Ang Espirituwal na Universe: Paglilipat Higit sa Materyalismo at Pag-save ng Mundo

Ang Espirituwal na Universe: Paglilipat Higit sa Materyalismo at Pag-save ng Mundo

Ang huli 16th at unang bahagi ng 17th siglo ay isang mapanganib na oras upang maging isang libreng palaisip, o isang siyentipiko. Ang isang tao na nagbayad ng presyo ng pagtatanong sa metapisikal na tularan ng kanyang kultura ay ang Italian Giordano Bruno. Si Bruno ay isang totoong manlalaro ng reenaisance, isang intelektwal na higante na pantay na pilosopo, makata, dalub-agbilang at kosmolohista. Tinanggap niya ang teoriya ni Copernicus na ang araw ay sentro ng Solar System, na naniniwala na ang lahat ng kalikasan ay buhay na may espiritu, at naniniwala rin sa reinkarnasyon. Hangga't ang mga lider ng iglesya ay nababahala, sinalungat niya ang marami sa kanilang mga pangunahing prinsipyo, at sa gayon ay pinahina ang kanilang awtoridad. Sa 1593, sinubukan siya para sa maling pananampalataya, sinisingil sa pagtanggi sa ilang pangunahing doktrina ng Katoliko, at sinunog sa istaka sa 1600.

Si Galileo ay isa pang pandaigdigang manlalarong libre na nagdusa sa mga kamay ng simbahan. Kumbinsido siya sa astronomya na pagsisiyasat ni Galileo na ang Daigdig ay hindi ang sentro ng sansinukob, at ang ating planeta ay umiikot sa paligid ng araw. Gayunpaman, nakita ng Simbahang Katoliko ang 'heliocentrism' bilang erehe, at bilang resulta, ginugol ni Galileo ang huling bahagi ng kanyang buhay sa ilalim ng pag-aresto sa bahay, at ang kanyang mga aklat ay ipinagbawal.

Sa aking pagtingin, ang dahilan kung bakit ang mga awtoridad ng iglesya ay labis na pagalit sa mga siyentipiko at ang mga malaya sa pag-iisip ay dahil alam nila - kung walang kamalayan lamang - na ang kanilang metapistiko na paraday ay nasa ilalim ng malubhang pananakot. Ang kanilang mga malupit na parusa ay isang pagtatangka na pigilin ang pagbabago sa kultura, tulad ng isang sira na lider na pumasok sa isang nakamamatay na pag-aalipusta habang ang kanyang mahigpit na pagkakahawak sa kapangyarihan ay nalabo. Ngunit sila ay nakikipaglaban sa isang walang saysay na labanan, siyempre. Ang shift ay nagsisimula, at ito ay hindi maiiwasan na ang kanilang simplistic, biblical based worldview ay superseded.

At naniniwala ako na may magkakatulad sa ating pangkasalukuyang kalagayan sa kultura.

Gusto kong ilagay ang isang argumento na sa sandaling ang isang kultural na shift ay nangyayari, at ang metapisiko tularan ng materyalismo ay lumubog. Gusto ko ring bigyang-diin kung gaano kahalaga ito - para sa kinabukasan ng ating sariling mga species at para sa ating planeta bilang isang buo - na ang paglilipat na ito ay nagmumula sa ganap na pagbubunga, at ang materyalistang paradaym ay nabago sa pamamagitan ng espirituwal na pananaw sa mundo.

Materyal sa ilalim ng Kapahamakan

Katulad ng simbahan sa 17th century, ang materyalismo ay nasa ilalim ng pagbabanta. Ang mga prinsipyo at mga pagpapalagay nito ay hindi na maaaring mabuhay, at ang isang bagong paradaym ay umuusbong upang palitan ito. At ang materyalismo ay agresibo sa pagtugon sa hamong ito, tulad ng ginawa ng simbahan. Mayroong tatlong pangunahing paraan kung saan ang mga metaphysical paradigm ay tumutugon sa mga banta sa eksistensyang: sa pamamagitan ng pagiging mas matigas na dogmatiko, sa pamamagitan ng pagpaparusa sa mga erehe, at sa pamamagitan ng pagwawalang-bahala (o pagpapaliwanag sa malayo o pagsupil) ng hindi kapani-paniwalang katibayan. Ito pa rin ang paraan na pinanatili ng mga fundamentalistang relihiyon ang kanilang sarili sa gitna ng dalawampu't unang siglong sekular na kultura. \

