10-Minute Walking Meditations Maaari Baguhin ang Iyong Buhay

Ang 10 Minute Walking Meditation ay maaaring Baguhin ang Iyong Buhay

Sa panahon ng isang retreat na ito ay karaniwan sa mga alternatibong mga panahon ng pag-upo sa pag-upo na may mga panahon ng pormal na paglalakad na pagmumuni-muni tungkol sa parehong panahon, isa-isa sa buong araw. Ang isang oras ay isang karaniwang panahon, ngunit maaari ding gamitin ang apatnapu't limang minuto. Para sa pormal na paglalakad, ang mga retreatante ay pumili ng isang daan ng mga dalawampung hakbang ang haba at maglakad nang dahan-dahan pabalik-balik kasama nito.

Sa pang-araw-araw na buhay, ang paglalakad sa pagninilay ay maaari ding maging kapaki-pakinabang. Ang isang maikling panahon - sabi ng sampung minuto - ng pormal na paglalakad na pagmumuni-muni bago nakaupo ay nagsisilbi upang ituon ang isip. Sa kabila ng kalamangan na ito, ang kamalayan na binuo sa paglalakad sa pagmumuni-muni ay kapaki-pakinabang sa ating lahat habang inililipat natin ang ating mga katawan mula sa isang lugar patungo sa lugar sa isang normal na araw.

Ang paglalakad ng pagmumuni-muni ay bumubuo ng balanse at kawastuhan ng kamalayan pati na rin ang tibay ng konsentrasyon. Maaaring isaalang-alang ng isa ang napakalalim na mga aspeto ng Dhamma habang naglalakad, at maging maliwanag pa! Sa katunayan, ang isang yogi na hindi naglakad sa pagmumuni-muni bago nakaupo ay tulad ng isang kotse na may baterya ng rundown. Siya ay magkakaroon ng isang mahirap na oras na magsisimula ng engine ng alumana kapag nakaupo.

Ang paglalakad ng pagmumuni-muni ay binubuo ng pagbibigay pansin sa proseso ng paglalakad. Kung mabilis kang gumagalaw nang mabilis, gumawa ng mental note sa kilusan ng mga binti, "Kaliwa, kanan, kaliwa, kanan" at gamitin ang iyong kamalayan upang sundin ang mga aktwal na sensation sa buong lugar ng binti. Kung ikaw ay lumilipat nang mas mabagal, tandaan ang pag-aangat, paglipat, at paglalagay ng bawat paa. Sa bawat kaso dapat mong sikaping panatilihin ang iyong isip sa mga sensation lamang ng paglalakad. Pansinin kung anong mga proseso ang mangyayari kapag huminto ka sa dulo ng lane, kapag tumayo ka pa, kapag binuksan mo at magsimulang muli.

Huwag panoorin ang iyong mga paa maliban kung ito ay kinakailangan dahil sa ilang mga balakid sa lupa; ito ay walang tulong upang i-hold ang imahe ng isang paa sa iyong isip habang sinusubukan mong magkaroon ng kamalayan ng sensations. Gusto mong mag-focus sa sensations sa kanilang sarili, at ang mga ito ay hindi visual. Para sa maraming mga tao ito ay isang kamangha-manghang pagtuklas kapag sila ay may isang dalisay, hubad pang-unawa ng mga pisikal na bagay tulad ng liwanag, tingling, malamig, at init.

Kadalasan hinahati namin ang paglalakad sa tatlong natatanging mga kilusan: pag-aangat, paglipat, at paglalagay ng paa. Upang suportahan ang isang tiyak na kamalayan, pinaghihiwalay namin ang mga paggalaw ng malinaw, na gumagawa ng isang malambot na label ng kaisipan sa simula ng bawat kilusan, at tinitiyak na ang aming kamalayan ay sumusunod sa malinaw at mahusay na ito hanggang sa magwakas ito. Isang menor de edad ngunit mahalagang punto ay upang simulan ang paglalagay ng paglalagay kilusan sa sandaling ang paa ay nagsisimula upang ilipat pababa.

