Bakit Kami Kakayahan ng Walang-hanggan na memorya

Bakit Kami Kakayahan ng Walang-hanggan na memorya
Ang memorya ng tao ay kumplikado at sinusubukan pa rin ng mga neuroscientist na alisan ng takip ang mga mekanismo na humantong sa mga alaalang nabuo. Viki Reed / Flickr, CC BY

Ang isa sa mga kritikal na pag-andar ng utak ay ang mag-encode at mag-imbak ng impormasyon, na nagiging alaala natin. Ang aming mga alaala ay nagbibigay sa amin ng pananaw sa mga kaganapan at kaalaman sa mundo sa paligid sa amin at nakakaimpluwensya sa aming mga aksyon at pag-uugali - na bumubuo ng mga mahahalagang aspeto ng ating pagkatao.

Mayroong maraming mga aspeto at uri ng mga alaala. Ang karaniwang iniisip natin bilang "memorya" sa pang-araw-araw na paggamit ay talagang Pangmatagalang alaala. Ngunit mayroon ding mahalaga panandalian at mga proseso ng memorya ng memorya, na kinakailangan bago matatag ang memorya ng pangmatagalang.

Ang memorya ay karaniwang nahahati sa dalawang malawak na kategorya: malinaw (deklarasyon) at implicit (hindi nagpapahayag) memorya.

Implicit na mga alaala

Implicit, o hindi nagpapahayag, ang mga alaala ay mga pag-uugali na natutunan natin, ngunit hindi maaaring pasalita. Ang mga alaala na ito ay karaniwang nagpapatakbo nang walang malay na kamalayan, nakapaloob sa mga kasanayan, gawi at pag-uugali.

Ang mga pag-uugali na ito ay tumatakbo sa auto-pilot - halimbawa, tinali ang iyong mga sapatos. Madaling gawin isang beses natutunan, ngunit napakahirap na sabihin sa isang tao kung paano mo isasagawa ang gawaing ito.

Maramihang mga lugar ng utak ang bumubuo ng mga alaala habang nagsasangkot sila ng iba't ibang mga tugon upang maiisa-isa. Ang isang pangunahing rehiyon ng utak na tinatawag na basal ganglia ay kasangkot sa pagbuo ng mga programang "motor" na ito. Bilang karagdagan, ang tserebellum sa likod ng bungo ay gumaganap ng isang mahalagang papel sa tiyempo at pagpapatupad ng natutunan, bihasang paggalaw ng motor.

Malinaw na mga alaala

Malinaw, o nagpapahayag, ang mga alaala ay maaaring ipahayag nang pasalita. Kasama dito ang mga alaala ng mga katotohanan at kaganapan, at spatial na mga alaala sa mga lokasyon. Ang mga alaala na ito ay maaaring may alaala at maaaring maging autobiographical - halimbawa, kung ano ang ginawa mo para sa iyong huling kaarawan - o konsepto, tulad ng pag-aaral ng impormasyon para sa isang pagsusulit.


Kunin ang Pinakabagong Mula sa InnerSelf


Ang mga alaalang ito ay madaling makuha. Gayunpaman, madali rin silang makalimutan dahil madaling kapitan ang pagkagambala sa panahon ng proseso ng pagbuo at pag-iimbak ng impormasyon.


Bakit Kami Kakayahan ng Walang-hanggan na memorya
Ang pag-uusap, CC BY-ND


Paggawa ng pangmatagalang mga alaala

Mayroong maraming mga yugto upang makabuo ng isang walang hanggang memorya, at ang impormasyon ay maaaring mawala (o nakalimutan) sa daan. Ang modelo ng memorya ng multistore nagmumungkahi na ang pangmatagalang mga alaala ay ginawa sa tatlong yugto. Ang papasok na impormasyon ay inilipat sa pamamagitan ng memorya ng memorya sa panandaliang memorya at pagkatapos ay sa pangmatagalang memorya, sa halip na maganap sa isang go.