Ang Fundamentalist na Kristiyano at Muslim - o anumang relihiyosong sekta o kulto, para sa bagay na iyon - ay may lubos na matigas at tiyak na mga paniniwala at mga paniniwala na dapat tanggapin ng bawat adherent. Sinulsulan nila ang takot sa pamamagitan ng pag-urong at pagpaparusa sa sinumang nag-aalis ng mga paniniwalang ito, at sinisikap nilang pigilan ang pagkakaroon ng anumang katibayan na sumasalungat sa mga paniniwala.

Sa kasamaang palad, ang ilang mga mananampalataya sa sistema ng paniniwala ng materyalismo ay tumutugon sa katulad na paraan sa mga hamon sa kanilang pananaw sa mundo. Ang mga mambabatas ng malayang nagtatanong sa alinman sa mga prinsipyo ng materyalismo ay inakusahan ng pagiging di-siyentipiko. Lalo na kung tinatanggap nila ang pagkakaroon ng psi phenomena at kahit na sinisiyasat ang mga ito, mahihirapan silang makakuha ng pondo para sa pananaliksik, i-publish ang kanilang trabaho sa mga journal o ipakita ito sa mga kumperensya, o upang makakuha ng isang akademikong post sa isang unibersidad. Ang mga ito ay maaaring ridiculed, ang kanilang mga pahina sa Internet dokumentado, at ang kanilang mga video na kinuha down mula sa Internet (tulad ng nangyari sa Rupert Sheldrake sa 2013, kapag ang kanyang TED talk ay tinanggal sa utos ng kilalang Amerikano skeptics.)

Mahalagang tandaan na may mga malakas na sikolohikal na kadahilanan sa paglalaro dito. Ang ilang mga materyalista ay maaaring hindi pa rin mapagtanto na sila ay kumikilos sa isang hindi makatwiran at mapanghimagsik na paraan. Ang kanilang pag-uugali ay na-root sa isang malakas na sikolohikal na pangangailangan para sa katiyakan at kontrol. Bilang isang sistema ng paniniwala, ang materyalismo ay nagkakaloob ng magkakaugnay na balangkas na paliwanag na nagbibigay ng kahulugan sa buhay. Tila nag-aalok ng nakakumbinsi sagot sa marami sa 'malaking tanong' ng buhay ng tao, at sa gayon ay nagbibigay sa amin ng isang kahulugan ng orientation at katiyakan na alleviates pagdududa at pagkalito.

Ang pakiramdam na nauunawaan natin kung paano ang gawa ng daigdig ay nagbibigay sa atin ng awtoridad. Kaysa sa pakiramdam na mas mababa sa mahiwaga at magulong puwersa ng kalikasan, sa palagay namin na lumalawig tayo sa mundo, sa isang posisyon ng kapangyarihan. Upang aminin na may mga phenomena na hindi namin ganap na maunawaan o ipaliwanag, at na ang mundo ay hindi kilala kaysa maaari naming maisip, pinahina ang aming kapangyarihan at kontrol. (Ito ay isang dahilan kung bakit maraming tao ang nag-aatubili na tanggapin ang mga implikasyon ng physics ng quantum: sapagkat ito ay nagpapakita na ang mundo ay isang mas misteryoso at kumplikadong lugar kaysa sa maaari nating isipin, at kaya nagbabanta ay ang pagkontrol at kapangyarihan. hindi na makakaalam ng mundo na hindi natin maintindihan.)