Isang Bagong Daigdig sa Sensations

Isaalang-alang natin ang pag-aangat. Alam namin ang kanyang maginoo pangalan, ngunit sa pagninilay mahalaga ito upang tumagos sa likod ng maginoo konsepto at upang maunawaan ang tunay na likas na katangian ng buong proseso ng pag-aangat, simula sa balak na iangat at magpatuloy sa pamamagitan ng aktwal na proseso, na nagsasangkot ng maraming sensations.

Ang aming pagsisikap na magkaroon ng kamalayan sa pag-aangat ng paa ay hindi dapat pangasiwaan ang pandamdam o hindi mahina ang target na ito. Ang tumpak at tumpak na layunin ng kaisipan ay tumutulong sa balanse ng ating pagsisikap. Kapag ang aming pagsisikap ay balanse at ang aming pakay ay tumpak, ang pagkatalo ay matatag na magtatag ng sarili sa bagay ng kamalayan. Ito ay nasa presensya lamang ng tatlong salik na ito - pagsisikap, katumpakan, at pag-iisip - ang konsentrasyon na ito ay bubuo. Ang konsentrasyon, siyempre, ay nakikibahagi sa pag-iisip, isang punto. Ang katangian nito ay upang mapanatili ang malay mula sa pagiging nagkakalat o nagkalat.

Habang lumalapit tayo at mas malapit sa proseso ng pag-aangat na ito, makikita natin na ito ay tulad ng isang linya ng mga ants na nag-crawl sa buong kalsada. Mula sa malayo ang linya ay maaaring lumitaw na static, ngunit mula sa mas malapit up ito ay nagsisimula sa kuminang at mag-vibrate. At mula sa mas malapad na linya ay pumutok sa mga indibidwal na mga ants, at nakita natin na ang aming paniwala ng isang linya ay isang ilusyon lamang. Naisip na namin ngayon ang tumpak na linya ng mga ants bilang isang ant pagkatapos ng isa pang ant, pagkatapos ng isa pang ant. Eksaktong tulad nito, kapag tumpak nating tinitingnan ang proseso ng pag-aangat mula simula hanggang katapusan, ang salik ng kaisipan o kalidad ng kamalayan na tinatawag na "pananaw" ay malapit na sa bagay ng pagmamasid. Ang malapit na pananaw ay dumating, ang mas malinaw na ang tunay na likas na katangian ng proseso ng pag-aangat ay makikita.

Ito ay isang kamangha-manghang katotohanan tungkol sa isip ng tao na kapag ang kaisipan ay lumitaw at lumalalim sa pamamagitan ng vipassana (o pananaw) na meditasyon na kasanayan, ang mga partikular na aspeto ng katotohanan tungkol sa pag-iral ay madalas na inihayag sa isang tiyak na pagkakasunud-sunod. Ang kautusang ito ay kilala bilang progreso ng pananaw.

Ang unang pananaw na karaniwan nang nauunawaan ng mga meditator ay ang simulaing maunawaan - hindi intelektwal o sa pamamagitan ng pangangatuwiran, ngunit medyo intuitively - na ang proseso ng pag-aangat ay binubuo ng mga natatanging mental at materyal na phenomena na nagaganap nang magkasama, bilang isang pares. Ang pisikal na sensations, na kung saan ay materyal, ay naka-link sa, ngunit naiiba mula sa, ang kamalayan, na kung saan ay kaisipan. Nagsisimula kaming makita ang isang buong pagkakasunud-sunod ng mga kaganapan sa isip at pisikal na sensasyon, at pinahahalagahan ang kondisyon na may kaugnayan sa isip at bagay. Nakikita natin ang pinakadakilang kasariwaan at kamalayan na nagiging sanhi ng pag-iisip - tulad ng kapag ang intensyon nating iangat ang paa ay nagsisimula sa pisikal na sensasyon ng kilusan, at nakikita natin na ang bagay ay nagiging sanhi ng pag-iisip - tulad ng isang pisikal na damdamin ng malakas na init ay bumubuo ng isang nais ilipat ang aming paglalakad sa pagninilay sa isang makulimlim na lugar. Ang pananaw sa dahilan at epekto ay maaaring tumagal ng isang mahusay na iba't ibang mga form; ngunit kapag ito ay lumitaw, ang ating buhay ay tila mas simple sa atin kaysa sa dati. Ang aming buhay ay hindi hihigit sa isang hanay ng mga kaisipan at pisikal na mga sanhi at epekto. Ito ang ikalawang pananaw sa klasikal na pag-unlad ng pananaw.

