Kapag Naghahangad Upang Makamit ang Kapayapaan, Ang Pinakamahalaga sa Ano ang Bagay

Kapag Naghahangad Upang Makamit ang Kapayapaan, Ang Pinakamahalaga sa Ano ang Bagay

Para sa iba, para sa aking sarili, ang paghahangad para lamang sa isang patak ng mapaghimala na balsamo upang tahimik ang gusot na tubig ng pang-araw-araw na buhay ay pangkalahatan. Ang mga minamahal ay umaasa na pagalingin ang mga mapangahas na pag-aaway na nagtagal sa kanila mula sa isa't isa. Ang abala ng mga tao ay mapaglalangan upang mang-agaw ng sandali ng kalmado. Ang mga mahihirap ay mahaba para sa kapayapaan ng isang buong tiyan at pisikal na seguridad. Ang mga indibidwal sa mga digmaang bansa ay nanalangin na mabubuhay ang kanilang buhay. Kaya, lumalakad kami sa mga yapak ng dakilang mga mistiko dahil, sa huli, hinahanap natin ang kapayapaan na ipinangako ng kanilang mga mensahe.

Napunit mula sa loob sa pamamagitan ng nakikipagdigma na mga damdamin, o naguguluhan ng karahasan na pumipihit sa pang-araw-araw na buhay, nagsisikap ang mga practitioner na magtayo ng panloob na kublihan kung saan makakakita sila ng katatagan. Ang Diyos ay pag-ibig, kagandahan, at katotohanan, sinasabi ng mga dakilang guro, ngunit lampas pa rito, ang Diyos ay kahanga-hanga kapayapaan. Sa ganitong diwa, ang kapayapaan ay ang tunay na kalidad, na naglalaman sa loob nito ng lahat ng iba pang mga katangian tulad ng kulay puti ay naglalaman sa loob nito ang mga kulay ng spectrum.

Nakaranas ako ng mga napakataas na taluktok ng transendente na kalmado sa mga meditasyon. Ngunit ang mga karanasang iyon ay hindi nakahadlang sa akin mula sa kalungkutan at kawalan ng katiyakan ng buhay. Tulad ng madalas na sinabi ng guro ng Sufi na si Pit Vilayat Inayat Khan, medyo madali para sa isang mahusay na master upang mapanatili ang kanyang mataas na estado ng kamalayan habang nasa retreat o sa isang kuweba - ngunit mas mahirap na gawin ito sa pag-juggling sa araw-araw na pangangailangan ng pamilya at trabaho .

Pag-aaral ng Art ng Peacemaking

Maraming tao ang natututo tungkol sa mga sining ng peacemaking. Maraming mga matagal nang relihiyosong practitioner at meditators na nakaranas ng napakaligaya na kalaliman ng panloob na kapayapaan, halimbawa, ay natagpuan na mahirap kung hindi imposibleng isalin iyon sa kanilang mga panlabas na buhay. Gayundin, ang mga aktibistang pampulitika ay natitisod sa kanilang mga pagsisikap na makipag-ayos sa mapayapang mga kalagayan, na hinarang ng kanilang mga panloob na sikolohikal na anino ng di-pagtitiis at galit.

Ngunit ang mga hindi pagkakapantay-pantay na ito ay nagpapakita ng mahalagang pahiwatig sa dakilang gawain ng kapayapaan: ang kapayapaan ay hindi lamang matatagpuan sa loob, o nakipaglaban para sa panlabas - ito ay isang disiplinadong pakikibaka na dapat na patuloy na nakikibahagi sa iba't ibang larangan. Sa sikolohikal na paraan, dapat nating labanan ang bawat isa sa panloob na "anino" na magpapasuko sa ating paglago; samantalang ang espirituwal na landas ay nangangailangan ng tulad-disiplinang mandirigma. Sa labas, tayo ay tinawag upang labanan ang mga kamalian ng kawalan ng katarungan at pang-aapi. Kaya, tulad ng lahat ng iba pang mga katangian, ang kapayapaan ay kinabibilangan ng sarili nitong kabaligtaran - tensyon, pagbabago, at kawalang kasiyahan. Ang pagtanggap sa katotohanan ng buhay ay ang nagsisimula sa landas ng peacework.

Upang tanggapin ang salungatan na ito ay isang likas na bahagi ng buhay - at upang makahanap ng napaliwanagan na mga paraan upang harapin ang iyan - ang sinasabi ng ilan na pinipigilan ang pagsiklab ng mga maliit na argumento, digmaan, o karahasan. Para sa habang maaari naming ang lahat ay isa sa espiritu, umiiral kami sa isang sukat ng katotohanan na teems sa passionately fractious pagkakaiba.