Nalalapat ang nasa itaas sa lahat ng mga sistema ng paniniwala, ngunit sa kaso ng materyalismo, ang pakiramdam ng kontrol ay pinahusay ng isang saloobin ng pangingibabaw patungo sa natitirang bahagi ng natural na mundo. Dahil naranasan natin ang ating sarili bilang hiwalay sa kalikasan, at dahil naranasan natin ang kalikasan bilang batayan na walang buhay at mekanismo, hindi natin nalalaman na may karapatan na dominahin at gamitin ito.

Ang lahat ng ito ay nangangahulugan na, sa sandaling ang isang tao ay nararamdaman na ang kanilang paniniwala na sistema ay nasa ilalim ng pananakot, kadalasan sila ay tumutugon na may malaking poot. Upang tanggapin na ang mga alituntunin ng iyong pananaw sa mundo ay hindi totoo - at mayroon kang mas mababa kapangyarihan at kontrol sa mundo kaysa sa iyong naisip - ay isang mapanganib na hakbang sa hindi kilala.

Ito ang kalagayan na nahahanap ang materyalismo sa ngayon. Ito ay nahihina, at sa proseso ng pagiging superseded. At ang kanyang mga adherents ay reacting eksakto bilang parehong kasaysayan at sikolohiya ay mahuhulaan.

Ang Pagkabigo ng Materyalismo

Kasabay ng pagkawala ng materyalismo, ang mga post-materyalistong pananaw ay nagsisimula nang umunlad. (Ito ay isa pang dahilan kung bakit ang mga materyalista ay nananatiling nanganganib, at nagiging mas dogmatiko.) Siyempre, ang dalawang pag-unlad na ito ay hindi nauugnay - ang kabiguan ng materyalismo ay gumawa ng mga alternatibong pananaw na tila mas wasto at hinihikayat ang mga teoristang gamitin ito. Halimbawa, ang kabiguang ipaliwanag ang kamalayan sa mga tuntunin ng neurolohiya ay humantong sa isang panibagong interes sa panpsychism at idealismo, na parehong nagmumungkahi na ang kamalayan ay isang pangunahing katangian ng uniberso.

Sa katulad na paraan, lumilitaw na lumalaki ang pinagkaisahan na ang materyalistang diskarte sa pisikal at mental na kalusugan - na tinatrato ang katawan bilang isang makina at nakikita ang mga sakit sa isip bilang mga problema sa neurolohikal na maaaring maayos sa pamamagitan ng mga gamot - ay seryosong depektibo. Ang pagtaas ng bilang ng mga medikal na practitioner ay lumilipat patungo sa higit pang mga holistic approach, na may higit na kamalayan sa kahalagahan ng kapaligiran at sikolohikal na mga kadahilanan, at kung paano maimpluwensyahan ng isip ang kalusugan ng katawan. Sa partikular, may lumalawak na kamalayan sa kawalan ng bisa ng mga psychotropic na gamot tulad ng mga anti-depressant, at isang kilusan patungo sa higit pang mga holistic therapies tulad ng cognitive-behavioral therapy, mindfulness at ecotherapy.

At sa mas pangkalahatang pakiramdam, ang pagtaas ng katanyagan ng mga espirituwal na kasanayan at landas ay nagpapahiwatig ng kilusang kultural patungo sa post-materialism. Ang espirituwal na pag-unlad ay nagsisimula sa isang pakiramdam na mayroong 'higit pa sa buhay' kaysa sa materyalistang pananaw sa mundo ay nagsasabi sa atin, na may intuition na tayo - at lahat ng mga nabubuhay na nilalang - ay higit pa sa simpleng biological machine na ang kamalayan ay isang uri ng guni-guni, at ang natural na phenomena ay higit pa sa simpleng mga bagay na ibinabahagi natin sa mundo. Ang espirituwalidad ay isang pagtatangka na buksan ang kultura ng materyalismo, at upang mapalawak ang limitado, pangit na pangitain na kaugnay nito.