Habang nagkakaroon tayo ng konsentrasyon mas nakikita natin na ang mga pangyayaring ito ng proseso ng pag-aangat ay hindi nananatili, walang pasubali, lumalabas, at nawawala ang isa-isa sa napakabilis na bilis. Ito ang susunod na antas ng pananaw, ang susunod na aspeto ng pag-iral na nakatuon sa kamalayan ay nagiging kakayahang makakita ng direkta.

Walang isa sa likod ng kung ano ang nangyayari; ang phenomena ay lumitaw at nawala bilang isang walang laman na proseso, ayon sa batas ng sanhi at epekto. Ang ilusyon ng kilusan at katigasan ay tulad ng isang pelikula. Sa karaniwang pang-unawa tila puno ng mga character at mga bagay, ang lahat ng mga pagkakahalintulad ng isang mundo. Ngunit kung mapabagal namin ang pelikula pababa makikita namin na ito ay aktwal na binubuo ng hiwalay, static na mga frame ng pelikula.

Pagtuklas ng Path sa pamamagitan ng Paglalakad

Kapag ang isa ay napaka-isip sa panahon ng isang solong proseso ng pag-aangat - ibig sabihin, kapag ang isip ay may kilusan, matalas na may pagkamalikhain sa tunay na likas na katangian ng kung ano ang nangyayari - sa sandaling iyon, ang landas sa pagpapalaya na itinuro ng Buddha bubukas. Ang Noble Eightfold Path ng Buddha, na kadalasang kilala bilang Middle Way o Middle Path, ay binubuo ng walong salik ng tamang pagtingin o pag-unawa, tamang pag-iisip o layunin, tamang pagsasalita, tamang pagkilos, tamang kabuhayan, tamang pagsisikap, tamang pag-iisip, at tamang konsentrasyon . Sa anumang sandali ng matinding pag-iisip, lima sa walong mga landas ng landas ang nabuhay sa kamalayan. May tamang pagsisikap; may pagkaisip; mayroong isa-pointedness o konsentrasyon; may tamang layunin; at habang sinisimulan nating magkaroon ng pananaw sa tunay na likas na katangian ng phenomena, ang tamang pagtingin ay nagmumula din. At sa isang sandali kapag ang limang mga kadahilanan ng Eightfold Path ay naroroon, ang kamalayan ay ganap na libre mula sa anumang uri ng karumihan.

Habang ginagamit natin ang purified na kamalayan upang tumagos sa tunay na katangian ng kung ano ang nangyayari, maging malaya tayo sa maling akala o ilusyon ng sarili, nakikita lamang natin ang mga hindi inaasahang pangyayari at darating. Kapag ang kaunawaan ay nagbibigay sa atin ng intuitive na pag-unawa sa mekanismo ng sanhi at epekto, kung paano ang kaisipan at bagay ay may kaugnayan sa isa't isa, pinalaya natin ang ating sarili ng maling pagkaunawa tungkol sa likas na katangian ng phenomena. Nakita na ang bawat bagay ay tumatagal lamang ng ilang sandali, pinalaya natin ang ating sarili sa ilusyon ng pagiging permanente, ang ilusyon ng pagpapatuloy. Habang naiintindihan natin ang impermanence at ang napapailalim na hindi kasiya-siya, tayo ay napalaya mula sa ilusyon na ang ating isip at katawan ay hindi nagdurusa.