Ang iba't ibang mga uri ng memorya bawat isa ay may sariling partikular na mode ng operasyon, ngunit lahat sila ay nagtutulungan sa proseso ng memorisation at maaaring makita bilang tatlong kinakailangang mga hakbang sa pagbuo ng isang pangmatagalang memorya.

Ang impormasyong naka-encode sa bawat isa sa mga hakbang na ito ay may sariling tagal. Una, dapat nating pansinin ang impormasyong pupuntahan natin - ito ay memorya ng memorya. Ang aming pansin ay lumipat sa lahat ng oras, kaya ang papasok na impormasyon ay madalas na lumilipas - tulad ng isang snapshot - ngunit naglalaman ito ng mga detalye ng mga tunog, sensasyon at imahe.

Ang panandaliang memorya, o memorya ng nagtatrabaho, ay nakaimbak ng ilang segundo hanggang minuto, at may isang limitadong kapasidad ng impormasyon. Dahil sa limitadong kapasidad, ang memorya ng pagtatrabaho ay dapat na "dump" na impormasyon nang regular. Maliban kung ang impormasyong ito ay ililipat sa pangmatagalang tindahan ay makakalimutan.

Kinakailangan ang isang halimbawa upang matandaan ang isang numero ng telepono, na maaaring matandaan sa isang maikling panahon, ngunit sa lalong madaling panahon nakalimutan. Ngunit kung ang impormasyong ito ay nasuri sa pamamagitan ng pag-uulit, ang impormasyong ito ay maaaring ipasa sa pangmatagalang memorya, na mayroong isang tila walang hanggan na kapasidad ng imbakan. Nangangahulugan ito na mai-access ang impormasyon para sa mas matagal na panahon.

Ang aming pangmatagalang mga alaala ay ang paggunita sa ating buhay. Halimbawa, ang numero ng telepono ay maaaring maiugnay sa aming tahanan ng pamilya at maalala sa maraming taon.

Maraming mga lugar ng utak ang gumaganap ng papel sa pagbuo at pag-iimbak ng memorya ng pagpapahayag, ngunit ang dalawang pangunahing rehiyon na kasangkot ay hippocampus, sentro ng emosyon, at ang prefrontal cortex sa pinakadulo ng utak.


Bakit Kami Kakayahan ng Walang-hanggan na memorya
Ang pag-uusap
,
CC BY-ND


Ang prefrontal cortex at memorya ng nagtatrabaho

Ang prefrontal cortex ay mahalaga sa pagbuo ng panandaliang memorya o pagtatrabaho. Bagaman ang mga panandaliang alaala na ito ay nawala dahil sa pagkagambala sa mga bagong papasok na impormasyon, mahalaga sila para sa pagpaplano ng mga pag-uugali at pagpapasya kung ano ang mga aksyon na gaganap batay sa kasalukuyang sitwasyon.

Ang hippocampus at pangmatagalang memorya

Ang isang panandaliang memorya ay maaaring pinagsama sa isang walang hanggang memorya ng pangmatagalang. Ito ay nagsasangkot ng isang sistema ng mga istruktura ng utak sa loob ng medial temporal lobe na mahalaga para sa pagbuo ng mga nagpapahayag na alaala. Ang hippocampus ay isang pangunahing rehiyon sa medial temporal lobe, at ang pagproseso ng impormasyon sa pamamagitan ng hippocampus ay kinakailangan para sa panandaliang memorya na mai-encode sa isang pangmatagalang memorya.

Ang pangmatagalang memorya ay hindi mananatiling nakaimbak nang permanente sa hippocampus. Ang mga pangmatagalang alaala ay mahalaga at ang pagkakaroon ng mga ito ay naka-imbak sa isang lokasyon ng utak ay mapanganib - ang pinsala sa lugar na iyon ay magreresulta sa pagkawala ng lahat ng aming mga alaala.