Naghahanap ng Bliss Sa Lahat ng Maling Mga Lugar

Ang materyalistang pananaw sa mundo ay malamig at baog; Sinasabi nito sa atin na ang buhay ay walang kapararakan at walang kabuluhan, na tayo ay narito lamang sa loob ng ilang dekada at hindi mahalaga kung ano ang ginagawa natin. Hindi kataka-taka na maraming tao ang tumugon sa ito sa pamamagitan lamang ng pagsisikap na magkaroon ng maraming 'magandang panahon' hangga't makakaya nila, upang kunin ang lahat ng maaari nilang makuha mula sa mundo nang hindi nababahala tungkol sa mga kahihinatnan, o sa pamamagitan ng paglilipat ng kanilang sarili sa mga kaguluhan tulad ng telebisyon o paghinang sa kanilang sarili ng alkohol at iba pang mga gamot.

Tila hindi maiiwasan na ang mga tao ay dapat subukan na magkubli mula sa madilim ng materyalismo sa pamamagitan ng materyalistang pamumuhay, paggamot sa kanilang sarili sa masayang kasiyahan at ng maraming mga produkto ng mamimili na maaari nilang kayang bayaran, at pagsisikap na itatag ang kanilang kayamanan at katayuan at kapangyarihan.

Gayunpaman, ang espirituwal na pananaw sa mundo ay nagsasabi sa amin na ang uniberso ay hindi isang mapanglaw na hangin. Ito ay nagsasabi sa amin na ang likas na katangian ng uniberso ay lubos na kaligayahan. Ito ay dahil ang pangunahing katangian ng kamalayan mismo ay lubos na kaligayahan. Nakita namin ang katibayan para sa maraming ulit - sa mga karanasan ng malapit na kamatayan at mga karanasan sa paggising na mataas ang intensity, halimbawa, kapag ang indibidwal na kamalayan ay nagiging mas matindi at banayad, na mukhang magkakasama nang may kamalayan, at may malalim na pakiramdam ng kapayapaan at katangi-tanging .

Ang kaligayahan na ito ay nasa loob din natin, dahil tayo ay mga indibidwal na pagpapahayag ng kamalayan. Tulad ng sinabi ng hindi mabilang na espirituwal na mga guro sa amin, hindi na kailangang maghanap ng kaligayahan sa labas sa amin - sa materyal na mga bagay o kasiyahan at kapangyarihan - dahil ang kaligayahan ay ang aming tunay na kalikasan.

Ang espirituwal na pananaw sa mundo ay nagsasabi rin sa atin na ang likas na katangian ng tao ay hindi mahalagang masama, ngunit kaaya-aya. Ang pagkamakasarili at kalupitan ay hindi natural, ang mga ito ay walang katanggap-tanggap. Ang mga ito ay nangyari lamang kapag nawala ang aming pakiramdam ng koneksyon; kapag ang aming pangunahing pagkakaisa ay naliligiran ng isang diwa ng pagkamalikhain ng ego-separateness. Sa kakanyahan, umiiral tayo sa pakikipagtulungan kaysa sa kumpetisyon, at altruistik kaysa sa makasarili. Sa esensya tayo ay isa. Tayo ay, sa literal, sa bawat isa.

At sa wakas, ang espirituwal na pananaw sa mundo ay nagsasabi sa atin na ang ating buhay ay makahulugan at may layunin. Ang layunin ng ating buhay ay katulad ng ebolusyon mismo - upang mapalalim ang ating pakiramdam ng koneksyon sa iba sa pamamagitan ng empathy at altruism, upang matuklasan ang mas maraming potensyal na likas na kakayahan natin, at palawakin at patindi ang ating kamalayan. Ang layunin ng aming mga buhay sa amin, maaari mong sabihin, ng sariliebolusyon.

Isang Pagbabagong-anyo ng Kamalayan

Sa kasalukuyan, ang isyu ng self-evolution ay lubos na makabuluhan. Ito ay mahalaga na sumailalim tayo ng mas maraming paglaki ng sarili hangga't maaari - hindi lamang para sa ating sarili, kundi para sa kapakanan ng buong sangkatauhan.