Ang direktang pagtingin sa impersonality ay nagdudulot ng kalayaan mula sa pagmamataas at kapalaluan, pati na rin ang kalayaan mula sa maling pananaw na mayroon tayong masunurin sa sarili. Kapag maingat nating sinusunod ang proseso ng pag-aangat, nakikita natin ang isip at katawan bilang hindi kasiya-siya at kaya napalaya mula sa labis na pananabik. Ang tatlong estado ng pag-iisip - ang pag-ibig, maling pagtingin, at labis na pananabik - ay tinatawag na "ang nagpapatuloy na dhammas." Tumutulong sila upang ipagpatuloy ang pag-iral sa samsdra, ang pag-ikot ng labis na pananabik at pagdurusa na dulot ng kamangmangan ng tunay na katotohanan. Ang maingat na atensyon sa paglalakad ng pagmumuni-muni ay nagpaputol sa nagpapatuloy na mga dhammas, nagdadala sa atin na mas malapit sa kalayaan.

Maaari mong makita na ang pagpindot sa pag-aangat ng isang paa ay may mga hindi kapani-paniwala na posibilidad! Ang mga ito ay hindi gaanong naroroon sa paglipat ng paa pasulong at sa paglalagay nito sa lupa. Siyempre, ang lalim at detalyado ng kamalayan na inilarawan sa mga tagubilin sa paglalakad ay dapat ding ilapat sa pagpindot sa paggalaw ng tiyan sa upuan, at lahat ng iba pang mga pisikal na paggalaw.

Limang Mga Benepisyo ng Paglalakad sa Meditasyon

Inilarawan ng Buddha ang limang partikular na benepisyo ng paglalakad sa paglalakad. Ang una ay ang isa na naglakad sa pagmumuni-muni ay magkakaroon ng lakas upang makapunta sa mahabang paglalakbay. Mahalaga ito sa oras ng Buddha, kapag ang bhikkhus at bhikkhunis, monghe at madre, ay walang paraan ng transportasyon maliban sa kanilang mga paa at mga binti. Kayo na nagninilay-nilay ngayon ay maaaring isaalang-alang ang inyong sarili na bhikkus, at makapag-isip ng pakinabang na ito lamang bilang pisikal na pagpapalakas.

Ang ikalawang benepisyo ay ang paglalakad ng pagmumuni-muni ay nagdudulot ng lakas para sa pagsasanay ng pagmumuni-muni mismo. Sa panahon ng paglalakad sa pagmumuni-muni, kailangan ang double na pagsisikap. Bilang karagdagan sa mga ordinaryong, kinakailangang pagsisikap upang maitaas ang paa, mayroon din ang pagsisikap ng kaisipan na malaman ang kilusan - at ito ang kadahilanan ng tamang pagsisikap mula sa Noble Eightfold Path. Kung ang dobleng pagsisikap na ito ay patuloy sa pamamagitan ng mga paggalaw ng pag-aangat, pagtulak at paglalagay, pinatitibay nito ang kapasidad para sa malakas, pare-parehong pagsisikap sa pag-iisip na alam ng lahat ng yogis ay napakahalaga sa pagsasanay sa vipassana.

Sa ikatlo, ayon sa Buddha, ang isang balanse sa pagitan ng pag-upo at paglalakad ay nakakatulong sa mabuting kalusugan, na kung saan ay nagpapabilis ng progreso sa pagsasanay. Malinaw na ito ay mahirap na magnilay kapag kami ay may sakit. Ang sobrang pag-upo ay maaaring maging sanhi ng maraming pisikal na karamdaman. Ngunit ang paglipat ng pustura at ang mga paggalaw ng paglalakad ay nagpapanumbalik ng mga kalamnan at nagpapasigla sa sirkulasyon, na tumutulong sa pag-iwas sa karamdaman.

Ang ikaapat na benepisyo ay ang paglalakad ng pagmumuni-muni ay tumutulong sa pantunaw. Ang hindi tamang pantunaw ay gumagawa ng maraming kakulangan sa ginhawa at sa gayon ay isang hadlang na magsanay. Ang paglalakad ay nagpapanatiling malinaw, nagpapaliit ng sloth at torpor. Pagkatapos ng pagkain, at bago nakaupo, dapat gawin ng isa ang isang mahusay na paglalakad sa paglalakad upang maiwasan ang pag-aantok. Ang paglalakad sa sandaling ang isang tao ay makakakuha ng umaga ay isang mahusay na paraan upang maitatag ang pagkamapag-isip at upang maiwasan ang isang nodding ulo sa unang pag-upo ng araw.

