sa may sakit sa isip; ang epekto ay pinalaki nang higit na hindi pantay ang lipunan at mas walang proteksyon ang mga mamamayan nito mula sa "competitiveness" ng malayang pamilihan.

Paano Napipinsala ng Neoliberalismo ang Iyong Pangkaisipang Kalusugan Non-stop distraction. Kamira / Shutterstock.com

Maaaring lumitaw ang depresyon sa kontekstong ito ng halos proteksiyon sa sarili: isang pag-opt out mula sa isang hindi kapani-paniwalang hanay ng mga patuloy na kumpetisyon. Ang kamakailang pagtaas ng mga diagnosis ng mga sakit sa isip at "mga karamdaman sa pag-unlad"Na kinasasangkutan ng mga estado ng agitasyon at hyperstimulation ay kapwa interesante. Sa kaso ng ADHD, halimbawa, ang hyperactivity at distractibility ng isang tao ay nagbibigay sa kanila ng opisyal na "disordered" o kahit na may kapansanan, hanggang sa hindi na nila kayang makayanan ang isang hyperstimulating, late-kapitalistang kapaligiran. Ngunit ang mga ito, sa ibang kahulugan, ay ganap na naaayon sa isang ekonomiya ng di-hihinto na paggambala, kung saan ang pansin ay paulit-ulit na nakuha sa at pinagsamantalahan sa pananalapi.


Kunin ang Pinakabagong Mula sa InnerSelf


Pagsukat ng sarili

Ang Neoliberalised healthcare ay nangangailangan ng bawat pasyente (o sa halip, "kliyente" ng mga serbisyong "pangangalagang pangkalusugan") sa kumuha ng pananagutan para sa kanyang sariling estado o pag-uugali. Samakatuwid, ang pangangalaga sa kalusugan ng isip na reframed bilang isang serye ng mga "kinalabasan" na nakatuon sa masusukat na pagpapabuti na dapat na pamahalaan ng "service user" sa kanilang sarili bilang malayo hangga't maaari. Ang pag-access sa psychiatric diagnosis at suporta mula sa mga serbisyong pampublikong pangkalusugan (at sa loob ng pribado o employer-run occupational healthcare scheme) kung minsan ay nakasalalay sa pagkumpleto ng mood o symptom diary gamit smartphone o Fitbit mga diskarte sa pagsubaybay sa sarili. At maaaring may mas maraming parusa ang mga kahihinatnan sa hinaharap para sa kabiguang mag-self-track, bilang mga employer at marahil mga ahensya ng benepisyo makakuha ng higit pang lakas upang utusan ang ganitong uri ng pagganap mula sa mga manggagawa.

Ang "mHealth" na app na ito ay "rebolusyon"Ay nagpapakita rin sa amin kung paano ang sakit sa isip at pagkabalisa tungkol sa kaisipan sa kalusugan mismo ay maaaring maayos na ma-commodified at financially. Pagsukat ng mga app tulad ng MoodGym ay binili ng National Health Service ng UK para gamitin sa mga pasyente. Bilang ang mga pasyente na nagsusubaybay sa sarili, patuloy siyang hinihikayat na ipakita ang "pagbawi", hindi alintana pang-matagalang pagpapahina. Sinasabi rin nito na ang pagbawi ay batay sa "fitness para sa trabaho"Dahil ang kapaki-pakinabang na may sapat na gulang ay nakikibahagi sa gawaing gawain sa lahat ng oras.

Ang pokus na ito sa pagiging handa ng trabaho ay bahagyang nagpapaliwanag sa kamag-anak na kamalayan ng mga serbisyong pangkaisipang kalusugan ng mga bata sa UK, na mababait sa mga kama at kabilang sa mga unang na privatized.

Paano Napipinsala ng Neoliberalismo ang Iyong Pangkaisipang Kalusugan Rushing upang gumana. estherpoon / Shutterstock.com

Pangangalaga - o pamamahala ng peligro?

Ang mga neoliberal na estado ay nagbabawas sa kanilang mga gastos sa pangangalaga sa pamamagitan ng pagpapalaganap at pagpaparehistro ng mga tungkulin sa pangangalaga. Ang mga taong nagpapakita ng mga nakakagambala na mga sintomas ay nahahati sa "mapanganib", laban sa kung sino ang maaaring gamitin ng mga pamamaraan ng pagsisisi o awtoritaryan, at ang mga natitira upang makayanan ang mga natirang yaman o kanilang mga pamilya.

Nakita ng 1970s-80s ang pagsasara ng mga huling asylum sa UK at ang malugod na pagtatapos ng pang-matagalang institutionalization para sa libu-libong nakasulat bilang "baliw" at walang mga karapatan sa kalayaan. Tulad ng ginawa ng estado ng makabuluhang savings sa pamamagitan ng paglipat ng mga pasyente pabalik sa "ang komunidad", ang sitwasyon lumitaw ang panalo. Ngunit kalahati ng isang siglo pagkatapos ng "pag-aalaga sa komunidad"Ay naging pamantayan para sa karamihan ng mga pasyente na may sakit na kronikal, ang epektibong paggamot ng komunidad ay pinahihina ng laslas ng mga badyet, mababang antas ng kawani at moralidad. Ang sistematikong defunded ng mga serbisyo sa pagpapakamatay ng mga psychiatric ng NHS upang matupad ang mga ligal na pasanin na inilagay sa kanila upang magkaloob ng pangunahing pangangalaga.

Ang pagtaas, ito ay ang pulisya na may hawak na "front-line" mga krisis sa kalusugan ng isip sa UK. Mga bilangguan "bodega"Ang pag-iisip ay namimighati. Samantala sa mga bilangguan ng US "mga kalusugang pangkaisipan" bahay pagpapakamatay o kung hindi man sa isip o emosyonal na di-matatag na mga bilanggo, na inilagay sa mga espesyal na "suicide-proof" na mga damit at mga selyula, kung minsan sa matagal na paghihiwalay. Ang anumang pagkukunwari ng pag-aalaga ay huli na mag-urong sa pabor sa proteksyon laban sa paglilitis sa konteksto ng bilangguan. "Ang pagpapakamatay ay nakakatawa"Ay inilalagay na ngayon sa mga pasyente na lumitaw sa paniwala o psychotic sa pagpasok o sa panahon ng pagkabilanggo sa maraming mga estado ng Estados Unidos, at isinusuot kahit sa hukuman.

Ang pag-uusapKung gayon, anong mga paraan upang labanan ang mga nababagabag na uso? Ang black humor ay isang paraan upang makitungo sa mga sistema na nag-uutos ng "positivity" habang sabay-sabay na nagpapaalam sa iyo sa bawat yugto na ikaw ay isang "loser". Ngunit ang kolektibo ng iba't ibang mga uri ay ang aming pinakamahusay na tagapagtanggol. Bilang psychologist na si Paul Verhaeghe hinuhulaan, ang edad ng "lubos na hindi natitiyak na indibidwal"Ay (malamang) naabot ang limitasyon nito. Ang nakahihigit sa limitasyon, lalo na para sa mga na nasira o nahuli sa pighati na mahigpit na pagkakahawak ng "hindi pag-aalaga", ay hindi malinaw.

Tungkol sa Ang May-akda

Si Ruth Cain, Senior Lecturer sa Batas, University of Kent

Ang artikulong ito ay orihinal na na-publish sa Ang pag-uusap. Basahin ang ang orihinal na artikulo.

Mga Kaugnay na Libro:

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = neoliberalism; maxresults = 3}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}