Dahil ang metapiko ng tularan ng materyalismo ay may - at patuloy na may - napakaraming mga kapaha-pahamak na epekto, mahalaga para sa ating kultura sa kabuuan upang magamit ang isang post-materyalistang espirituwal na pananaw sa mundo sa lalong madaling panahon. Sa huli - tulad ng maraming mga lider ng mga Katutubong Amerikano na itinuturo sa

Ang mga Europeo na dumating sa pag-ransack sa kanilang kontinente - ang materyalismo ay humahantong sa pagkasira ng kapaligiran. Bilang isang diskarte sa buhay, ito ay walang pag-asa sa pagkakaisa ng kalikasan. Hinihikayat nito ang walang kabuluhan na pagnanakaw ng mga mapagkukunan ng lupa, ang walang pag-asa na walang humpay na paghahanap para sa kasiyahan sa pamamagitan ng mga kalakal ng consumer at hedonistic na mga pakikipagsapalaran, at maging ang pagsasamantala at pang-aapi ng iba pang mga tao. Dahil dito, ang materyalismo ay hindi matatag. Maliban na lamang kung ito ay superseded, malamang na makaranas tayo ng isang pagkasira ng kultura, at malaking pagkasira ng ekolohiya - potensyal na maging ang pagkalipol ng ating mga species.

Ang paglipat na lampas sa materyalismo ay nangangahulugang mapangahas na tanungin ang natanggap na karunungan ng ating kultura at suriin ang mga palagay na aming hinihigop mula rito. Ang ibig sabihin nito ay sapat na matapang upang mapahamak ang panlilibak at pagwawalang-bahala mula sa mga pundamentalista na nakikipaglaban sa isang walang-kabuluhang labanan upang mapanatili ang isang walang pinapanigan na pananaw sa mundo. Ngunit marahil higit sa lahat, ang paglipat ng lampas sa materyalismo ay nangangahulugang nakakaranas ng mundo nang iba.

Sa pinaka-pangunahing antas, ang materyalismo ay nagmumula sa ating pang-unawa sa mundo. Nagmumula ito mula sa pang-unawa ng mundo bilang isang walang buhay na lugar, at ng mga likas na phenomena bilang mga hindi aktibong bagay. Nagmumula ito sa aming karanasan sa ating sarili bilang mga nilalang na namumuhay sa loob ng ating sariling mental space sa paghihiwalay mula sa mundo at iba pang mga tao at buhay na nilalang.

Kung kailangan nating lumagpas sa materyalismo, mahalaga na palawakin natin ang ganitong paraan ng pang-unawa. Ang paglipat ng lampas sa materyalismo ay nangangahulugan ng pagkakaroon ng pag-unawa sa katinuan at kabanalan ng mundo sa paligid natin. Ito ay nangangahulugan ng paglago ng ating pakiramdam ng separateness upang maaari naming maranasan ang aming koneksyon sa kalikasan at iba pang mga buhay na tao'y.

Ang mga espirituwal na kasanayan at landas ay makakatulong sa amin sa pagpapalawak ng aming kamalayan, at pagtaas ng aming potensyal na kaalaman sa mundo. Ngunit maaari silang magbigay sa amin ng mas malaking pakinabang, sa pamamagitan ng pagtulong sa amin na mapalawak ang limitadong kamalayan na nagbibigay sa materyalistang pananaw sa mundo. Ito ang pangunahing layunin ng mga espirituwal na gawi at mga landas: upang 'i-undo' ang sikolohikal na mga istraktura na lumikha ng aming awtomatikong pangitain ng mundo at ang aming pakiramdam ng paghihiwalay.

Ang Pinakamahalagang Isyu Ng Ating Panahon

Ang espirituwalidad ay gumigising sa amin, nagbubukas sa amin sa aliveness at sacredness at likas na katangian, at reconnects sa amin sa mundo. Kapag naranasan natin ang mundo sa ganitong paraan, tunay na lumalawak tayo sa materyalismo.