Sa halip, iminungkahi na ang pangmatagalang mga alaala ay maging nakapaloob sa tserebral cortex (responsable para sa mas mataas na pag-andar ng pagkakasunud-sunod na gumawa sa amin ng tao). Ang prosesong ito ay tinukoy bilang pagsasama-sama ng cortical; pinoprotektahan nito ang impormasyong nakaimbak sa utak.

Gayunpaman, ang pinsala sa mga lugar ng utak, lalo na ang hippocampus, ay nagreresulta sa pagkawala ng mga deklarasyong pang-alaala, na kilala bilang amnesya.

Bakit Kami Kakayahan ng Walang-hanggan na memorya
Ang mga pagsusuri ng mga item ng panandaliang memorya ay maaaring maipasa ang mga ito sa aming pangmatagalang memorya, na may tila walang katapusang kapasidad para sa imbakan. g_leon_h / Flickr, CC BY

Ang sikat na pag-aaral ng kaso ng "HM" - Si Henry Molaison (ipinanganak noong Pebrero 26, 1926, at namatay noong Disyembre 2, 2008) - ipinakita ang hippocampus ay mahalaga sa pagbuo ng pangmatagalang mga alaala. Inalis ni HM ang kanyang hippocampus bilang isang 23-taong-gulang sa isang pagtatangka na gamutin ang mga epileptikong seizure na nagmula sa kanyang medial temp na umbok.

Ang pag-alis ng temporal na umbok, kabilang ang hippocampus, ay humantong sa kawalan ng kakayahan upang makabuo ng mga bagong alaala, na kilala bilang annesograde amnesia. Gayunpaman ang panandaliang memorya at pamamaraan ng HM (alam kung paano gawin ang mga bagay, tulad ng mga kasanayan sa motor) ay nanatiling buo, tulad ng ginawa ng marami sa kanyang mga alaala bago ang operasyon.

Ang lumala utak

Sakit na Alzheimer ang mga pasyente ay nagkakaroon ng mga pathology ng utak na pumipinsala sa mga neuron, lalo na sa hippocampus. Ang mga ito ay tinawag neurofibrillary tangles at mga plake ng amyloid-beta. Ang mga plato ng Amyloid ay nakakagambala sa komunikasyon sa pagitan ng mga neuron. Ang mga neurofibrillary tangles ay sumisira sa sistema ng transportasyon ng neuron, na pumapatay sa mga cell.

Ang pinsala sa mga neuron sa hippocampus ay pumipigil sa pagbuo ng mga bagong alaala at nakakagambala rin sa mga neuron na nabuo ang mga network na nag-encode ng mga umiiral na mga alaala. Ito ay humantong sa pagkawala ng mga alaala na ito, na tinatawag na retrograde amnesia.

Habang tumataas ang pagkamatay ng mga neuron, ang mga apektadong mga rehiyon ng utak ay nagsisimula nang pag-urong at maubos. Sa pamamagitan ng mga huling yugto ng Alzheimer, ang pinsala ay laganap at maraming utak ang nawala.

Sa pag-andar, ang mga pasyente ng sakit na Alzheimer ay nawawalan ng higit pang mga alaala, kabilang ang mga elemento ng wika at mahalagang impormasyon tungkol sa kanilang buhay. Ang mga memorya ng pamamaraan (mga kasanayan sa motor) ay ang huling kakayahang masira.

Ang memorya ng tao ay kumplikado, at ang mga neuroscientist ay sinusubukan pa ring alisan ng takip ang mga mekanismo na humantong sa mga alaala na nabuo. Ang mga bagong teknolohiyang pang-agham ay unti-unting pinapayagan ang pagsusuri kung paano ang mga alaala ay naka-encode at nakaimbak, ngunit, bilang pa, ang ibabaw ng isip at mga alaala na nilalaman nito ay napagmasdan lamang.

Tungkol sa Author

Amy Reichelt, Lecturer, ARC DECRA, RMIT University

Ang artikulong ito ay muling nai-publish mula sa Ang pag-uusap sa ilalim ng lisensya ng Creative Commons. Basahin ang ang orihinal na artikulo.

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}