Kapayapaan ay hindi isang bagay na isahan at static. Sa halip, ito ay isang pag-unlad na ginagawa sa dialogue sa pagitan ng iba't ibang bahagi ng sarili, sa pagitan ng sarili at iba pa, sa pagitan ng mga karibal, at sa mga bansa, mga pananampalataya, at mga etnisidad.

Kapayapaan Sa Pagkilos

Ang pagkilos ng kapayapaan ay nakikita sa buhay ng mga maalamat na walang dahas na mga tagapamayapa. Si Jesus, Mahatma Gandhi, Martin Luther King, at Nelson Mandela ay pambihirang mga halimbawa ng mga tao na nagtatakda ng katotohanan na nagtatrabaho sa pangalan ng kapayapaan at katarungan - hindi mula sa distansya ng isang kuweba, kundi direkta sa puso ng pang-araw-araw na buhay. Ang epekto ng panloob na kapayapaan na dinadala sa mga kundisyon sa panlabas na mundo sa isang walang dahas ngunit nakikibahagi sa paraan ay ang tinatawag ni Gandhi na "satyagraha," o "lakas ng kaluluwa."

Kahit na ang mga maliliwanag na bituin ng kilusang pangkapayapaan ay karamihan ay mga kalalakihan, higit din sa mga kalalakihang nagsimula at nakipaglaban sa mga digmaan, habang ang mga kababaihan ay nakatayo nang walang hanggan sa tabi ng madugong mga larangan ng digmaan. Tulad ng pag-ikot ng Penelope sa kanyang gulong na matiyagang naghihintay sa pagbabalik ng kanyang asawa na si Odysseus mula sa Digmaang Troyano, ang mga kababaihan ay naging mga biktima ng pinsala sa emosyon na dulot ng mga sugat ng digmaan.

"Hindi ko nakikita ang aking buhay bilang hiwalay sa kasaysayan," isinulat ni Susan Griffin Isang Koro ng mga Bato. "Sa aking isipan ang mga lihim ng aking pamilya ay nakikipag-ugnayan sa mga lihim ng mga estadista at mga bombero, ni ang buhay ko ay nahati sa buhay ng iba, ako ay isang babae, ang mukha ng aking ama. "

Pagsang-ayon ng Kapayapaan at Pagtuturo ng Kapayapaan

Ang karanasan ng pambabae sa pagtitiis ng mga siglo ng paghihintay, pagpapagaling, pangangalaga, at pagtataguyod ng mga ugnayan sa pamilya at komunidad ay nagresulta sa kung ano ang naisip ng maraming mga nag-isip ay isang mahalagang kontribusyon sa mga tungkulin ng pagpapanatili ng kapayapaan. Karaniwang karanasan ng mga kababaihan na nagtataglay ng mga nagkakamali na bata, nakikipag-ayos sa mga pagkakaiba sa pamilya, mga pisikal at emosyonal na sugat sa pag-aalaga, at ang pakikipagkaibigan ay nagdulot ng isang tipon ng karunungan na maaaring magamit sa isang malaking antas ng mundo.

"Para sa mga henerasyon," ang sabi ni Kalihim-Heneral ng UN na si Kofi Annan noong Oktubre 2000 sa Konseho ng Seguridad, "ang mga kababaihan ay nagsilbing mga tagapagturo ng kapayapaan, kapwa sa kanilang mga pamilya at sa kanilang mga lipunan. Natutunan nila ang pagtatayo ng mga tulay sa halip na mga pader."

Ang paniniwala ng mga kababaihan bilang mga mapagpayapa ay hindi lamang ang pampulitikang kawastuhan na nagpapatakbo ng amok, sumulat ng Swanee Hunt at Cristina Posa sa kanilang artikulong "Women Waging Peace," sa Mayo / Hunyo 2001 isyu ng Dayuhang Patakaran. Sa halip, isinulat nila, "Sinusuportahan ng pananaliksik sa agham panlipunan ang estereotipiko ng mga kababaihan bilang pangkalahatang mas pakikipagtulungan kumpara sa mga lalaki at sa gayon ay higit na nakakiling sa pinagkasunduan at kompromiso."

Itinuturo na ang mga kababaihan ay nasa sentro ng mga organisasyon na hindi pangnegosyo (NGO) at kilalang mga kilusang damo, ang Hunt at Posa ay tumutukoy na ang mga internasyonal na negosasyong pangkapayapaan ay dapat magsama ng mas maraming kababaihan sa kanilang hanay. "Habang ang karamihan sa mga tao ay dumalo sa negotiating table nang direkta mula sa silid ng digmaan at larangan ng digmaan, ang mga kababaihan ay karaniwang dumarating nang diretso sa pagiging aktibo ng sibil at - isang malalim na paghinga - pangangalaga sa pamilya."