Ito ang pinakamahalagang isyu ng ating panahon. Hindi namin kailangang tuklasin ang panlabas na mundo sa anumang karagdagang detalye; kailangan nating maging sa loob at galugarin ang ating sariling pagkatao. Ang mga bagong teknolohiya upang higit pang manipulahin ang mundo ay hindi napakahalaga ngayon; mas mahalaga para sa atin na gamitin ang 'mga espirituwal na teknolohiya' upang matulungan tayo na mapalawak ang ating kamalayan, at makamit ang isang bagong pangitain ng mundo.

Dahil ang bawat tao ay magkakaugnay, mas lumalaki tayo bilang mga indibidwal, lalo naming tutulungan ang ating buong species na magbago. Habang ang bawat isa ay lumalampas sa paningin ng 'pagtulog' na nagbigay ng materyalismo, tutulungan namin ang aming buong species na gawin din ito. At sa huli, ang limitadong pangitain na ito ay mawawala, tulad ng isang malikmata, at sama-samang matatandaan natin kung sino talaga tayo, at kung saan tayo talaga. Hindi na natin makikita ang ating mga sarili bilang walang kupas na mga biological machine, ngunit bilang pinanggagalingan at mapanghamon na mga manifestations ng espiritu. Hindi na natin malalaman ang mundo bilang isang walang katawang pisikal na makina, ngunit bilang isang makinang at makabuluhang paghahayag ng espiritu. Nadarama namin ang aming pagkakaisa sa mundo, at tinatrato ito sa pangangalaga at paggalang na nararapat dito.

Bilang karagdagan sa pagpapaliwanag sa mundo, ang espirituwalidad ay maaaring makatulong upang mai-save ito.

© 2018 ni Steve Taylor. Nakalaan ang Lahat ng Mga Karapatan.
Nai-publish sa pamamagitan ng Watkins, isang imprint ng Watkins Media Limited.
www.watkinspublishing.com

Artikulo Source

Espirituwal na Agham: Bakit Kinakailangan ng Agham ang Espirituwalidad na Gumawa ng Kahulugan ng Mundo
ni Steve Taylor

Espirituwal na Agham: Bakit Kailangan ng Agham Ispiritwalidad na Gumawa ng Kahulugan ng Mundo sa pamamagitan ni Steve TaylorEspirituwal na Agham ay nag-aalok ng isang bagong paningin ng mundo na katugma sa parehong modernong agham at sinaunang espirituwal na mga aral. Nagbibigay ito ng mas tumpak at holistic account ng katotohanan kaysa sa maginoo agham o relihiyon, na pinagsasama ang isang malawak na hanay ng mga phenomena na hindi kasama mula sa pareho. Matapos maipakita kung paano tinatanggal ng materyalistang pananaw sa mundo ang mundo at ang buhay ng tao, Espirituwal na Agham Nag-aalok ng isang mas maliwanag na alternatibo - isang pangitain ng mundo bilang banal at interconnected, at ng buhay ng tao bilang makabuluhan at may layunin.

Mag-click dito para sa higit pang impormasyon at / o mag-order ng aklat na paperback na ito at / o i-download ang edisyon ng Kindle.

Tungkol sa Author

Si Steve Taylor, may-akda ng "Espirituwal na Agham"Si Steve Taylor ay isang senior lecturer sa sikolohiya sa Leeds Beckett University, at ang may-akda ng ilang mga pinakamahusay na nagbebenta ng mga libro sa sikolohiya at kabanalan. Kabilang sa kanyang mga aklat Nakakagising Mula sa Pagkakatulog, Ang Pagkahulog, Mula sa Kadiliman, Bumalik sa Kalinisan, at ang kanyang pinakabagong aklat Ang Leap (na inilathala ng Eckhart Tolle). Ang kanyang mga libro ay nai-publish sa mga wika 19, habang ang kanyang mga artikulo at mga sanaysay ay na-publish sa paglipas ng 40 akademikong journal, magasin at mga pahayagan. Bisitahin ang kanyang website sa stevenmtaylor.com/

Higit pang mga Aklat sa pamamagitan ng Author na ito

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = Steve Taylor; maxresults = 3}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}