Huling, ngunit hindi bababa sa, ng mga benepisyo ng paglalakad ay na ito ay bumuo ng matibay na konsentrasyon. Habang tumututok ang isipan sa bawat seksyon ng kilusan sa panahon ng sesyon ng paglalakad, ang konsentrasyon ay nagiging tuloy-tuloy. Ang bawat hakbang ay nagtatatag ng pundasyon para sa pag-upo na sumusunod, pagtulong sa pag-iisip na manatili sa bagay mula sandali hanggang sandali - sa huli ay ibubunyag ang tunay na kalikasan ng katotohanan sa pinakamalalim na antas. Ito ang dahilan kung bakit ginagamit ko ang simile ng baterya ng kotse. Kung ang isang kotse ay hindi kailanman nahimok, ang baterya ay tumatakbo pababa. Ang isang yogi na hindi kailanman lumalakad sa pagmumuni-muni ay magkakaroon ng isang mahirap na oras sa pagkuha kahit saan kapag siya ay nakaupo sa unan. Ngunit ang isa na masigasig sa paglalakad ay awtomatikong dadalhin ang malakas na pag-iisip at matatag na konsentrasyon sa pag-upo sa pag-upo.

Umaasa ako na lahat kayo ay magtagumpay sa ganap na pagsasakatuparan ng pagsasanay na ito. Maaari mong maging dalisay sa iyong mga tuntunin, paglinang sa kanila sa pagsasalita at pagkilos, sa gayon ang paglikha ng mga kondisyon para sa pagbuo ng samadhi at karunungan.

Maaari mong sundin ang mga tagubilin sa pagninilay mabuti, pagpuna sa karanasan ng bawat sandali na may malalim, tumpak at tumpak na pag-iisip, upang ikaw ay tumagos sa tunay na katangian ng katotohanan. Maaari mong makita kung paano ang isip at bagay ay bumubuo ng lahat ng mga karanasan, kung paano ang dalawang ito ay magkakaugnay sa pamamagitan ng sanhi at epekto, kung paano ang lahat ng mga karanasan ay nailalarawan sa pamamagitan ng kawalan ng katiyakan, hindi kasiya-siya at kawalan ng sarili upang sa wakas ay mapagtanto ang nibbana - ang unconditioned na estado na binubuga ng mga defilements sa isip -- dito at ngayon.

©1992, 1995 Saddhamma Foundation.
Reprinted na may pahintulot ng publisher,
Mga Publikasyon ng Karunungan. www.wisdompubs.org

Artikulo Source

Sa Tunay na Buhay na ito sa pamamagitan ng Saddhamma Foundation.Sa Buhay na Ito: Liberasyon Mga Turo ng Buddha
ni Sayadaw U Pandita.

Impormasyon sa / Order aklat na ito.

Tungkol sa Author

Sayadaw U PanditaSi Sayadaw U Pandita ay ang pryor ng Panditarama Monastery and Meditation Center sa Rangoon, Burma. Isa sa mga kilalang guro sa tradisyon ni Mahasi Sayadaw, nagturo siya mula sa kanyang sariling malalim na karanasan sa pagmumuni-muni, ang kanyang 62 na taon ng monastic training, at ang kanyang malawak na pag-aaral ng mga teksto ng Pali. Nagturo siya ng pagmumuni-muni sa buong mundo mula nang 1951. Para sa higit pang impormasyon., Bisitahin ang http://www.saddhamma.org/Teachers.html.

Mga Kaugnay Books

{amazonWS: searchindex = Books; keywords = "walking meditation"; maxresults = 3}

enafarzh-CNzh-TWnltlfifrdehiiditjakomsnofaptruessvtrvi

sundin ang InnerSelf sa

facebook-icontwitter-iconrss-icon

Kumuha ng Pinakabagong Sa pamamagitan ng Email

{Emailcloak = off}