Ang isang tanyag na E-mail na ipinadala sa akin ng halos lahat ng babae na alam ko na nagpapalipat-lipat matapos ang mga pag-atake na nakakatawa ay gumagawa ng parehong punto: "Pinagsasama ang lahat ng naglalakas na tribo ng Afghanistan sa isang bagong pamahalaan? para sa mga in-batas at pinalawak na pamilya sa Thanksgiving dinners para sa taon ... naiintindihan namin ang panlipi digma. "

Isang Lupain ng Kapayapaan

Tulad ng pagkakaibigan ay isang template ng kapayapaan sa pagkilos, ang mga kababaihan na interesado sa paghahanap ng mga paraan upang magdala ng kapayapaan sa mundo ay maaaring palakasin ang kanilang layunin sa pamamagitan ng pagsisimula ng lupon ng kapayapaan ng kababaihan. Maaari silang magsanay ng mga meditasyon na naglalayong palalimin ang kapayapaan sa loob at maipakita ang kapayapaan sa mundo nang walang. Maaari nilang pag-aralan ang buhay ng kababaihan na mga tagapamayapa.

Ang isang bilog sa kapayapaan ay isang kahanga-hangang lugar para sa mga kababaihan upang suportahan ang isa't isa sa mga oras na pinarangalan na gawain ng araw-araw na diplomasya: pagpapalaki ng mga bata, at pagharap sa mga alitan at mga kontrahan sa pamilya at lugar ng trabaho. Ang mga kababaihan ay maaaring sumali sa personal sa pampulitika sa pamamagitan ng pagpili ng isang social na dahilan upang suportahan, kung nagtatrabaho para sa mga karapatan ng mga kababaihan sa buong mundo, pagguhit ng pansin sa kalagayan ng mga refugee, o pagtataguyod para sa mga walang tirahan. Ang mga kalahok ay maaaring balansehin ang espirituwal na gawain sa pamamagitan ng pampulitikang aksyon sa pamamagitan ng pagsulat ng mga titik, pagpapalabas ng mga petisyon, o pagbibisita ng pormal na grupo sa mga lokal na kinatawan.

Ang Layunin ng Kapayapaan

Ang gawain ng pagkakaroon ng kapayapaan, tila, ay isang patuloy na nagbabagong misteryo. Marahil kung ano ang pinakamahalaga ay ang intensiyon - na ang anumang pagkilos na kinuha sa pangalan ng kapayapaan at katarungan ay para sa mga layuning iyon at walang iba pa.

Ang mga pananaw ng kababaihan na nagtrabaho para sa kapayapaan, kapwa sa nakaraan at sa kasalukuyan, ay maaaring maging gabay sa amin. Ang kanilang mga karanasan kapwa sa mga panloob na hangganan ng kamalayan at sa panlabas na mundo ng pulitika at komunidad ay maaaring magbigay ng inspirasyon sa iba pang kababaihan na nais maging matapang na tagapamayapa sa mundo.

Reprinted na may pahintulot ng publisher,
Putnam Publishing. © 2002. http://www.penguinputnam.com

Artikulo Source

Soul Sisters: Ang Limang Banal na Katangian ng Kaluluwang Babae
ni Pythia Peay.

Soul Sisters by Pythia Peay.

Puno ng pagsasanay, anecdotes, quotes, at inspirasyon, ang Soul Sisters ng Pythia Peay ay dinisenyo upang tulungan ang mga kababaihan na pagyamanin ang mga katangian na maaaring matagpuan sa mga dakilang espirituwal na tradisyon ng mundo, at ito ay pinaka kailangan sa kapanahon ng buhay. Ang bawat kabanata ay nagpapakita kung paano magsasaka ang limang "banal na katangian": Katapangan, Pananampalataya, Kagandahan, Pag-ibig, at Salamangka. Parehong isang praktikal na workbook at isang edukasyon sa espirituwal na mga ideya, Soul Sisters ay isang kasama para sa isang buhay.

Info / Order book na ito paperback o bilhin ang Papagsiklabin edisyon.

Tungkol sa Author

Pythia Peay

Isang bantog na mamamahayag sa mga paksa sa espirituwal, isinulat ni PYTHIA PEAY para sa Utne Reader, Washingtonian, Common Boundary, at iba pang mga publikasyon. Bilang isang tagapag-ambag sa Serbisyo ng Relihiyon ng Balita, na-publish siya sa mga pahayagan sa buong bansa. Nag-aral siya ng pagninilay sa Sufi na guro Pit Vilayat Inayat Khan, at nakipagtulungan sa kanya sa kanyang paggising sa libro. Bisitahin ang kanyang website sa http://pythiapeay.com/

Higit pang mga aklat ng May-akda na ito

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = 1590564413; maxresults = 1}

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = 159056488X; maxresults = 1}

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = 1585423165; maxresults = 1}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}